Te 3 popularne piwa magazyn odradza kupować. Powód może zaskoczyć

Francuscy specjaliści od ochrony konsumentów przebadali 45 popularnych piw z marketów. Wyniki niektórych marek stawiają spory znak zapytania.

Badanie pokazało, że w wielu butelkach kryją się pozostałości środków ochrony roślin. Trzy dobrze znane piwa wypadły na tyle słabo, że organizacja konsumencka radzi ograniczyć ich kupowanie, mimo że formalnych norm bezpieczeństwa nie przekraczają.

Duże badanie piw z supermarketu: co naprawdę pijemy

Francuski magazyn konsumencki „60 Millions de consommateurs” przyjrzał się dokładnie temu, co ląduje w kuflach miłośników jasnego i pszenicznego piwa. Do analizy trafiło 45 piw kupowanych w dużych sieciach handlowych: 39 jasnych i 6 białych.

Laboratoria szukały około 250 różnych substancji z grupy pestycydów. Chodziło o związki stosowane w uprawach jęczmienia, pszenicy czy chmielu. Wyniki mogą zaskoczyć osoby, które do tej pory nie łączyły piwa z tematem chemizacji rolnictwa.

W 34 z 45 przebadanych piw wykryto śladowe ilości pestycydów, w 11 nie stwierdzono żadnych pozostałości.

Specjaliści wyjaśniają, że chodzi głównie o cztery substancje: znany herbicyd glifosat oraz trzy fungicydy (środki przeciwgrzybicze): boskalid, folpet i ftalimid. To związki powszechnie używane w rolnictwie, ale w idealnym scenariuszu nie powinny pojawiać się w gotowym napoju.

Glifosat w piwie: jakie ilości wykryto

Najwięcej uwagi przyciągnął właśnie glifosat – substancja od lat bardzo kontrowersyjna. Magazyn wyliczył, że aż 25 piw, w tym dwie wersje oznaczone jako ekologiczne, zawierało jego ślady.

Stężenia różniły się znacząco: od około 0,41 mikrograma na litr do nawet 9,23 mikrograma na litr. Najwyższy wynik zanotowano w piwie Affligem Blonde, które stało się symbolem najbardziej „obciążonej” etykiety w całym zestawieniu.

Z punktu widzenia doraźnego ryzyka zdrowotnego jedno piwo nie stanowi problemu, ale eksperci podkreślają, że pestycydy nie powinny występować w żadnym napoju.

Magazyn policzył, że dorosły człowiek musiałby wypić blisko 2 000 litrów najbardziej „zanieczyszczonego” piwa w ciągu doby, by przekroczyć dopuszczalną dzienną dawkę glifosatu. To pokazuje, że nie chodzi o nagłe zatrucie, lecz o tło: codzienne, małe porcje chemii z wielu różnych źródeł – jedzenia, wody, napojów.

Trzy piwa, których lepiej nie wybierać na co dzień

Na podstawie całej serii testów francuska redakcja wskazała trzy piwa, które dostały najgorszą końcową ocenę i trafiły na niechlubną listę „niekupowania na co dzień”. To etykiety dobrze znane w Europie, szeroko dostępne także w marketach:

• Affligem Blonde – piwo w stylu „klasztornym”, w praktyce produkowane przemysłowo,
• Hoegaarden – bardzo popularne piwo pszeniczne, kojarzone z lekkim, orzeźwiającym smakiem,
• Itinéraire des Saveurs – piwo jasne z segmentu marek własnych jednej z sieci handlowych.

Wszystkie trzy miały poziomy pestycydów wyższe niż średnia dla całej badanej grupy. Affligem Blonde przoduje pod względem stężenia glifosatu, co mocno obniżyło jego końcową notę.

Nie tylko chemia: co jeszcze nie spodobało się ekspertom

Autorzy analizy nie ograniczyli się do pomiaru substancji chemicznych. Ocenili także jakość informacji dla kupującego i stosunek ceny do tego, co finalnie dostajemy w butelce czy puszce. Wytknięto kilka problemów:

• brak przejrzystości w opisie pochodzenia zbóż i chmielu,
• mało czytelne etykiety , utrudniające szybkie zrozumienie składu,
• wysoką cenę względem jakości , zwłaszcza tam, gdzie marketing odwołuje się do „tradycji” czy „klasztornego” rodowodu.

Celem nie było stwierdzenie złamania prawa, lecz pokazanie, że niektóre głośne marki nie są najlepszym wyborem do codziennego picia, jeśli ktoś zwraca uwagę na jakość surowców i przejrzystość informacji.

Piwo z czystym wynikiem: które marki wypadły najlepiej

Obok negatywnych przykładów pojawiły się też pozytywne zaskoczenia. W 11 piwach nie odnotowano żadnych wykrywalnych pozostałości pestycydów w ramach przyjętej metody badawczej. W tej grupie znalazły się między innymi:

To marki typowo masowe, co pokazuje, że duża, przemysłowa produkcja wcale nie musi iść w parze z gorszym wynikiem pod kątem pozostałości środków ochrony roślin. Oczywiście mowa o konkretnych partiach, w konkretnym badaniu, ale daje to czytelny sygnał dla rynku.

Jak wybierać piwo w sklepie: praktyczne wskazówki

Eksperci od ochrony konsumentów podkreślają, że kupujący ma większy wpływ na to, co pije, niż może się wydawać. Wystarczy kilka prostych nawyków przy półce z piwem, żeby znacząco poprawić jakość zakupów.

Na co zwracać uwagę na etykiecie

• Krótka lista składników – im prostszy skład, tym lepiej. Klasyczne piwo to woda, słód, chmiel, drożdże.
• Jasne informacje o pochodzeniu – warto wybierać browary, które piszą, skąd biorą jęczmień czy chmiel.
• Przejrzyste oznaczenia – dobrze, jeśli na etykiecie łatwo znaleźć kraj warzenia, styl piwa i moc alkoholu.
• Cena za litr – porównywanie cen w przeliczeniu na litr pozwala oddzielić prawdziwą jakość od samego marketingu.

Coraz więcej producentów informuje też o współpracy z rolnikami, programach zrównoważonego rolnictwa czy ograniczaniu chemii w uprawach. To dobry trop dla osób, które chcą świadomie wybierać produkty.

Piwo bio – co faktycznie oznacza

Certyfikat ekologiczny na etykiecie zwykle oznacza, że w uprawie zbóż i chmielu znacznie ograniczono stosowanie pestycydów syntetycznych. Nie daje to jednak całkowitej gwarancji braku jakichkolwiek śladów związków chemicznych. Zanieczyszczenia mogą pochodzić choćby z sąsiednich pól czy wcześniejszej uprawy.

Oznaczenie „bio” zmniejsza ryzyko kontaktu z pestycydami, ale nie jest równoznaczne z absolutnym brakiem śladów chemii w gotowym produkcie.

Dlatego przy wyborze piwa warto łączyć różne kryteria: jakość surowców, wiarygodność producenta, wyniki niezależnych testów oraz własne preferencje smakowe.

Ryzyko kumulacji: dlaczego temat pestycydów w piwie ma znaczenie

Wiele osób wzruszy ramionami, słysząc, że do przekroczenia norm trzeba by wypić setki czy tysiące litrów. Eksperci przypominają jednak, że organizm styka się z pestycydami nie z jednego, lecz z wielu źródeł naraz: warzyw, owoców, zbóż, wody, a czasem właśnie napojów alkoholowych.

Każda pojedyncza dawka jest bardzo mała, ale efekt kumulacji w czasie pozostaje słabo rozpoznany. Dlatego część konsumentów woli ograniczać kontakt z tego typu substancjami tam, gdzie to możliwe – zwłaszcza przy produktach czysto „przyjemnościowych”, jak piwo.

Dobrym podejściem jest tu prosta zasada: piwo ma być przyjemnością, a nie codziennym nawykiem. Mniejsza liczba wypitych butelek, za to lepszej jakości, to wybór korzystny zarówno dla zdrowia, jak i dla portfela.

Co może zrobić polski konsument

Choć opisywane badanie dotyczyło rynku francuskiego, jego wnioski są aktualne również dla Polaków. Te same międzynarodowe marki trafiają do sklepów w wielu krajach Europy, a problem pestycydów w rolnictwie ma charakter ogólny, nie lokalny.

Osoba kupująca w Polsce może więc:

• regularnie sięgać po raporty organizacji konsumenckich i niezależne testy,
• sprawdzać etykiety i szukać producentów transparentnych co do pochodzenia surowców,
• testować piwa z mniejszych browarów, które często stawiają na lokalny surowiec i krótkie łańcuchy dostaw,
• trzymać się zasady picia z umiarem, niezależnie od marki i stylu.

Dla branży takie badania są wyraźnym sygnałem: sam marketing już nie wystarczy. Coraz więcej osób chce wiedzieć, co naprawdę wlewa do szklanki i jest gotowych zmieniać swoje piwne przyzwyczajenia, jeśli czuje się traktowanych zbyt „po macoszemu” w kwestii jakości i przejrzystości informacji.