Po 50. roku życia te okulary dodają lat. Zmień jeden kolor

Wybór okularów to więcej niż kwestia mody – to decyzja wpływająca na to, jak postrzegamy nasz wiek. Po pięćdziesiątce twarz naturalnie traci intensywność kontrastu, a skóra staje się cieńsza i delikatniejsza. To właśnie wtedy kolor oprawek może zadziałać jak nieoczywisty filtr: jedne odcienie dodadzą nam lat, inne – odejmą je. Wiele osób latami trzyma się ulubionych okularów, nie zdając sobie sprawy, że to właśnie one sprawiają, że na zdjęciach wyglądamy na zmęczonych lub surowszych.

Jedna z pozoru niewinna barwa oprawek może sprawić, że twarz wygląda surowiej, a spojrzenie wydaje się nagle znacznie starsze.

Dzieje się to powoli i podstępnie: trzymamy się ulubionych okularów, bo „zawsze było dobrze”, aż nagle na zdjęciach widzimy ostrzejsze rysy i cięższe spojrzenie. Winny bywa nie krem pod oczy, nie makijaż, lecz sama ramka okularów, a konkretnie jej kolor.

Po 50-tce kontrast twarzy się zmienia

Około 50. roku życia skóra traci sporą część kolagenu, staje się cieńsza, delikatniejsza i mniej sprężysta. Naturalny kontrast między brwiami, rzęsami, ustami a cerą słabnie. Rysy robią się miększe, ale też szybciej łapią cienie.

W takiej sytuacji okulary przestają być wyłącznie praktycznym gadżetem. Działają jak mocny filtr: potrafią rozświetlić spojrzenie albo brutalnie wydobyć każdą zmarszczkę mimiki. Ten sam model, który świetnie wyglądał na trzydziestolatce, na dojrzałej twarzy może nagle zacząć „ciążyć”.

Kolor oprawek działa jak reflektor skierowany na oczy: może rozpraszać światło i wygładzać rysy albo wręcz przeciwnie – rzeźbić je i dodawać ostrości.

Dlatego po przekroczeniu pewnego wieku warto spojrzeć w lustro nie tylko na kształt okularów, ale przede wszystkim na ich kolor. To on w pierwszej kolejności decyduje, czy wyglądamy na wypoczętych, czy zmęczonych.

Dlaczego bardzo ciemne oprawki postarzają spojrzenie

Najczęstszy błąd to wybór bardzo ciemnej ramki tuż przy linii oczu. Głęboka czerń albo stalowy chłodny szary tworzą wokół oka drobne cienie. Gdzie dokładnie? Dokładnie tam, gdzie ich najmniej chcemy:

• w okolicy cieni pod oczami,
• w tzw. dolinie łez,
• w bruzdach wokół nosa i ust.

Na dojrzałej skórze takie mikrocienie natychmiast wzmacniają wrażenie zmęczenia. Owal twarzy wydaje się ostrzejszy, a oczy mniejsze i bardziej „schowane” za szkłami. Im bardziej jednolity i nasycony kolor ramki, tym efekt mocniejszy.

Największym „postarzaczem” pozostaje klasyczna, pełna czerń. Jej bardzo wysoki kontrast obrysowuje całą górną część twarzy niczym gruba kreska. Podobnie działają chłodne, stalowe odcienie szarości. W ubraniach wiele osób zauważa to intuicyjnie – czarna bluzka przy dojrzałej cerze potrafi podkreślić każdy cień i każdą bruzdę. Okulary robią to samo, tylko jeszcze bliżej oka.

Im ciemniejszy i bardziej jednolity kolor oprawek przy samej linii oka, tym większe ryzyko, że twarz będzie wyglądać na zmęczoną i surowszą.

Jakie kolory oprawek odmładzają po 50. roku życia

Nie trzeba rezygnować z wyrazistych okularów. Wystarczy przenieść intensywność w stronę cieplejszych, bardziej „miękkich” barw, które nie rysują konturów tak ostro. Styliści najczęściej polecają:

• głęboki brąz przypominający gorzką czekoladę,
• granat zamiast czerni,
• grafit z delikatnym „przeciągnięciem” lub melanżem, a nie gładki, ciężki szary,
• stonowany bordowy.

Bardzo korzystnie wypadają też oprawki w tzw. kolorze „żółwim”, czyli w wzór złożony z kilku odcieni brązu i karmelu. Takie nakrapiane wykończenie rozprasza kontrast i miękko otula oko, zamiast je ostro obrysowywać.

Wielotonowe, nakrapiane ramki działają jak filtr upiększający: rozbijają mocny kontrast, przez co twarz zyskuje łagodność i lekkość.

Dobierz kolor okularów do oczu, a nie do włosów

Bardzo praktyczna zasada: zamiast dopasowywać oprawki do koloru włosów, kieruj się barwą tęczówki. Włosy często bywają farbowane, zmieniają odcień z sezonu na sezon, a oczy – nie.

Tak dobrana kolorystyka potrafi pięknie „podbić” barwę tęczówki i jednocześnie nie przytłaczać cery. Widać przede wszystkim oczy, a dopiero potem same okulary.

Przezroczyste oprawki – nie zawsze dobre rozwiązanie

Przezroczyste lub prawie niewidoczne ramki zyskały ogromną popularność, bo kojarzą się z lekkością. Nie dla wszystkich będą jednak korzystne. Przy siwych lub mocno rozjaśnionych włosach całkowicie transparentne oprawki potrafią „wyprać” twarz – wszystko zlewa się w jedną jasną plamę, brakuje ramy, która nadaje rysom wyraz.

Cera wygląda wtedy bardziej blado, a okolice oczu wydają się mniej „trzymane”. Jeśli ktoś lubi delikatne modele, lepsze będą np. oprawki w kolorze bardzo jasnego miodu, różowego beżu albo ciepłego, rozbielonego brązu niż zupełnie przezroczyste szkielety.

Metaliczne, złote i różowe wykończenia – subtelny lifting

Dla wielu osób po 50. roku życia bezpiecznym kierunkiem są cienkie metalowe oprawki, zwłaszcza w ciepłych odcieniach. Złoto, delikatny różowe złoto czy szlachetne szampańskie tony wnoszą do twarzy miękki blask.

Cienki drucik nie odcina się mocno od skóry, więc nie tworzy ostrych linii. Oko otrzymuje delikatną ramę, ale na pierwszym planie nadal pozostają rysy, a nie sam dodatek. Taki model sprawdza się szczególnie u osób, które nie lubią mocno widocznych okularów, ale nie chcą efektu „nagiej” twarzy.

Cienkie metalowe oprawki w ciepłych tonach potrafią zastąpić biżuterię: rozświetlają okolice oczu i dodają twarzy miękkości.

Co zrobić, jeśli kochasz czerń

Niektórzy nie wyobrażają sobie innego koloru okularów niż głęboka czerń. W takiej sytuacji warto nie tyle rezygnować z ulubionego klimatu, co złagodzić go kilkoma trikami:

• sięgnij po granat zamiast czerni – na nosie wygląda równie elegancko, a jest mniej surowy,
• wybierz oprawki łączone, np. ciemny przód i jasny metalowy mostek albo zauszniki,
• postaw na cieńszą ramkę, a nie masywny, gruby front,
• spróbuj melanżu: czerń „przełamana” brązem lub żółwim deseniem daje znacznie łagodniejszy efekt.

Chodzi o to, aby przy samej linii oczu nie pojawiał się jednolity, ciężki blok koloru. Kiedy światło ma się od czego odbić, twarz wygląda lżej, a spojrzenie robi się bardziej otwarte.

Jak samodzielnie ocenić, czy kolor oprawek ci służy

Przy wyborze nowych okularów nie warto polegać wyłącznie na sztucznym świetle w salonie. O wiele więcej powie szybki test przy oknie albo na zewnątrz, w dziennym świetle. Dobrze jest poprosić o dwie lub trzy pary w zbliżonych kształtach, ale różnych barwach.

Stań jak najbliżej źródła naturalnego światła i przyłóż kolejno każdą parę do twarzy. Zwróć uwagę na kilka elementów:

• czy cienie pod oczami robią się ciemniejsze, czy jaśniejsze,
• czy biel oka wygląda na bardziej czystą, czy raczej lekko zszarzałą,
• czy linia żuchwy wydaje się ostrzejsza, czy łagodniejsza,
• czy w pierwszej chwili widzisz w lustrze bardziej okulary, czy swoje oczy.

Jeżeli po założeniu konkretnej pary od razu skupiasz uwagę na zmarszczkach mimicznych, cieniach albo konturze, to sygnał, że kolor nie współpracuje z cerą. Dobre oprawki sprawiają, że najpierw widzisz siebie – dopiero potem ich kształt i barwę.

Dla wielu osób ciekawym doświadczeniem bywa też porównanie zdjęć w różnych okularach. Aparat często bezlitośnie wyłapuje to, czego nie zauważamy na co dzień w lustrze. Zestawienie ujęć w jasnej, melanżowej ramce oraz w gładkiej czerni bardzo szybko pokazuje, które okulary odmładzają, a które dodają lat.

Dobór koloru oprawek to wbrew pozorom nie kwestia mody, lecz prostych zasad gry światła, kontrastu i odcieni skóry. Ta sama osoba w niewłaściwej ramce może wyglądać na zmęczoną i surowszą, a w lepiej dobranym kolorze – na świeższą i bardziej pogodną. Warto poświęcić na to kilka minut dłużej w salonie, bo później ten wybór pracuje na naszą korzyść każdego dnia, przy każdym spojrzeniu w lustro i na każdym zdjęciu.