Dermatolog ostrzega: jak często prać strój sportowy, żeby nie dostać wysypki

Na pierwszy rzut oka chodzi tylko o nieprzyjemny zapach. Dermatolodzy zwracają jednak uwagę na coś znacznie ważniejszego: ryzyko trądziku, podrażnień, a nawet grzybicy, gdy zbyt rzadko pierzemy odzież sportową, szczególnie tę mocno przylegającą do ciała.

Dlaczego przepocony strój sportowy jest groźny dla skóry

Sama pot nie pachnie szczególnie intensywnie. Problem pojawia się, gdy wilgoć zostaje „uwięziona” pod obcisłym materiałem blisko skóry. Pot miesza się z bakteriami bytującymi naturalnie na ciele, a wszystko to wnika we włókna tkaniny.

Im dłużej wilgotna odzież sportowa pozostaje w kontakcie ze skórą, tym wyższe ryzyko trądziku, podrażnień i infekcji skórnych.

Dermatolodzy opisują typowy scenariusz: osoba trenuje kilka razy w tygodniu, po zajęciach nie przebiera się od razu, czasem idzie „tylko na chwilę” na kawę, wraca do domu po godzinie czy dwóch. Skóra przez cały ten czas jest przyciśnięta do mokrego materiału. Pojawiają się krostki na klatce piersiowej, plecach, pośladkach, czasem swędzące plamy czy pieczenie w okolicach pachwin.

Do tego dochodzi jeszcze inny problem: kiedy raz przepocony strój tylko wyschnie na krześle i znowu trafi na ciało, bakterie wcale magicznie nie znikają. Część z nich nadal żyje we włóknach i znów ląduje na skórze podczas kolejnego treningu.

Przeczytaj również: Co dzieje się z mięśniami w kosmosie? Myszki na ISS dały zaskakującą odpowiedź

Żelazna zasada: pranie po każdym treningu przy obcisłych rzeczach

Specjaliści są zgodni: wszystkie ubrania sportowe, które ściśle przylegają do ciała, najbezpieczniej prać po każdym użyciu . Dotyczy to szczególnie:

• legginsów i spodni termicznych,
• biustonoszy sportowych,
• koszulek technicznych „na ciało”,
• getrów i skarpet używanych do intensywnego wysiłku.

Właśnie w takim stroju bakterie i grzyby mają świetne warunki: ciepło, wilgoć, brak przewiewu. Często pojawia się tam gronkowiec złocisty, drożdżaki powodujące grzybicę czy mikroorganizmy nasilające trądzik. Środowisko siłowni, szatni i mat treningowych tylko zwiększa to ryzyko.

Przeczytaj również: 3 proste nawyki, które naturalnie podkręcą twoje zdrowie po 50.

Jeśli ubranie mocno przylega, jest sztuczne i po treningu naprawdę mokre – powinno trafić do pralki, a nie z powrotem na ciało.

Jak intensywność wysiłku zmienia zasady prania

Częstotliwość prania można nieco dopasować do rodzaju aktywności. Co innego spokojny stretching, a co innego mocny trening interwałowy.

Treningi „mokre”: cardio, bieganie, sporty zespołowe

Ćwiczenia, które wyraźnie podnoszą tętno i powodują intensywne pocenie, należą do grupy najwyższego ryzyka dla skóry. Chodzi m.in. o:

Przeczytaj również: Dlaczego drogie fotele biurowe nie ratują przed bólem pleców

• bieganie, szczególnie na dłuższych dystansach,
• HIIT i inne formy mocnego cardio,
• zajęcia w stylu indoor cycling,
• piłkę nożną, koszykówkę, siatkówkę czy sporty rakietowe,
• zajęcia w podwyższonej temperaturze, np. gorący fitness czy „hot” joga.

W takich warunkach skóra jest wręcz zalana potem, a tkanina pozostaje przez dłuższy czas wilgotna. Przy skłonności do trądziku, potówek, egzemy czy grzybicy, pranie po każdej sesji to niemal obowiązek. Dla zdrowej skóry to wciąż mocno zalecany standard.

Aktywność lekka: joga, spokojny pilates, powolny spacer

Jeśli wykonujesz delikatne ćwiczenia, prawie się nie pocisz, a ubranie – najlepiej bawełniane – pozostaje suche, zasady są nieco łagodniejsze. W takim scenariuszu ten sam t-shirt czy dres można zwykle założyć 2–3 razy, zanim trafi do prania .

Trzeba przy tym pamiętać, że każdy poci się inaczej. Dwie osoby w tym samym klubie fitness mogą mieć całkiem różne potrzeby – ktoś po 30 minutach jest mokry od stóp do głów, ktoś inny ma tylko lekko wilgotny kark.

Co zrobić, gdy nie możesz od razu zrobić prania

Życie bywa niepraktyczne: po treningu jedziesz do pracy, na uczelnię, do znajomych. Pralka czeka w domu. Jest kilka trików, które zmniejszają szkody dla skóry, jeśli pranie musi poczekać.

• Przebierz się jak najszybciej – nawet w zwykły t-shirt i dres, byle suchy i czysty.
• Odsłoń skórę – nie chodź godzinami w wilgotnej bieliźnie czy legginsach.
• Wyjmij strój z torby – zamknięty, zwinięty materiał w plastiku to idealna „szklarnia” dla bakterii i grzybów.
• Rozwieś ubrania na suszarce lub oparciu krzesła, pozwól im wyschnąć na powietrzu.
• Spłucz skórę pod prysznicem lub przynajmniej delikatnie przetrzyj wilgotnym ręcznikiem miejsca najbardziej spocone.

Każdy krok, który szybko oddziela skórę od mokrego materiału i pozwala jej wyschnąć, zmniejsza ryzyko problemów dermatologicznych.

Jak dbać o skórę po treningu

Sam strój to jedno, ale ogromną rolę odgrywa też to, co robisz z ciałem po ćwiczeniach. Zbyt agresywna pielęgnacja potrafi wyrządzić tyle samo szkód co brudne legginsy.

Delikatne osuszanie zamiast mocnego tarcia

Po wysiłku skóra jest rozgrzana, naczynia krwionośne rozszerzone, a mikro-uszkodzenia po tarciu materiału – świeże. Dlatego warto:

• przykładać ręcznik do ciała zamiast gwałtownie wycierać się na wszystkie strony,
• korzystać z ręcznika, który naprawdę jest czysty i suchy,
• zwracać uwagę na fałdy skórne: pachwiny, pośladki, okolice pod biustem, palce stóp.

Agresywne szorowanie może złamać naturalną barierę ochronną naskórka i otworzyć drogę bakteriom. To szczególnie dotyczy osób z tendencją do przesuszenia, alergii czy łagodnej egzemy.

Jaką temperaturę wody i kosmetyki wybrać

Po intensywnym wysiłku kusi bardzo gorący prysznic. Dermatolodzy zalecają ostrożność. Zbyt wysoka temperatura jeszcze bardziej rozszerza naczynia krwionośne. Może to prowadzić do gorszego powrotu krwi do serca, uczucia „pustki w głowie”, a nawet omdleń.

Bezpieczniej zacząć od wody letniej, a na koniec skierować