Twórca Nothing wieszczy koniec aplikacji w smartfonach. Nadchodzi era agentów AI

Zamiast szukać ikon i klikać w przyciski, użytkownik ma tylko mówić, czego potrzebuje.

Ten scenariusz rysuje Carl Pei, szef marki Nothing i współtwórca OnePlus. Według niego klasyczne aplikacje mobilne stracą znaczenie, a ich miejsce zajmą inteligentne agenty AI, które same wykonają działania w telefonie i w sieci.

„Aplikacje znikną” – odważna teza z ust szefa Nothing

Carl Pei podczas wystąpienia na festiwalu SXSW stwierdził wprost, że era aplikacji zbliża się do końca. Nie chodzi o to, że z dnia na dzień znikną ze sklepów Google Play czy App Store. Chodzi o stopniowe przesunięcie uwagi użytkownika z ikon na ekranie na rozmowę z cyfrowym asystentem.

Carl Pei uważa, że jeśli cała wartość start‑upu opiera się na samej aplikacji, ten model biznesowy będzie wstrząśnięty przez AI – niezależnie od tego, czy founderom się to podoba, czy nie.

Od ponad dekady to aplikacje były główną bramą do usług: bankowości, mediów społecznościowych, zakupów czy rozrywki. Teraz na scenę wchodzi generatywna AI, która potrafi nie tylko pisać teksty i tworzyć obrazy, ale także wykonywać konkretne operacje na urządzeniu użytkownika.

Agent AI zamiast klikania: jak może wyglądać nowy model korzystania z telefonu

Obecnie, żeby coś załatwić na smartfonie, trzeba zwykle:

• odblokować urządzenie,
• odnaleźć właściwą aplikację,
• przeklikać się przez menu, formularze i potwierdzenia.

Agenty AI mają ten schemat odwrócić. Użytkownik tylko formułuje prośbę, a resztą zajmuje się inteligentny system.

Przykładowy dzień z agentem AI zamiast aplikacji

Wyobraźmy sobie, że poranek wygląda tak:

• mówisz: „Przełóż moje jutrzejsze spotkanie z dentystą na piątek po południu i znajdź wolny termin w kalendarzu” – agent AI loguje się do systemu rejestracji, sprawdza kalendarz i proponuje konkretną godzinę,
• dodajesz: „Zamów te same zakupy co tydzień temu, z dostawą na dziś po 19” – agent sprawdza historię zamówień w serwisie e‑commerce i składa nowe,
• na koniec prosisz: „Zapłać najbliższe rachunki za prąd i internet, ale nie przekraczaj 800 zł w tym miesiącu” – agent loguje się do banku i wykonuje przelewy w ustalonym limicie.

W żadnym z tych zadań użytkownik nie musi świadomie otwierać osobnych aplikacji. Działa raczej jak menedżer, który wydaje polecenia asystentowi.

Główna zmiana nie dotyczy samej technologii, tylko sposobu, w jaki człowiek wchodzi w interakcję z usługą – z poziomu zadań i intencji, a nie interfejsu pełnego przycisków.

Carl Pei: kopiowanie zachowań użytkownika to ślepa uliczka

Część firm już pracuje nad agentami, które „udają” człowieka: otwierają aplikacje, przewijają ekrany, klikają w odpowiednie miejsca. Taki agent symuluje ruchy użytkownika na ekranie, tylko szybciej i bez przerwy.

Zdaniem szefa Nothing ten kierunek to zaledwie etap przejściowy. System, który musi udawać palec na ekranie, nadal jest ograniczony przez stary interfejs. Każda zmiana układu przycisków w aplikacji potrafi zepsuć automatyzację.

Carl Pei przekonuje, że przyszłość aplikacji nie polega na tym, by agent AI korzystał z tych samych ekranów co człowiek, lecz żeby powstała osobna warstwa, zaprojektowana specjalnie dla agentów.

Ta nowa warstwa ma pozwolić AI komunikować się z usługą bezpośrednio – bez dotykania ekranu, bez przewijania i bez tradycyjnych formularzy.

API i połączenia MPC: drzwi dla agentów AI

Jak miałoby to działać technicznie? Carl Pei wskazuje dwa kluczowe narzędzia: API oraz połączenia MPC.

W praktyce oznacza to, że twórcy usług muszą pomyśleć nie tylko o tym, jak ich aplikacja wygląda na ekranie, ale też jak ma z nią rozmawiać inteligentny agent. W wielu firmach może to oznaczać zupełnie nowe zespoły i inne priorytety w rozwoju produktu.

Co to znaczy dla start‑upów i dużych marek

Model „mamy fajną aplikację, więc mamy produkt” staje się coraz bardziej ryzykowny. Jeśli aplikacja nie posiada dobrze zaprojektowanego API, agent AI nie będzie w stanie jej w pełni wykorzystać. A wtedy użytkownik wybierze konkurencję, która da się obsłużyć jednym poleceniem głosowym.

• usługi bez otwartej integracji mogą stać się niewidoczne dla agentów,
• zwiększy się rola standardów i interoperacyjności,
• przewagę zyskają marki, które szybko udostępnią bezpieczne i wygodne kanały dla AI.

Czy aplikacje faktycznie znikną z ekranów?

Sformułowanie o „końcu aplikacji” brzmi dramatycznie, lecz bliżej mu do zmiany roli niż całkowitego zniknięcia. Ikony najpewniej pozostaną, ale będą otwierane rzadziej. Aplikacje mogą przekształcić się w coś w rodzaju „silników usług”, które działają głównie w tle, a nie wprost przed oczami użytkownika.

Już dziś widać podobny trend przy inteligentnych głośnikach czy zegarkach – mało kto przegląda na nich sklep z aplikacjami. Dominuje prosty model: wypowiadam polecenie, urządzenie załatwia resztę, korzystając z zestawu powiązanych usług.

Klasyczna aplikacja staje się wtedy zapleczem, a pierwszym punktem kontaktu z usługą jest konwersacja z agentem AI.

Dla użytkownika może to być wygodne: mniej klikania, mniej uczenia się nowych interfejsów, mniejszy bałagan na ekranie. Dla deweloperów i firm oznacza to z kolei konieczność przemyślenia swojego produktu od strony integracji, logiki działania i bezpieczeństwa danych.

Szanse, obawy i praktyczne konsekwencje dla zwykłych ludzi

Pojawiają się też pytania o kontrolę i prywatność. Jeśli agent AI ma działać w naszym imieniu, musi posiadać dostęp do e‑maili, kalendarza, historii zakupów czy konta bankowego. To ogromny poziom zaufania do jednego systemu. Błąd w konfiguracji lub nadużycie może prowadzić do realnych strat finansowych lub wycieku danych.

Z drugiej strony inteligentny agent może faktycznie uprościć życie osobom starszym albo mniej obeznanym z technologią. Zamiast tłumaczyć komuś z rodziny, jak obsłużyć pięć różnych aplikacji, wystarczy pokazać, jak wydać jasne polecenie asystentowi głosowemu.

Warto już dziś zacząć obserwować, które usługi dają opcję bezpośredniej integracji z AI – choćby przez proste automatyzacje czy tryby „asystenta”. Dla wielu użytkowników to będzie pierwszy krok w stronę świata, w którym to nie my szukamy właściwej aplikacji, lecz agent AI sam wybiera najlepsze narzędzie, by zrealizować nasze zadanie.

Jeśli prognoza Carla Peia się sprawdzi, najciekawsza walka w mobilnym ekosystemie rozegra się nie na poziomie ładniejszych ikonek i efektownych animacji, ale w niewidocznej warstwie integracji, którą obsługują wyłącznie agenty AI. A wtedy pytanie nie będzie już brzmiało „jaką aplikację zainstalować?”, tylko „któremu asystentowi powierzam swoje codzienne sprawy?”.