4 rzeczy, których nie wrzucaj do pralki: niszczą bęben i same siebie

Masz wrażenie, że ostatnio pralka częściej hałasuje, podskakuje albo zatrzymuje wirowanie w połowie cyklu? Winny wcale nie musi być sprzęt.

Najczęściej problem zaczyna się od nawyku: wszystko ląduje w bębnie „jak zawsze”. Tymczasem kilka typów tekstyliów i akcesoriów potrafi zniszczyć zarówno pranie, jak i samą pralkę. Wystarczy jedna niepozorna para butów czy ulubiony stanik, by bęben dostał w kość, a materiał nie nadawał się już do noszenia.

Dlaczego pralka „dostaje szału”, gdy pierzesz wszystko tak samo

Bęben pralki nie jest pancerną skrzynką. Podczas prania obraca się, przyspiesza, zwalnia, a przy wirowaniu kręci się z ogromną prędkością. Każdy twardy, ciężki element w środku zamienia się wtedy w mały młotek, który uderza o bęben i jego ścianki.

Kilka takich cykli z nieodpowiednimi rzeczami i pojawiają się pierwsze symptomy: pralka zaczyna dziwnie wibrować, „chodzić” po łazience, zatrzymywać wirowanie albo zostawiać ubrania dziwnie wygniecione i rozciągnięte. Z pozoru wygląda to jak awaria sprzętu, ale często winne są konkretne tekstylia i dodatki.

Przeczytaj również: Wiosenne porządki za grosze: 6 hitów z Action, które odmienią twoje sprzątanie

Najgroźniejsze dla pralki są: metalowe elementy, ciężkie podeszwy, delikatne włókna, które nie znoszą intensywnego ruchu, oraz materiały, w których woda zostaje uwięziona.

Warto zwracać uwagę na trzy sygnały ostrzegawcze podczas prania:

• głośne, nienaturalne stuki lub metaliczne dźwięki,
• wirowanie, które się nie rozpędza lub przerywa,
• ubrania wychodzące z pralki wyraźnie zdeformowane.

Gdy to się dzieje, zamiast „puścić jeszcze raz na mocniejszy program”, lepiej zatrzymać się i przyjrzeć temu, co ląduje w bębnie. Cztery grupy rzeczy wracają w takich historiach najczęściej.

Przeczytaj również: Genialny trik na zużytą olej po smażeniu: jedna łyżka proszku i koniec z zatkanym zlewem

Biustonosze: niewidzialny wróg bębna i własnego kształtu

Stanik wrzucony luzem do pralki to klasyk domowych błędów. Zapięcia łapią inne ubrania, ciągną nitki, rozciągają dzianinę, a fiszbiny pracują w środku jak sprężyste druty. W trakcie wirowania metalowe elementy potrafią ostro uderzać o bęben i rysować jego powierzchnię.

Efekt dla samej bielizny też bywa brutalny: wygięte fiszbiny, utrata podtrzymania, miseczki, które tracą kształt po kilku praniach. Część osób obwinia producenta, a tak naprawdę problem leży w sposobie prania.

Przeczytaj również: Ta roślina doniczkowa pochłania zły zapach i „złe energie” w domu

Jak prać staniki, żeby nie niszczyć pralki i bielizny

• zawsze używaj siateczkowego woreczka do prania,
• zapnij haftki, aby nie zahaczały innych ubrań,
• wybierz delikatny program i niskie obroty wirowania,
• suszenie tylko na płasko – nie na kaloryferze, nie na sznurku za ramiączka,
• unikać suszarki bębnowej – wysoka temperatura i ruch deformują miseczki.

Jeden prosty nawyk – woreczek do prania i niższe obroty – potrafi wydłużyć życie dobrze dobranego stanika o wiele miesięcy.

Buty w pralce: szybkie mycie, drogi serwis

Wrzucone adidasy czy trampki „na szybkie odświeżenie” brzmią jak sprytne rozwiązanie, ale dla pralki to scenariusz rodem z horroru. Ciężkie podeszwy walą o bęben przy każdym obrocie, wywołując mocne drgania. Przy wysokich obrotach pralka dosłownie obrywa z każdej strony.

Same buty też nie zawsze wychodzą zwycięsko. Może się rozkleić podeszwa, wkładki zmieniają położenie, a kleje czy pianki w środku tracą swoje właściwości pod wpływem temperatury i detergentów.

Bezpieczniejsze pranie butów – jeśli już musisz

Jeżeli naprawdę nie ma innego wyjścia, warto zadbać o kilka zasad:

• użyj grubego worka ochronnego lub poszewki na poduszkę,
• dołóż kilka ręczników, żeby zamortyzować uderzenia,
• ustaw niską temperaturę i delikatne wirowanie,
• sznurówki i wkładki pierz osobno lub ręcznie.

Dużo bezpieczniejsza jest jednak pielęgnacja ręczna: szczotka, łagodny detergent, przetarcie cholewki i osobne mycie wkładek. Suszenie tylko w temperaturze pokojowej, z dala od kaloryferów i słońca, które potrafią zniekształcić i przebarwić materiał.

Wełna: jeden „zwykły” program i sweter po dziecku

Wełna rządzi się swoimi prawami. Klasyczny program do bawełny obejmuje wyższą temperaturę i mocniejsze ruchy bębna. Dla wełnianego swetra to przepis na katastrofę: włókna zbijają się, materiał się kurczy i sztywnieje. Ubranie po wyjęciu przypomina filc, a nie miękki, otulający dzianinowy ulubieniec.

Pranie w zbyt ciepłej wodzie albo intensywne wirowanie zmieniają strukturę włókien na stałe. Nie da się ich już „rozciągnąć z powrotem”.

Bezpieczne pranie wełny krok po kroku

Najgorsze, co można zrobić wełnianemu swetrowi, to mocne wyżymanie rękami lub wieszanie na wieszaku, gdy jest jeszcze mokry.

Rozciągnięte ramiona, wydłużony dół, dziwne fałdy – to typowe skutki suszenia na wieszaku. Wełna nasiąka wodą, robi się ciężka i zaczyna się wyciągać pod własnym ciężarem.

Materiały nieprzemakalne: ciężka niespodzianka dla bębna

Kurtki przeciwdeszczowe, softshelle, pokrowce motocyklowe, śpiwory z warstwą wodoodporną – wszystkie te rzeczy mają jedną cechę wspólną: nie przepuszczają wody. Gdy pierzesz je w pralce, część wody zostaje w nich uwięziona.

Na początku pralka działa normalnie, ale w fazie wirowania nagle dostaje „betonowy klocek” zamiast lekkiego prania. Ciężar koncentruje się w jednym miejscu bębna, co prowadzi do gwałtownych wstrząsów, stuków i prób przerwania wirowania przez elektronikę.

Jak prać rzeczy nieprzemakalne, by nie męczyć pralki

• wkładaj do bębna mało sztuk na raz, raczej jedną większą rzeczy niż upchany stos,
• ustaw delikatne, stopniowe wirowanie albo możliwie niskie obroty,
• włącz dodatkowe płukanie, jeśli materiał zatrzymuje sporo detergentu,
• zrezygnuj z płynu zmiękczającego – osłabia warstwę hydrofobową,
• co jakiś czas użyj środka do odnawiania impregnacji, zgodnie z metką.

Ciężki, mokry płaszcz przeciwdeszczowy potrafi obciążyć bęben tak, jakbyś wrzucił do środka kilka cegieł.

Krótka ściągawka przed kolejnym praniem

Żeby łatwiej zapamiętać, co robić z newralgicznymi rzeczami, warto mieć prostą listę nad pralką lub w notatkach w telefonie:

• biustonosze – zawsze w woreczku, zapięte, na delikatnym programie, suszone na płasko,
• buty – tylko w ochronnym worku i z ręcznikami w bębnie, niska temperatura, albo czyszczenie ręczne,
• wełna – zimna woda, specjalny program, płyn do wełny, brak wyżymania i suszenie na ręczniku,
• materiały nieprzemakalne – mała ilość w bębnie, łagodne wirowanie, bez zmiękczacza, z dbałością o impregnację.

Zmiana dosłownie dwóch ustawień i sięgnięcie po zwykły woreczek do prania potrafią realnie zmniejszyć ryzyko awarii. Armatura w bieliźnie przestaje szorować po bębnie, podeszwy butów nie urządzają w środku demolki, wełna zachowuje miękkość, a kurtka przeciwdeszczowa nie zamienia bębna w rozhuśtaną karuzelę.

Dobrym nawykiem jest szybkie zadanie sobie pytania przed włączeniem programu: czy ta rzecz zachowuje się w wodzie jak zwykła bawełniana koszulka, czy ma metal, grubą podeszwę, delikatne włókna albo powłokę nieprzemakalną? Jeśli cokolwiek w niej odstaje od „standardu”, warto poświęcić minutę na dobranie innego programu, niższych obrotów albo pranie ręczne. Ta minuta często ratuje i ubrania, i portfel przed serwisem pralki.