Czy pies może kąpać się w basenie? Weterynarze rozwiewają wątpliwości

W praktyce bywa to jednak bardziej skomplikowane, niż się wydaje.

Coraz więcej opiekunów marzy o wspólnym pluskaniu w ogrodowym basenie. Jedni wrzucają psa do wody „dla jego dobra”, inni panikują na samą myśl o zanurzeniu. Prawda leży gdzieś pośrodku: są sytuacje, kiedy pływanie w basenie bardzo psu służy, ale są też takie, w których staje się realnym zagrożeniem.

Kąpiel psa w basenie: przyjemność czy ryzyko?

Dla wielu psów woda to czysta radość. Ochłoda w upał, możliwość wybiegania się w wodzie, wspólna zabawa z opiekunem – brzmi idealnie. Basen daje też coś jeszcze: ruch bez dużego obciążenia stawów, co doceniają zwłaszcza starsze psy i zwierzaki z problemami ortopedycznymi.

Pies w basenie czuje się dobrze tylko wtedy, gdy jest zdrowy, spokojny i ma pełną kontrolę nad wejściem i wyjściem z wody.

Trzeba jednak pamiętać, że basen z wodą uzdatnianą chemią nie jest tym samym, co czyste jezioro. Inne jest też ryzyko: śliskie brzegi, większa głębokość, brak naturalnego zejścia z wody. Dla psa, który nie potrafi dobrze pływać albo się boi, taka kąpiel bywa zwyczajnie niebezpieczna.

Plusy pływania psa w basenie

Jeżeli warunki są dobre, a pies ma odpowiedni charakter i zdrowie, kąpiel w basenie potrafi nieść sporo korzyści.

• Silne ochłodzenie organizmu podczas upałów, bez ryzyka udaru cieplnego.
• Ruch odciążający stawy – woda „zabiera” część masy ciała, co jest korzystne przy dysplazjach czy nadwadze.
• Dodatkowa stymulacja psychiczna – nowe bodźce, zapachy, wspólna aktywność z opiekunem.
• W niektórych przypadkach stopniowe oswajanie z wodą i przełamanie lekkiej niepewności.

Basen może też świetnie się sprawdzić przy młodych, energicznych psach, które trudno zmęczyć samym spacerem. Kilka minut pływania potrafi zużyć sporo energii, ale tylko wtedy, gdy całość odbywa się spokojnie i bez presji.

Kiedy lepiej trzymać psa z daleka od basenu

Nie każdy pies nadaje się do takich atrakcji. Czasem lepszym pomysłem będzie cienisty kąt w ogrodzie i miska z czystą wodą.

Przeciwwskazania zdrowotne

• Świeże rany, podrażnienia skóry, alergiczne zmiany dermatologiczne.
• Przewlekłe problemy z uszami, częste zapalenia przewodu słuchowego.
• Choroby serca i układu oddechowego, szybka męczliwość.
• Bardzo zaawansowany wiek, silne osłabienie, wyniszczenie organizmu.
• Silna nadwaga połączona z kiepską kondycją – pies może się zbyt szybko zmęczyć.

Niektóre rasy, zwłaszcza krótko-psychiczne, jak buldogi czy mopsy, mają realny problem z łączeniem pływania i swobodnego oddychania. U nich kąpiel w basenie bywa po prostu ryzykowna i wymagałaby stałej, bliskiej asekuracji, a często także kamizelki asekuracyjnej.

Sygnały, że kąpiel wywołuje stres

Do basenu nie powinien wchodzić pies, który:

• sztywnieje na widok wody, chowa się, ucieka,
• zaczyna się trząść, oblizywać nerwowo, ziewać bez powodu,
• szuka kurczowo kontaktu z opiekunem, próbuje natychmiast wyjść z wody,
• piszczy, szczeka rozpaczliwie, traci orientację w basenie.

Jeżeli pies wyraźnie się boi, rezygnacja z kąpieli to nie „rozpieszczanie”, tylko zwykła troska o jego komfort i bezpieczeństwo.

Czy chlor w basenie szkodzi psu?

Woda w większości basenów nie nadaje się do picia, również dla zwierząt. Psy mają jednak zwyczaj chłeptać wodę w trakcie zabawy. I tu zaczynają się problemy.

Oczy również reagują na chemię basenową. Pies po kąpieli może mrużyć oczy, trzeć je łapą, mieć zaczerwienione spojówki. W takich przypadkach lepiej skrócić czas przebywania w wodzie i skonsultować się z lekarzem weterynarii, jeśli objawy się utrzymują.

Jakie warunki musi spełnić basen przyjazny psu

Jeśli chcemy, aby pies pływał w basenie stosunkowo bezpiecznie, trzeba zadbać o kilka konkretnych elementów.

Prosta zasada: pies nigdy nie powinien mieć do basenu swobodnego dostępu bez kontroli człowieka.

Od jakiego wieku pies może korzystać z basenu

U szczeniąt wytrzymałość organizmu dopiero się rozwija. Jeśli należą do ras, które radzą sobie w wodzie dobrze, można je zacząć bardzo ostrożnie oswajać z basenem mniej więcej od czwartego–piątego miesiąca życia. Zawsze w kamizelce asekuracyjnej i na krótkich sesjach.

Przy młodszych maluchach lepiej postawić na płytki brodzik lub małą plastikową „psią” mini-basenikę, w której woda sięga jedynie do brzucha. Taka forma ochłody jest o wiele bezpieczniejsza, a dla większości szczeniąt – w zupełności wystarczająca.

Wspólna kąpiel psa i ludzi – czy to dobry pomysł?

Wiele osób chce mieć psa obok siebie w tym samym, domowym basenie. Jest to możliwe, pod warunkiem spełnienia kilku warunków:

• pies jest spokojny, nie panikuje w obecności innych w wodzie,
• woda jest regularnie czyszczona, filtracja działa poprawnie,
• nie ma u psa biegunek, ropnych zmian skórnych ani innych infekcji,
• opieka nad zwierzęciem spoczywa na konkretnej osobie, która go nie spuszcza z oka.

Jeśli pies stresuje się tłumem w wodzie, podgryza pływających albo ma stwierdzone choroby skóry, lepiej zapewnić mu oddzielne miejsce do kąpieli albo chłodzenia się. Domowy komfort nie powinien odbywać się kosztem jego zdrowia.

Praktyczne wskazówki dla opiekunów psów i… basenów

Przed pierwszą kąpielą warto przećwiczyć z psem spokojne podejście do wody z brzegu, wejście po schodkach, wyjście w to samo miejsce. Dobrym trikiem jest rzucenie zabawki bardzo blisko brzegu, tak by pies nie musiał od razu płynąć na głęboką wodę. Nagrody smakołykami po wyjściu z wody pomogą zbudować pozytywne skojarzenia.

Dla psów, które z natury się przegrzewają – dużych, ciężkich, o ciemnej sierści – krótkie, kontrolowane kąpiele mogą działać jak bezpiecznik w najbardziej upalne dni. Warto wtedy połączyć basen z cieniem, dostępem do świeżej wody pitnej i przerwami na odpoczynek na suchym podłożu. Dzięki temu pies nie tylko się nie przegrzeje, ale też nie przemarznie po zbyt długim siedzeniu w wodzie.