Ten bok tarki do sera wcale nie jest bezużyteczny. Zobacz, do czego służy

Klasyczna tarka czworoboczna to podstawowy element wyposażenia prawie każdej kuchni, jednak jedna z jej ścianek zazwyczaj pozostaje kompletnie nietknięta. Mowa o tej pokrytej drobnymi, kłującymi wypustkami, którą wielu z nas uważa za mało praktyczną, a nawet niebezpieczną dla palców. W rzeczywistości to wielofunkcyjne narzędzie, które przy odrobinie wiedzy może zastąpić kilka innych kuchennych gadżetów i całkowicie odmienić sposób, w jaki doprawiasz swoje dania.

Tarka do sera stoi w prawie każdej kuchni, ale ma jedna stronę, którą większość osób kompletnie ignoruje – tę z ostrymi wypustkami.

Przyzwyczailiśmy się używać dwóch klasycznych ścianek tarki, a reszta rdzewieje w szufladzie. Tymczasem ten niepozorny fragment narzędzia potrafi zastąpić kilka innych gadżetów i realnie ułatwić gotowanie na co dzień.

Jak naprawdę działa tarka do sera: cztery strony, cztery zadania

Typowa „czapka” do tarcia, którą stawiamy na desce lub misce, ma cztery różne płaszczyzny. Najczęściej sięgamy tylko po dwie z nich:

• otwory średniej wielkości – idealne na żółty ser do zapiekanek i makaronów,
• drobne oczka – przydatne do twardych serów, na przykład na pizzę lub sałatkę.

Te dwie ścianki dają równomierne wiórki, które ładnie się topią i dobrze wyglądają na talerzu. W praktyce to ich używamy non stop: do goudy, cheddara, sera w plastrach, który chcemy rozdrobnić, a nawet do warzyw na placki.

Mniej popularne zostają natomiast strony z większymi otworami do grubych wiórków oraz ta najbardziej zagadkowa – pokryta ostrymi, niewielkimi wypustkami w kształcie gwiazdek lub haczyków.

Strona tarki z małymi, ostrymi wypustkami działa jak hybryda tarki, rozcieracza i mini noża – rozrywa produkt na mikroskopijne cząsteczki, zamiast klasycznie go ścierać.

O co chodzi z tą „kłującą” stroną tarki

To właśnie ta część budzi najwięcej pytań. Wygląda jak coś między narzędziem do pielęgnacji stóp a narzędziem tortur, więc wiele osób po prostu jej unika. A to spory błąd.

Ta powierzchnia jest zaprojektowana do składników, które mają intensywny aromat, ale używamy ich w niewielkich ilościach. Chodzi o produkty, które mają doprawić danie, a nie je „wypełnić”.

Idealna do czosnku, imbiru i gałki muszkatołowej

Często męczysz się z siekaniem czosnku nożem? Zamiast tego weź ząbek, obierz go i przesuń kilka razy po tej właśnie stronie tarki. Powstanie rodzaj aromatycznej pasty, która szybko połączy się z sosem czy marynatą.

Podobnie działa to w przypadku świeżego imbiru – zamiast dużych włókien, które potrafią przeszkadzać w ustach, powstają mikroskopijne drobinki. Gałka muszkatołowa także świetnie daje się na niej zetrzeć na bardzo drobną „mgiełkę”, którą łatwo dozować.

Użycie kłującej strony tarki pozwala uzyskać wyjątkowo drobną strukturę – idealną tam, gdzie chcesz intensywnego smaku, ale bez wyczuwalnych kawałków przyprawy w daniu.

Jak korzystać, żeby nie poranić palców

Ostry wygląd tej powierzchni może odstraszać, ale przy odrobinie uwagi jest bezpieczna. Warto trzymać się kilku prostych zasad:

• zawsze używaj mniejszych kawałków produktu, łatwiej nad nimi panować,
• trzymaj składnik blisko końca, ale tak, by opuszki nie wystawały poza jego krawędź,
• pracuj powoli, bez gwałtownego dociskania, ruch ma być raczej krótki i miękki,
• ostatni cienki fragment czosnku czy imbiru lepiej już dorzucić w całości do sosu, niż ryzykować skaleczenie.

Dobrym trikiem jest też oparcie tarki o deskę pod lekkim kątem i tarcie „od siebie”, a nie w kierunku dłoni. Daje to większą kontrolę nad ruchem.

Aromatyczne drobinki zamiast kawałków: co zyskujesz

Tak rozdrobnione przyprawy zachowują się w potrawie inaczej, niż klasycznie siekane. Przede wszystkim bardzo szybko oddają smak i równomiernie się rozprowadzają.

Taki sposób obróbki sprawdza się szczególnie w daniach, gdzie nie chcesz widocznych kawałków przypraw, ale potrzebujesz wyraźnego aromatu. Dobrym przykładem są gładkie sosy, domowy majonez z czosnkiem, kremowe zupy czy marynaty do mięsa na grilla.

Nie tylko przyprawy: zester, tarko-dekorator i „producent proszku serowego”

Cytryny i pomarańcze: aromat bez gorzkiej skórki

Ta strona tarki świetnie zastępuje zester do skórki z cytrusów. Drobne wypustki delikatnie ścierają cienką, kolorową warstwę, zostawiając białą, gorzką część praktycznie nietkniętą. To wygodne przy:

• sernikach i ciastach cytrynowych,
• kruchych tartach owocowych,
• domowym cukrze waniliowo-cytrusowym,
• masłach smakowych do ryb i owoców morza.

Skórka starta na tak drobną frakcję szybko oddaje zapach, a przy tym nie przeszkadza w konsystencji kremów czy delikatnych sosów.

Twarde sery w wersji pudrowej

Ta sama płaszczyzna poradzi sobie z bardzo twardymi serami typu parmezan czy pecorino. Zamiast klasycznych wiórków powstaje coś, co przypomina serowy pył. Sprawdza się on świetnie, gdy chcesz jedynie muśnięcia smaku:

• na wierzchu kremowej zupy,
• do wykończenia risotto,
• w formie cienkiej warstwy na chrupiącej grzance,
• do mieszania z bułką tartą przy panierowaniu kotletów lub warzyw.

Ta forma sera łatwo się topi i lepiej przylega do gorących potraw. W rezultacie nie potrzebujesz dużej ilości, żeby osiągnąć wyraźny smak.

Drobne dekoracje z warzyw

Ostatni, rzadziej wykorzystywany pomysł to ozdobne wykończenie dań. Na tej stronie tarki możesz delikatnie potraktować:

• małe rzodkiewki,
• młodą marchewkę,
• kawałek buraka,
• ogórek bez pestek.

Powstają wtedy cieniutkie wiórki, które świetnie wyglądają na wierzchu sałatki czy pasty kanapkowej. Dają też lekki chrupiący akcent bez wrażenia „przeładowania” talerza.

Jak dbać o tarkę, żeby kłująca strona dobrze spełniała swoje zadanie

Ta płaszczyzna bywa trudniejsza w myciu niż pozostałe, bo drobinki przypraw potrafią wchodzić w zakamarki. Warto reagować od razu po użyciu, zanim dany produkt zdąży zaschnąć.

• Opłucz tarkę pod mocnym strumieniem wody tuż po starciu produktu.
• Użyj małej szczoteczki lub starej szczoteczki do zębów, żeby dojść do wszystkich zagłębień.
• Unikaj druciaków, które mogą tępić wystające elementy.
• Nie zostawiaj tarki na dłużej w zlewie z wodą – stal szybciej się niszczy.

Dobrze wyczyszczona i osuszona tarka dłużej zachowuje ostre wypustki, a aromaty czosnku czy cebuli nie przechodzą na inne produkty, na przykład na cytrusy.

Mały trik, duży efekt w codziennym gotowaniu

W praktyce użycie tej zapomnianej strony tarki może naprawdę uprościć kilka kuchennych zadań. Zamiast sięgać po osobny zester, prasę do czosnku i drobną tarkę do gałki muszkatołowej, wystarczy jedno narzędzie. Przy ograniczonej przestrzeni w kuchni to spora zaleta.

Dobrze jest poeksperymentować na spokojnie: jednego dnia spróbować zetrzeć imbir do herbaty, innego – skórkę z cytryny do sosu winegret, a przy okazji obiadu zrobić pastę z czosnku prosto na patelnię. Po kilku takich próbach ręka przyzwyczaja się do ruchu, a ta niepozorna strona tarki zaczyna być używana częściej niż klasyczne oczka.

Warto pamiętać, że tak drobno roztarte przyprawy są intensywniejsze w smaku. Dobrze zacząć od mniejszej ilości niż zwykle i stopniowo ją zwiększać. Zwłaszcza czosnek i imbir szybko przejmują kontrolę nad całym daniem. Z czasem można wypracować własne proporcje – inne do lekkiego sosu sałatkowego, inne do mięsnej marynaty czy kremowej zupy.