Od 15 kwietnia właściciele psów muszą uważać: za tę wiosenną „swobodę” grozi 750 euro mandatu

Wiosenne słońce i budząca się do życia przyroda zachęcają do długich wypraw z czworonogiem, jednak od połowy kwietnia beztroska może nas słono kosztować. Choć las kojarzy się z wolnością, w tym szczególnym czasie staje się miejscem narodzin dzikiej fauny, co wymusza na właścicielach psów dużą dyscyplinę. Zrozumienie nowych przypomnień o starych przepisach pozwoli nam nie tylko ocalić portfel przed mandatem rzędu 750 euro, ale przede wszystkim uchronić bezbronne zwierzęta przed nieumyślną krzywdą.

Wraz z pierwszymi ciepłymi dniami wielu opiekunów psów marzy o długich, beztroskich spacerach po lesie i łąkach.

Nie wszyscy wiedzą, że taka sielanka może skończyć się bardzo wysokim mandatem.

Nowe przypomnienie starych przepisów uderza szczególnie w osoby, które lubią spuszczać psa ze smyczy w naturalnych terenach. Od połowy kwietnia do końca czerwca część popularnych przyzwyczajeń staje się wykroczeniem. Dotyczy to nie tylko gęstych lasów, ale też pól, łąk czy brzegów rzek – a stawka jest wysoka, bo sięga 750 euro.

Od kiedy i gdzie nie wolno puszczać psa luzem

Przepisy, o których mowa, obowiązują co roku w tym samym okresie. Chodzi o wiosenny czas, gdy przyroda budzi się do życia, a dzikie zwierzęta wychowują młode. Właśnie wtedy ustawodawca najbardziej ogranicza swobodę czworonogów w naturze.

Od 15 kwietnia do 30 czerwca psy w lasach muszą być prowadzone na smyczy – za złamanie zakazu grozi kara do 750 euro.

To nie jest nowa rewolucja w prawie, ale regulacja obowiązująca od dziesięcioleci. Co roku jednak wraca ten sam problem: wielu właścicieli albo o niej nie wie, albo ją lekceważy. A służby leśne oraz strażnicy w tym okresie prowadzą wzmożone kontrole.

Lista miejsc, w których pies nie może biegać sam

Zakaz swobodnego biegania psa nie ogranicza się wyłącznie do gęstych kompleksów leśnych. Obejmuje cały szereg terenów, które z perspektywy psiarza wyglądają jak idealne miejsce do spaceru.

• lasy i zagajniki – zarówno państwowe, jak i prywatne
• pola uprawne i ziemie rolnicze
• łąki, pastwiska i inne otwarte tereny zielone
• winnice, sady i inne uprawy wieloletnie
• bagna, mokradła, tereny podmokłe
• okolice rzek, kanałów, stawów i jezior

W takich miejscach pies biegający bez smyczy może zostać uznany za zwierzę „pozostające bez kontroli opiekuna”. W praktyce wystarczy, że oddali się na większą odległość lub zacznie ganiać po polu czy trzcinach nad wodą.

Dlaczego wiosną przepisy są tak surowe

Celem ograniczeń nie jest uprzykrzanie życia właścicielom psów, lecz ochrona przyrody w jednym z najbardziej wrażliwych momentów roku. Wiosna to okres lęgowy i czas narodzin wielu gatunków dzikich zwierząt.

Regulacje mają zapobiegać płoszeniu i zabijaniu ptaków lęgowych, młodej zwierzyny oraz umożliwić odnowienie populacji dzikich gatunków.

Jeden rozbrykany pies potrafi w kilka minut zniszczyć to, co przyroda buduje tygodniami: rozdeptane gniazda na ziemi, zagryzione pisklęta, rozproszone młode sarny czy zniszczone gniazda kaczek w trzcinach. Dla samego psa też nie jest to bezpieczne – trafia na dziki, lisy, kleszcze czy głębokie rozlewiska.

Wbrew pozorom nie trzeba agresywnego zwierzęcia, by doszło do szkód. Nawet łagodny, ciekawski pies, który tylko „pogoni” za zającem lub wejdzie w krzaki, może spowodować śmierć młodych, które później nie wrócą do gniazda.

Kiedy pies traktowany jest jak „szwędający się”

Przepisy precyzują, kiedy pies przestaje być uznawany za zwierzę pod kontrolą człowieka. Kluczowa jest odległość od opiekuna i możliwość szybkiego przywołania.

Jeśli zwierzę znajduje się dalej niż sto metrów i nie reaguje na przywołanie, strażnik może uznać, że faktycznie nikt nad nim nie panuje. W takich warunkach łatwo o zarzut stwarzania zagrożenia dla dzikiej fauny.

Wyjątki: kiedy pies może być spuszczony ze smyczy

Nie wszystkie sytuacje podlegają tym samym ograniczeniom. Przepisy przewidują kilka wyjątków, dotyczących konkretnych aktywności lub typów terenów.

• prace przy stadach – psy pasterskie pilnujące zwierząt gospodarskich
• legalna aktywność łowiecka – psy używane w czasie polowania, zgodnie z regulacjami łowieckimi
• niektóre szerokie drogi leśne – tam, gdzie lokalne przepisy wyraźnie na to pozwalają

Nawet w takich przypadkach opiekun musi mieć realną kontrolę nad psem. Gdy zwierzę bez nadzoru wejdzie w uprawy lub w strefę zastrzeżoną, mandat nadal pozostaje możliwy.

Jak spacerować z psem wiosną, żeby nie zapłacić fortuny

Najprostsza i najbezpieczniejsza zasada brzmi: w lasach i na terenach rolniczych w okresie od 15 kwietnia do 30 czerwca pies powinien być na smyczy. Warto też dopasować sposób spaceru do charakteru konkretnego zwierzęcia.

Jeśli wiesz, że pies ma silny instynkt pogoni, unikaj miejsc, gdzie łatwo napotka dzikie zwierzęta i postaw na długą linkę zamiast swobodnego biegu.

Przydają się też praktyczne nawyki:

• sprawdzenie przed wyjściem, czy w danym lesie nie obowiązują dodatkowe obostrzenia
• nauka solidnego przywołania – komenda, na którą pies reaguje natychmiast
• korzystanie z długiej linki treningowej, która daje psu swobodę, a opiekunowi kontrolę
• unikanie wrażliwych siedlisk, jak trzcinowiska czy gęste zarośla nad wodą

Co oznacza to dla polskich właścicieli psów

Opisane zasady pochodzą z regulacji stosowanych we Francji, ale sam problem wcale nie jest obcy również w Polsce. U nas także obowiązują lokalne uchwały gmin, regulaminy lasów i parków narodowych, a strażnicy coraz częściej zwracają uwagę na psy biegające bez nadzoru.

W praktyce wiele krajów – od Francji po Niemcy – idzie w tym samym kierunku: w wrażliwych okresach wiosennych ogranicza się możliwość swobodnego biegania psów w naturze. Presja na dziką faunę rośnie, a liczba czworonogów w miastach i na wsi jest coraz większa. To prowadzi do rosnącej liczby konfliktów i szkód.

Dla opiekunów psów oznacza to konieczność lepszego planowania spacerów. Zamiast przypadkowego wypadu „w krzaki”, rozsądniej wybrać legalne wybiegi, ogrodzone łąki czy tereny, gdzie przepisy dopuszczają większą swobodę. W zamian można uniknąć wysokich kar, stresu przy spotkaniu z leśniczym i poczucia winy, gdy pies pogoni za sarną.

Warto też pamiętać o jeszcze jednym aspekcie: pies biegający sam w lesie odpowiada nie tylko za swoje zachowanie wobec zwierzyny, ale też za ewentualne szkody w uprawach rolnych, zniszczenie młodych drzewek czy zagrożenie dla innych ludzi na szlaku. Świadomy spacer na smyczy to nie tylko „bo prawo tak każe”, ale realna ochrona zarówno dzikiej przyrody, jak i portfela właściciela.