Podolog ostrzega: tego materiału w butach na wiosnę lepiej unikać

Wraz z pierwszym słońcem chętnie sięgamy po lżejsze buty.

Podolog przypomina jednak, że jeden popularny materiał może zrujnować stopy.

Po miesiącach chodzenia w ciężkich botkach marzymy o balerinach, trampkach i sandałach. I właśnie wtedy wiele osób popełnia ten sam błąd: wybiera obuwie z tworzyw sztucznych, bo są tańsze i dostępne od ręki. Specjalista od stóp tłumaczy, dlaczego wiosną to prosta droga do grzybicy, odparzeń i uciążliwego zapachu.

Dlaczego syntetyczne buty mszczą się na stopach?

Największy problem z większością tworzyw sztucznych polega na tym, że praktycznie nie przepuszczają powietrza. Stopa poci się cały dzień, wilgoć nie ma jak uciec i zostaje uwięziona w bucie.

Przeczytaj również: Ortopeda tłumaczy dlaczego klapki japonki noszone latem przez więcej niż godzinę dziennie zmieniają na stałe sposób chodzenia i powodują ból którego nikt nie łączy z obuwiem

Po kilku godzinach chodzenia w obuwiu z tworzywa stopy dosłownie „kiszą się” w wilgoci i cieple, co sprzyja grzybicy, bakteriom i podrażnieniom skóry.

W takiej wilgotnej mikroprzestrzeni błyskawicznie rozwijają się drobnoustroje. Najpierw pojawia się delikatne pieczenie między palcami, później łuszczenie, swędzenie, a skóra robi się zaczerwieniona. To typowy początek grzybicy stóp.

Do tego dochodzi zapach. Pot sam w sobie jest prawie bezwonny. Smród, który poczujesz po zdjęciu butów, to efekt pracy bakterii rozkładających pot i martwy naskórek. W obuwiu z tworzyw sztucznych bakterie mają idealne warunki: ciepło, wilgoć i brak cyrkulacji powietrza.

Przeczytaj również: Jestem podolożką i tę jedną popularną materię w butach trzeba bezwzględnie wyrzucić z szafy

Więcej pęcherzy i otarć w cieplejsze dni

Tworzywa sztuczne słabo dopasowują się do kształtu stopy. W przeciwieństwie do dobrej jakości skóry nie miękną i nie „uczą się” naszego kroku. To oznacza, że but przez cały dzień ociera dokładnie w tych samych miejscach.

Wiosną i latem, gdy temperatury rosną, stopy lekko puchną. W naturalnym materiale but delikatnie ustępuje. W syntetycznym – ściska jeszcze mocniej. Efekt: bąble na piętach, odciski na małych palcach, bolesne otarcia nad piętą i przy ścięgnie Achillesa.

Przeczytaj również: Podolog ostrzega: tego materiału w wiosennych butach lepiej unikać

Połączenie ciepła, potu i sztywnego tworzywa to najczęstszy przepis na pęcherze, które potrafią zepsuć nawet krótki spacer.

Tworzywo sztuczne zatrzymuje też ciepło. Stopa szybciej się nagrzewa, co nasila pocenie się. A im więcej potu, tym większe ryzyko odparzeń, grzybicy i nieprzyjemnego zapachu.

Jakie materiały faktycznie sprzyjają zdrowiu stóp?

Podolodzy są w tej kwestii zgodni: warto wybierać buty z materiałów naturalnych. One pozwalają stopom oddychać i wchłaniają nadmiar wilgoci.

Skóra wciąż numer jeden na wiosenne przejście

Dobra, prawdziwa skóra to wciąż najbezpieczniejszy wybór na sezon przejściowy. Ma naturalne pory, dzięki którym powietrze krąży, a stopa nie siedzi w wilgoci. Z czasem materiał mięknie i lepiej dopasowuje się do kształtu stopy.

Skórzane baleriny czy mokasyny po kilku wyjściach zazwyczaj przestają obcierać. Zmniejsza się ryzyko odcisków, a stopa ma więcej przestrzeni na naturalne mikro-ruchy w trakcie chodzenia.

Zamsz, nubuk, materiał – kiedy się sprawdzają?

Zamsz bywa trochę bardziej wrażliwy na brud i wodę, ale dla stóp jest bardzo przyjazny. Dobrze przepuszcza powietrze, a jego miękka faktura zwykle mniej drażni skórę niż sztywne tworzywa.

Nubuk to coś pomiędzy gładką skórą a zamszem. Dobrze wygląda w wersji miejskiej, a jednocześnie zapewnia przyzwoitą przewiewność. Często spotyka się go w sneakersach czy półbutach na co dzień.

Naturalna tkanina – bawełna albo len – sprawdza się w trampkach, tenisówkach i espadrylach. Przy wyższych temperaturach pozwala na swobodny przepływ powietrza, dzięki czemu stopa mniej się poci. Trzeba tylko uważać, żeby podszewka i wkładka nie były w całości z tworzywa.

Rafia i lekkie sandały – idealne na ciepłe dni

Do letnich sandałów coraz częściej trafia rafia, czyli włókno roślinne. Dobrze znosi wysokie temperatury, nie zatrzymuje ciepła i jest bardzo lekkie. Stopy mniej się męczą, a materiał pozwala im oddychać nawet przy całodziennym chodzeniu.

W sandałach i klapkach liczy się nie tylko pasek na wierzchu, ale też spód i wkładka – im więcej naturalnych materiałów, tym mniejsze ryzyko odparzeń.

Jeśli pasek jest z rafii lub skóry, a spód z tworzywa, nie jest to jeszcze dramat. Problem zaczyna się, gdy cała konstrukcja – łącznie z wkładką stykającą się bezpośrednio ze skórą – powstaje z plastiku lub sztucznej skóry. W upale wilgoć natychmiast zostaje uwięziona pod stopą.

Jak w sklepie rozpoznać but z tworzyw sztucznych?

Producenci chętnie stosują marketingowe określenia w rodzaju „eko skóra”. Brzmi przyjaźnie, ale w praktyce to często zwykły plastik. Dlatego warto patrzeć na metki i skład zamiast na opisy na pudełku.

• czytaj etykietę wewnątrz buta – powinna podawać skład wierzchu, podszewki i podeszwy,
• szukaj słów „skóra”, „skóra naturalna”, „bawełna”, „len”, „rafia”,
• zwracaj uwagę na określenia w stylu „materiał syntetyczny”, „skóra sztuczna”, „imitacja skóry” – to sygnał, że masz do czynienia z plastikiem,
• dotknij materiału – naturalna skóra jest zwykle cieplejsza i bardziej „mięsista” niż tworzywo,
• powąchaj but – intensywny, chemiczny zapach często zdradza dużą ilość plastiku.

Warto też pamiętać, że but może wyglądać na skórzany, a mieć syntetyczną podszewkę i wkładkę. To właśnie te elementy, które stykają się na co dzień ze skórą, decydują o komforcie i zdrowiu stóp.

Co, jeśli nie stać cię na w pełni skórzane obuwie?

Nie każdy może kupić drogie buty z najwyższej półki. Jest kilka trików, które pomagają ograniczyć szkody, gdy w szafce dominują tworzywa sztuczne.

Po pierwsze – rotacja. Lepiej mieć dwie tańsze pary i wymieniać je co dzień niż chodzić tydzień w jednej. Buty muszą mieć czas, żeby wyschnąć od środka. Warto też stosować wkładki z naturalnych materiałów, np. skórzane albo z bawełny, które wchłoną część wilgoci.

Po drugie – skarpetki. Cienkie, bawełniane skarpety lub stopki znacznie poprawiają komfort w butach z tworzyw. Goła stopa w plastiku szybciej się poci, łatwiej się obciera i jest bardziej narażona na grzybicę.

Po trzecie – higiena. Mycie i dokładne osuszanie przestrzeni między palcami, stosowanie pudru do stóp albo sprayów przeciwpotnych pomaga ograniczyć wilgoć, której syntetyczne buty nie wypuszczają na zewnątrz.

Dlaczego wiosna to tak trudny moment dla stóp?

W okresie przejściowym warunki zmieniają się praktycznie z dnia na dzień. Rano chłodno, po południu gorąco, do tego częste opady. Stopy reagują na to bardzo szybko – raz marzną, raz się przegrzewają, puchną, a skóra staje się wrażliwsza.

Jeżeli w takim okresie trafią do nieprzewiewnego, sztywnego buta z tworzywa, od razu pojawiają się problemy: odparzenia, otarcia, silniejszy zapach. Z kolei odpowiednio dobrane, „oddychające” obuwie działa jak amortyzator dla wszystkich tych zmian.

Warto traktować zakup wiosennych butów jak inwestycję w zdrowie. Dobrze dobrany materiał zmniejsza ryzyko wizyt u podologa, infekcji i bólu przy każdym kroku. Nawet jeśli jedna para z lepszej skóry kosztuje więcej, często posłuży dłużej niż kilka par tanich butów z tworzyw sztucznych, które po sezonie nadają się wyłącznie do wyrzucenia.