Bichon hawański – charakter, długość życia i realne koszty utrzymania

Bichon hawański to rasa, ktora w ostatnich latach zdobywa coraz wieksze serca Polakow. Ten maly, kudlaty pieszek z Kuby wyglada jak pluszak, ale w domu staje sie prawdziwym czlonkiem rodziny. Ma niezwykle pogodne usposobienie i chetnie garnie sie do ludzi, co czyni go idealnym towarzyszem dla osob, ktore cenia bliskosc i moga poswiecic czas na kontakt ze swoim pupilem.

Niepozorny, kudłaty i zawsze uśmiechnięty – bichon hawański coraz częściej kusi Polaków jako idealny pies rodzinny.

Na zdjęciach wygląda jak pluszak, w domu jak cień człowieka, a na spacerze jak mały komik. Bichon hawański ma opinię psa bezproblemowego, ale zanim zakochasz się w tej rasie na dobre, warto wiedzieć, jaki ma charakter, ile żyje i z jakimi wydatkami realnie się wiąże.

Mały pies o dużej osobowości

Bichon hawański pochodzi z Kuby, gdzie przez lata był typowym psem salonowym dla bogatszych rodzin. Dziś uchodzi za jednego z najciekawszych małych czworonogów do mieszkania. Został wyhodowany głównie jako pies do towarzystwa, więc potrzeba bliskości z człowiekiem jest u niego niemal wpisana w geny.

Bichon hawański to przede wszystkim pies do życia „ramię w ramię” z człowiekiem – źle znosi samotność, świetnie odnajduje się w roli rodzinnego kompana.

To rasa typowo towarzyska: chętnie wita gości, lubi być w centrum wydarzeń, sprawdza, co robią domownicy i rzadko chowa się w kąt. Nadaje się zarówno dla rodzin z dziećmi, jak i dla singli, którzy spędzają dużo czasu w domu lub mogą zabierać psa ze sobą do pracy.

Wygląd bichona hawańskiego – mały, ale „konkretny”

Choć wygląda filigranowo, jego budowa jest dość solidna. To nie jest porcelanowa lalka, tylko mały, proporcjonalny pies, który chętnie dotrzyma kroku na dłuższym spacerze.

Ciało bichona jest zwarte, grzbiet prosty, a szyja dość mocna jak na tę wielkość. Głowa ma lekko zaokrąglony kształt, a ciemne, błyszczące oczy nadają psu wrażenie żywej, trochę zawadiackiej inteligencji. Uszy zwisają po bokach głowy i są obficie porośnięte sierścią, co dodaje psu „fryzury”.

Charakterystyczny jest ogon – noszony wysoko, często lekko zawinięty nad grzbietem, porośnięty długim włosem. Całość daje efekt małej, ruchliwej kulki futra, która radośnie przemyka po mieszkaniu.

Sierść: piękna, długa i wymagająca czasu

Bichon hawański ma długą, miękką i lekko pofalowaną lub kręconą szatę. Włos nie powinien być szorstki. Pojawia się wiele umaszczeń: od bieli, przez kremy, brązy, po różne odcienie szarości i czerni, często z domieszką innych kolorów.

Największym „kosztem czasowym” przy tej rasie jest pielęgnacja sierści – zaniedbanie szczotkowania kończy się kołtunami i dyskomfortem psa.

Jak często czesać bichona hawańskiego?

Przy naturalnie długiej sierści szczotkowanie to rutyna, której nie da się uniknąć. Dla dorosłego psa wystarczy zwykle:

• czesanie 2–3 razy w tygodniu w okresie bez większych zmian sierści,
• częstsze, nawet codzienne czesanie przy intensywniejszym linieniu lub po kąpieli,
• regularna kontrola okolic uszu, pach i pachwin, gdzie najłatwiej powstają kołtuny.

Kąpiel wykonuje się w razie potrzeby – gdy pies się zabrudzi, zaczyna intensywnie pachnieć lub przed większym strzyżeniem. Po kąpieli konieczne jest dokładne wysuszenie i rozczesanie sierści. Warto też dbać o przycinanie pazurów, higienę uszu i zębów, bo małe rasy często mają skłonność do kamienia nazębnego.

Charakter bichona hawańskiego – pies „wesołek” z sercem na dłoni

Największym atutem tej rasy jest usposobienie. To pies pogodny, ciekawski i bardzo nastawiony na człowieka. Zwykle dobrze dogaduje się z dziećmi, jeśli te traktują go z szacunkiem i nie ciągną za futro. Dobrze wychowany bichon rzadko bywa agresywny.

Lubi zabawę, ale nie wymaga maratonów biegowych. Raczej doceni kilka dłuższych spacerów i porządną sesję aportowania w domu czy na trawniku. W codziennym życiu potrzebuje:

• kontaktu z opiekunem – długie godziny samotności w pustym mieszkaniu mogą prowadzić do lęku separacyjnego,
• jasnych zasad – mały pies też potrafi „wejść na głowę”, jeśli nikt go nie uczy granic,
• łagodnego, ale konsekwentnego wychowania, opartego na nagrodach,
• bodźców umysłowych, np. zabawek interaktywnych, nauki sztuczek.

To świetny pies dla osób, które chcą pierwszego psa rodzinnego, pod warunkiem że naprawdę będą z nim na co dzień i nie potraktują go jak maskotki.

Długość życia i zdrowie – na co uważać

Przy dobrej opiece bichon hawański dożywa spokojnie 12–15 lat, a niektóre psy żyją dłużej. Należy jednak pamiętać o kilku typowych problemach zdrowotnych dla tej i podobnych ras.

Najczęstsze schorzenia u bichona hawańskiego

• Dysplazja stawu biodrowego – może prowadzić do bólu i ograniczenia ruchu; ważna jest kontrola masy ciała i rozsądna aktywność fizyczna,
• choroby oczu – m.in. skłonność do podrażnień, stanów zapalnych, czasem problemów wrodzonych, wymagających kontroli okulistycznej,
• problemy stomatologiczne – małe rasy częściej mają kamień nazębny, dlatego przyzwyczajenie do szczotkowania zębów od szczeniaka bardzo pomaga,
• nadwaga – ten pies łatwo przybiera na masie, jeśli jest rozpieszczany smakołykami i mało się rusza.

Systematyczne wizyty u weterynarza, odpowiednie żywienie i stałe kontrolowanie wagi pozwalają ograniczyć większość zagrożeń. Dobrze prowadzony bichon jest energiczny i długo zachowuje młodzieńczy temperament.

Ile kosztuje bichon hawański?

Cena szczeniaka z legalnej, zarejestrowanej hodowli waha się średnio między 1500 a 2500 euro w krajach Europy Zachodniej. Na polskim rynku kwoty nominalnie są często niższe, ale nadal trzeba liczyć się z wydatkiem kilku, a czasem kilkunastu tysięcy złotych za psa z dobrym pochodzeniem i kompletem badań.

Najtańszy szczeniak rzadko bywa najlepszym wyborem – zbyt niska cena często oznacza oszczędności na badaniach, socjalizacji i warunkach odchowu.

Na cenę wpływają m.in.:

• renoma hodowli i doświadczenie hodowcy,
• linia hodowlana i osiągnięcia wystawowe rodziców,
• zakres badań genetycznych i ortopedycznych wykonanych u rodziców,
• wiek, płeć i potencjał wystawowo‑hodowlany szczeniaka.

Do samej ceny zakupu trzeba doliczyć wyprawkę, szczepienia, regularną pielęgnację, karmę dobrej jakości, ewentualne usługi groomera oraz ubezpieczenie, jeśli się na nie zdecydujesz.

Dla kogo bichon hawański będzie dobrym wyborem?

To rasa dość elastyczna, jeśli chodzi o styl życia, ale ma kilka „must have”. Najlepiej odnajdzie się u osób, które:

• pracują z domu lub mogą zabierać psa ze sobą,
• lubią codzienny kontakt z psem i traktują go jak członka rodziny,
• są gotowe poświęcić czas na czesanie i ewentualne wizyty u groomera,
• chcą psa przyjaznego wobec dzieci i gości,
• nie oczekują psa obronnego, lecz towarzyskiego i pogodnego.

Jeśli spędzasz w pracy po 10 godzin dziennie, często wyjeżdżasz i nie masz nikogo, kto mógłby zająć się psem, bichon hawański szybko zacznie cierpieć z powodu samotności. Dla takich osób lepsze bywają rasy bardziej niezależne lub rozwiązania typu dog walker, petsitter, psie przedszkole.

Na co zwrócić uwagę przed zakupem szczeniaka

Przed podjęciem decyzji warto poświęcić czas na rozmowy z kilkoma hodowlami i zadanie bardzo konkretnych pytań. Sprawdź, czy rodzice szczeniąt mają wykonane badania stawów i oczu, jak wygląda socjalizacja maluchów, w jakich warunkach przebywają. Dobrze, gdy hodowca nie oddaje szczeniąt „od ręki”, tylko chce poznać przyszłych opiekunów.

Przy małych rasach szczególnie opłaca się nauka spokojnego zostawania w domu od pierwszych tygodni w nowym miejscu. Odpowiednie ćwiczenia, krótkie, stopniowo wydłużane wyjścia i brak kar za płacz czy wycie pomagają uniknąć lęku separacyjnego, który bywa dużym problemem u psów mocno przywiązanych do ludzi.

Warto też zawczasu przećwiczyć z psem pielęgnację: dotykanie łap, zaglądanie do uszu, szczotkowanie, delikatne otwieranie pyska. Dzięki temu wizyty u groomera i weterynarza staną się znacznie mniej stresujące zarówno dla bichona, jak i dla opiekuna.