Co mówi o tobie odsunięta krzesło? Psychologowie wskazują zaskakujący wzorzec

Nawet pozornie błahy gest, jakim jest odsunięcie krzesła po posiłku, może ujawniać znacznie więcej o naszej osobowości, niż mogłoby się wydawać. Psychologowie coraz częściej przyglądają się tak zwanym mikrozachowaniom, czyli drobnym, powtarzalnym gestom, które wykonujemy niemal automatycznie. Okazuje się, że systematyczne odkładanie krzesła na miejsce może być wskaźnikiem głębszych cech charakteru.

Niby tylko poprawiasz krzesło po posiłku, a psychologia widzi w tym całą opowieść o twoim charakterze.

Coraz więcej psychologów przygląda się drobnym nawykom z codzienności. Według jednej z głośniejszych analiz taki gest jak uporządkowanie krzesła po wyjściu od stołu może zdradzać, czy jesteś uważny, zdyscyplinowany i jak traktujesz granice innych osób.

Dlaczego badacze analizują tak mały gest przy stole

Na pierwszy rzut oka zachowanie po zakończonym posiłku wydaje się kompletnie nieistotne. Wstajesz, bierzesz talerz, odchodzisz. Czasem wsuniesz krzesło, czasem nie. Do niedawna nikt nie rozważał, że może to mieć jakiekolwiek znaczenie psychologiczne. Zmieniły to publikacje opisujące tzw. mikrozachowania – drobne, powtarzalne gesty, które często wykonujemy automatycznie.

Jednym z przykładów stało się właśnie odkładanie krzesła na miejsce. Autorzy takich analiz podkreślają, że nie chodzi o jednorazową sytuację w zatłoczonej restauracji, lecz o stały nawyk widoczny przy większości posiłków. Wtedy drobny ruch zaczyna rysować pewien profil osobowości.

Według tej koncepcji ważne jest nie samo pojedyncze zachowanie, ale to, co robimy konsekwentnie, kiedy nikt nas nie ocenia ani nie zmusza.

Osoby, które porządkują krzesło, częściej są uważne na innych

Pierwsza cecha, która pojawia się w tego typu analizach, to uważność na otoczenie . Osoby dbające o odstawienie krzesła zwykle myślą o tym, że ktoś może przechodzić za nimi, że dziecko może uderzyć się o oparcie, albo że gospodarz woli mieć przy stole porządek.

Taka drobna troska ma kilka konsekwencji:

• zauważasz potrzeby innych, zanim ktoś o nie poprosi,
• wyłapujesz detale niewidoczne dla większości,
• masz tendencję do przewidywania skutków swoich działań.

W praktyce ludzie z takim nawykiem często sprawiają wrażenie „ogarniętych”: zatrzymają drzwi, gdy ktoś idzie za nimi, przesuną torbę w autobusie, żeby zwolnić miejsce, poprawią kubek stojący na krawędzi stołu. Nie dlatego, że ktoś im kazał, tylko dlatego, że tak działa ich wewnętrzny radar.

Samodyscyplina ukryta w jednym ruchu

Kolejna cecha, którą psychologowie wiążą z tym gestem, to samokontrola i samodyscyplina . Krzesło samo się nie ustawi – trzeba poświęcić na to dwie sekundy, zamiast od razu biec do telefonu czy kanapy.

Jeśli ktoś potrafi regularnie wykonać drobny, niekoniecznie przyjemny ruch, oznacza to, że jego mózg jest przyzwyczajony do kończenia rozpoczętych czynności.

Tego typu osoby często:

• łatwiej domykają zadania w pracy, zamiast porzucać je w połowie,