4 rzeczy, których nie powinno się prać w pralce bębnowej

4 rzeczy, których nie powinno się prać w pralce bębnowej
4/5 - (38 votes)

Pralka wydaje się niezniszczalna, ale kilka codziennych tekstyliów potrafi zajechać bęben szybciej, niż zdążymy nastawić kolejne pranie.

Wielu z nas wrzuca wszystko „jak leci” do pralki i liczy, że program standardowy poradzi sobie ze wszystkim. Do czasu, aż sprzęt zaczyna skakać po łazience, a ubrania wychodzą z prania zniszczone, pogniecione i nie do uratowania. Winne są najczęściej te same cztery typy rzeczy, które albo niszczą bęben, albo same zużywają się w ekspresowym tempie.

Dlaczego pranie wszystkiego „jak zwykle” kończy się problemami

Bęben pralki nie jest pancerną skrzynią. Podczas prania obraca się, przyspiesza, hamuje, a wszystko, co twarde lub ciężkie, zamienia się w mały młotek. Każde uderzenie, przeskakiwanie rzeczy po metalu i gwałtowne ruchy przy wirowaniu obciążają mechanikę sprzętu.

Najczęstszy scenariusz wygląda niewinnie: jedna ciężka rzecz ustawia się w bębnie bokiem, zaczyna uderzać przy wirowaniu, pralka traci równowagę, a całe urządzenie drży i „walczy” z własnym wsadem. Równocześnie delikatne materiały rozciągają się, zahaczają o zamki, haftki i suwaki, po czym wychodzą z prania zdeformowane.

Silne wstrząsy, intensywne tarcie i woda uwięziona w tkaninie to trio, które potrafi zniszczyć zarówno pralkę, jak i ulubione ubrania.

Największe szkody robią: metalowe elementy w bieliźnie, ciężkie podeszwy obuwia, włókna, które nie znoszą intensywnego ruchu, oraz materiały zatrzymujące wodę. W takich rzeczach woda nie spływa swobodnie – tkanina staje się nagle znacznie cięższa, co przy wirowaniu daje efekt „cegły” odbijającej się od bębna.

Po czym poznać, że pralka i tkaniny cierpią

Warto zwrócić uwagę na kilka sygnałów, które mówią, że coś jest nie tak:

  • głośne stuki lub metaliczne odgłosy w trakcie prania lub wirowania
  • wrażenie, że wirowanie „nie może wejść na obroty” albo przerywa
  • rzeczy wychodzą z pralki skręcone, skurczone albo wyraźnie zdeformowane

W takiej sytuacji nie ma sensu „dokręcać” programu i liczyć, że następnym razem będzie lepiej. Trzeba przyjrzeć się, co dokładnie wrzucamy do bębna.

Szczególnie ryzykowne tekstylia w pralce

Tekstylia Główne ryzyko Bezpieczniejsza metoda
Biustonosze z fiszbinami wygięte druty, porysowany bęben, poszarpane tkaniny filet do prania, program delikatny, suszenie na płasko
Buty mocne uderzenia o bęben, odkształcenie obuwia specjalny worek, ręczne czyszczenie, suszenie na powietrzu
Wełna skurczenie, sfilcowanie, utrata kształtu program do wełny, niska temperatura, suszenie na płasko
Materiały nieprzemakalne blokada wirowania, przeciążenie bębna mały wsad, delikatne wirowanie, bez płynu zmiękczającego

Biustonosze: mały element, duże szkody

Klasyczny błąd: wrzucenie biustonoszy razem z resztą prania, „bo przecież są z materiału”. Fiszbiny i haftki robią wtedy w bębnie spore zamieszanie. Metalowe druty pod wpływem ruchu wyginają się, przebijają materiał, potrafią też zarysować wnętrze bębna albo zaklinować się w otworach.

Haftki zahaczają o inne ubrania: rajstopy, delikatne bluzki czy koszule wychodzą z prania z zaciągnięciami i dziurami. Biustonosz traci kształt, miseczki się spłaszczają, a sam stanik gorzej podtrzymuje biust.

Biustonosz prany bez zabezpieczenia niszczy się kilkukrotnie szybciej, a przy okazji potrafi porysować bęben pralki.

Jak prać biustonosze, żeby nie żałować

  • wkładaj je do zamykanego worka lub specjalnego koszyczka do prania bielizny
  • zapinaj haftki przed wrzuceniem do bębna
  • używaj programu delikatnego i niewysokich obrotów wirowania
  • po praniu susz na płasko lub na szerokim wieszaku, nie w suszarce bębnowej

Najdelikatniejsze modele, z koronką czy usztywnianymi miseczkami, lepiej prać ręcznie w letniej wodzie z łagodnym detergentem.

Buty w pralce: wygoda, która mści się na sprzęcie

Wrzucenie sportowych butów do pralki wydaje się genialnym skrótem. Kilkadziesiąt minut i para wygląda na „odświeżoną”. Problem w tym, że ciężkie podeszwy działają w bębnie jak młotki. Przy wirowaniu uderzają o metal z dużą siłą, co przenosi wstrząsy na łożyska i zawieszenie pralki.

Same buty też nie wychodzą bez szwanku: klej może puścić, wzmocnienia się przesuwają, a cholewka odkształca. Szczególnie źle znoszą to buty skórzane, trekkingowe i z grubą podeszwą.

Bezpieczniejsze sposoby czyszczenia obuwia

Jeśli już decydujesz się na pranie obuwia w pralce, zadbaj o minimalizację szkód:

  • zawsze używaj grubego worka lub pokrowca na buty
  • wrzuć do bębna kilka dużych ręczników, które zamortyzują uderzenia
  • ustaw niską temperaturę i ogranicz wirowanie

W wielu przypadkach lepiej sprawdza się mycie ręczne: wyjęcie wkładek, przetarcie cholewki szczotką z mydłem, odświeżenie wnętrza specjalnym środkiem i suszenie w temperaturze pokojowej, z dala od kaloryfera.

Wełna: jeden zwykły program i sweter po wszystkim

Wełna ma zupełnie inne wymagania niż bawełna. Wysoka temperatura w połączeniu z energicznym mieszaniem włókien sprawia, że sweter dosłownie się kurczy i filcuje. Z ulubionego swetra w rozmiarze M zostaje top dla nastolatki.

Nawet jeśli ustawimy niską temperaturę, zwykły program bawełna nadal często pracuje zbyt intensywnie. Wełna traci sprężystość, staje się sztywna, a oczka w dzianinie zbijają się w zwartą masę.

Wełna „nie wybacza” jednego złego prania – uszkodzonego swetra praktycznie nie da się przywrócić do pierwotnego kształtu.

Pranie wełny krok po kroku

  • wybieraj wyłącznie program „wełna” lub „delikatne” z niską temperaturą
  • używaj detergentu przeznaczonego specjalnie do wełny
  • ogranicz wirowanie do minimum, a jeśli możesz – całkiem je wyłącz
  • po praniu nie wykręcaj dzianiny, tylko delikatnie odciśnij wodę w ręczniku
  • suszenie zawsze na płasko, na ręczniku, z dala od grzejników

Zawieszanie ciężkiego, mokrego swetra na wieszaku kończy się rozciągniętymi ramionami i zdeformowanym dekoltem. Woda działa jak obciążnik, który wyciąga dzianinę w dół.

Textylia nieprzemakalne: niewidzialny ciężar niszczący bęben

Kurtki przeciwdeszczowe, płaszcze z membraną, pokrowce ogrodowe czy narzutki na wózek – wszystkie materiały o właściwościach nieprzemakalnych zachowują się w pralce inaczej niż zwykła tkanina. Woda nie przenika swobodnie przez włókno, tylko gromadzi się w kieszeniach i fałdach.

W trakcie wirowania taki „balon” z wodą zachowuje się jak pojedynczy, bardzo ciężki element. Pralka traci równowagę, bęben „bije”, a sprzęt próbuje rozpędzić się mimo nierównego obciążenia. Stąd głośne uderzenia i częste zatrzymywanie wirowania.

Jak prać nieprzemakalne materiały bez ryzyka

  • nie przeładowuj bębna – pierz jedną lub kilka lekkich sztuk naraz
  • ustaw delikatne, stopniowo narastające wirowanie
  • wyłącz płyn do zmiękczania, bo może osłabić właściwości hydrofobowe
  • jeśli producent zaleca, użyj środka do odnawiania impregnacji

Przy bardzo ciężkich rzeczach, jak grube płaszcze z membraną, warto rozważyć częściowe pranie ręczne lub skorzystanie z pralni, gdzie używa się programów przeznaczonych do takich tkanin.

Jak proste zmiany w nawykach wydłużają życie pralki i ubrań

Większości awarii da się uniknąć, jeśli przy każdym praniu zada się jedno pytanie: czy ta rzecz zachowuje się w bębnie jak zwykła koszulka, czy jednak pracuje inaczej – jest cięższa, twardsza, ma metalowe elementy albo nie przepuszcza wody?

W praktyce często wystarczy:

  • dodać worek do prania bielizny i obuwia
  • zmienić program na delikatny przy wrażliwych włóknach
  • zmniejszyć obroty wirowania przy ciężkich lub specyficznych materiałach
  • zrezygnować z automatu na rzecz mycia ręcznego w kilku typowych sytuacjach

Pralka mniej się męczy, zużywa mniej części, a ubrania zachowują kształt i kolor na dłużej. Oszczędzasz więc nie tylko sprzęt, ale też pieniądze wydawane na nowe rzeczy, które wcale nie musiałyby trafić do kosza, gdyby były prane z odrobiną większej uważności.

Prawdopodobnie można pominąć