Przetestowaliśmy Dettol i Dr Beckmann w brudnej pralce. Wynik zaskakuje

Twoja pralka pachnie stęchlizną, choć ubrania wyglądają czyste? Ten problem zna wielu z nas. Postanowiłem przetestować dwa popularne środki – Dettol i Dr Beckmann – na naprawdę trudnym przypadku: pralce, która cuchnęła mimo regularnego czyszczenia domowymi sposobami. Test był uczciwy: ta sama pralka, ten sam program 60°C, identyczne warunki. Wynik może zaskoczyć wielu użytkowników.

Twoja pralka pachnie stęchlizną, mimo że ubrania wyglądają na czyste?

Winne bywa nie pranie, tylko sama pralka.

Coraz więcej osób skarży się, że świeżo wyjęte z bębna ręczniki mają lekko „piwniczny” zapach. W jednym z brytyjskich domów postanowiono sprawdzić, czy popularne środki do czyszczenia pralek – Dettol Washing Machine Cleaner i Dr Beckmann Service-it – faktycznie sobie z tym radzą. Test przeprowadzono na jednej, wyjątkowo upierdliwej pralce o uporczywym, starym zapachu.

Smrodliwa pralka, czyli problem, który znamy z polskich łazienek

Na pierwszy rzut oka urządzenie wyglądało całkiem porządnie. Bęben błyszczał, gumowy kołnierz nie straszył czarnym nalotem, a szuflada na proszek była tylko lekko przykurzona. Mimo tego każdy cykl kończył się tym samym: po otwarciu drzwi czuć było zawiesisty, stęchły zapach wilgoci.

Właścicielka wcześniej ratowała się domowymi sposobami. Najczęściej:

• prała „na pusto” w wysokiej temperaturze,
• sypała do bębna sodę kalcynowaną albo sodę oczyszczoną,
• czyściła ręcznie uszczelkę i szufladę.

Tym razem nic nie pomagało. Stare pranie, szczególnie ręczniki, po wysuszeniu nadal pachniały mokrą piwnicą. Padła decyzja: w ruch idą profesjonalne środki.

Dettol okazał się świetny do odświeżenia widocznych elementów pralki, ale z uporczywym smrodem w bębnie skuteczniej poradził sobie Dr Beckmann.

Co dokładnie porównywano w teście

Do pojedynku stanęły dwa popularne środki dostępne też w polskich sklepach internetowych i na półkach z chemią gospodarczą:

Oba produkty użyto na tej samej pralce, na pustym programie w 60°C. Chodziło o sprawiedliwe porównanie – identyczna temperatura, brak dodatkowego detergentu, to samo urządzenie, ten sam problem: stary, trudno usuwalny zapach.

Jak poradził sobie Dettol w brudnej pralce

Na pierwszy ogień poszedł Dettol, ale z lekką modyfikacją zalecanej metody. Najpierw przygotowano roztwór: łyżka stołowa płynu rozpuszczona w szklance gorącej wody. Tą mieszanką wyczyszczono ręcznie:

• szufladę na proszek i płyn,
• szklaną szybę drzwi,
• gumowy kołnierz wokół bębna.

W tych miejscach lubi zbierać się osad z proszku, płynu do płukania i małe skupiska pleśni. Roztwór Dettola zadziałał bardzo dobrze: szuflada zrobiła się wyraźnie jaśniejsza, nalot na uszczelce puścił, a szkło odzyskało przejrzystość. Można było odnieść wrażenie, że pralka właśnie wróciła z małego „spa”.

Następnie pozostałą część płynu wylano do szuflady i ustawiono pusty program 60°C. Po zakończeniu cyklu bęben faktycznie lśnił, a z wnętrza unosiła się przyjemna, dość intensywna woń środka.

Problem pojawił się po zgaszeniu zapachu detergentu. Gdy aromat Dettola się uspokoił, przy otwieraniu drzwi nadal czuć było znajomą nutę stęchlizny. Słabszą, przytłumioną, ale nadal obecną.

Dettol świetnie ogarnął brud widoczny gołym okiem i odświeżył przód pralki, lecz głęboko schowany źródło zapachu przetrwało.

Drugi etap: Dr Beckmann idzie w bęben

Po tym doświadczeniu przyszedł czas na Dr Beckmanna. Tym razem nie było już dodatkowego szorowania szuflady czy uszczelki, bo te części były w miarę czyste po Dettolu. Test miał pokazać, co proszek zrobi wyłącznie w środku pralki.

Całą zawartość butelki/proszku wsypano do szuflady, ustawiono ponownie program 60°C (choć producent dopuszcza niższą temperaturę) i uruchomiono cykl bez prania. Żadnych dodatkowych płynów, kapsułek, wzmacniaczy.

Po zakończeniu programu rezultat był inny niż po płynie. Po otwarciu drzwi w nos uderzał delikatny zapach kwiatowy, bez ciężkiej, słodkiej woni chemicznej. Co ważniejsze – zniknął charakterystyczny tłuściutki odór stęchlizny, który wcześniej przebijał się mimo zapachu detergentu.

Prawdziwy test przyszedł podczas następnego normalnego prania – dużej porcji ręczników. Po wysuszeniu nie śmierdziały już „starą pralką”. Pachniały wyłącznie użytym proszkiem i płynem, bez dodatkowej, nieprzyjemnej nuty.

Tam, gdzie Dettol tylko przygasił problem, Dr Beckmann ewidentnie dobrał się do osadów głębiej w bębnie i układzie odpływowym.

Dlaczego pralka zaczyna pachnieć, choć wygląda na czystą

Wiele osób zakłada, że skoro bęben jest metalowy i błyszczący, to w środku też jest sterylnie. Rzeczywistość bywa mniej przyjemna. W niewidocznych miejscach, takich jak:

• tył bębna,
• kanały doprowadzające wodę i detergenty,
• wąż odpływowy,
• zakamarki pod kołnierzem,

gromadzi się mieszanka detergentu, tłuszczu z ubrań, resztek płynu do płukania i kamienia. W ciepłej, wilgotnej przestrzeni tworzy to idealne środowisko dla bakterii i grzybów. Lepki film na ściankach zaczyna wydzielać zapach, który potem „przykleja się” do tkanin.

Niskie temperatury prania (30–40°C) sprzyjają problemowi. Producenci środków do czyszczenia pralek sugerują specjalny cykl konserwacyjny mniej więcej co dwa miesiące, szczególnie tam, gdzie urządzenie pracuje non stop z krótkimi, chłodniejszymi programami.

Co z tego wynika dla zwykłego użytkownika pralki

Z testu wyłania się prosty wniosek: różne środki spełniają różne zadania. Płyn Dettol dobrze sprawdza się, gdy chcemy:

• odświeżyć wygląd frontu pralki,
• usunąć widoczny nalot z szuflady, szyby i uszczelki,
• dodać praniu przyjemniejszy zapach w krótkiej perspektywie.

Dr Beckmann okazał się skuteczniejszy, gdy celem było dotarcie do głębszych osadów, kamienia i biofilmu, który powoduje uporczywą woń w bębnie. Przy zbliżonej cenie to właśnie proszek wygrał w kategorii „ratunek dla naprawdę śmierdzącej pralki”.

Kiedy warto sięgnąć po specjalny środek do czyszczenia pralki

W domowych warunkach wiele osób próbuje najpierw tańszych metod: sody, octu, gorącego pustego prania. Te sposoby czasem działają, zwłaszcza gdy problem dopiero się zaczyna. Jeśli jednak:

• zapach utrzymuje się mimo kilku gorących cykli,
• po otwarciu drzwi pralki czuć wilgotną piwnicę,
• ręczniki po wysuszeniu nadal pachną „starą wodą”,

wtedy specjalny produkt do głębokiego czyszczenia może oszczędzić sporo nerwów. Taki preparat rozpuszcza kamień i osady tam, gdzie zwykłe pranie „na pusto” po prostu nie dociera.

Proste nawyki, które przedłużą efekt po czyszczeniu

Nawet najlepszy środek nie pomoże na długo, jeśli po nim wrócimy do złych nawyków. Warto wyrobić w sobie kilka prostych zachowań:

• zostawiaj lekko uchylone drzwi pralki po każdym praniu,
• raz w tygodniu przetrzyj uszczelkę suchą szmatką,
• unikaj ciągłego stosowania dużych dawek płynu do płukania,
• co kilka tygodni włącz program 60°C z proszkiem, nawet bez specjalnego środka,
• sprawdzaj filtr i czyść go z włosów oraz drobnych resztek.

Wiele osób traktuje pralkę jak urządzenie „bezobsługowe”, które wystarczy włączyć i zapomnieć. Tymczasem regularne czyszczenie bębna, uszczelki i szuflady może uchronić nie tylko przed brzydkim zapachem, ale też przed droższymi naprawami w przyszłości. Osad z kamienia i detergentu obciąża grzałkę i pompę, co prędzej czy później widać na rachunkach i serwisie.

Warto też mieć z tyłu głowy, że różne środki działają trochę inaczej. Płyny zwykle lepiej sprawdzają się przy myciu powierzchni „na wierzchu”, proszki częściej celują w głębsze zakamarki układu. Jeśli twoja pralka ledwo zipie zapachowo, sens ma podejście dwuetapowe: najpierw porządne ręczne mycie dostępnych elementów, a dopiero później cykl z produktem nastawionym na czyszczenie wnętrza i przewodów.