Ludzie i zwierzęta lubią tę samą muzykę? Badanie zaskakuje naukowców

Naukowcy sprawdzili, jakie zwierzęce dźwięki podobają się ludziom najbardziej i zestawili to z preferencjami samych zwierząt. Wynik wyszedł tak zgodny, że wrócił stary pomysł z biologii ewolucyjnej: być może poczucie „ładnego brzmienia” nie jest tylko ludzkim wymysłem, lecz wspólnym dziedzictwem wielu gatunków.

Darwin przewidział to ponad 150 lat temu

W XIX wieku znany przyrodnik sugerował, że różne gatunki mogą mieć podobne upodobanie do pewnych form piękna. Na przykład do dźwięków, które brzmią pełniej, bogaciej, bardziej „ozdobnie”. Przez lata brzmiało to dość abstrakcyjnie – brakowało twardych danych, żeby to sprawdzić.

Teraz do gry weszła współczesna technologia i prosta, ale sprytna sztuczka: badacze zamienili eksperyment naukowy w internetową grę dźwiękową. Dzięki temu w krótkim czasie zebrali odpowiedzi od ponad 4 tysięcy ochotników z całego świata.

Internetowa gra na 4 000 osób i 110 par dźwięków

Uczestnicy wchodzili na platformę badawczą i słuchali nagrań zwierząt. Zadanie było banalne: w każdej z 110 par trzeba było wskazać, który dźwięk jest przyjemniejszy dla ucha. Bez muzycznej analizy, bez myślenia o gatunkach – czysta reakcja „lubię / nie lubię”.

Te same odgłosy były wcześniej testowane na zwierzętach w tradycyjnych badaniach: samice różnych gatunków wybierały samce o określonym typie śpiewu czy rechotu, co naukowcy mierzyli jako „atrakcyjność” dźwięku.

Im bardziej dana samica zwierzęcia przepadała za konkretnym sygnałem głosowym, tym częściej ten sam dźwięk wybierali też ludzie jako przyjemniejszy.

Zauważono jeszcze jedną rzecz: gdy człowiek wskazywał ten odgłos, który okazywał się najbardziej kuszący dla zwierzęcia, robił to szybciej, jakby działał intuicyjnie. Gdy wybór rozmijał się z preferencjami zwierząt, czas reakcji wydłużał się.

Żaba, świerszcz i ptak jak kompozytorzy hitów

Zespół badawczy przeanalizował odgłosy 16 gatunków, w tym m.in. tropikalną żabę túngara, diamentowego zeberka (popularny ptak hodowlany) i kilka gatunków prostoskrzydłych przypominających świerszcze. Część z tych zwierząt od lat służy jako modele do badań nad komunikacją akustyczną.

Szczególne miejsce zajęła żaba túngara. Już w latach 80. dwójka badaczy wykazała, że samice tych płazów preferują samce, których odgłosy są „podrasowane”: oprócz podstawowego rechotu zawierają dodatkowe elementy, takie jak:

• krótkie kliki,