Ta oliwa z supermarketu wygrała testy. Jest świetna, ale ma haczyk

Francuscy specjaliści porównali 22 popularne oliwy extra virgin z marketów i wskazali jedną, która wyraźnie wyprzedza resztę stawki.

Test magazynu konsumenckiego skupił się nie tylko na smaku, ale też na składzie, zanieczyszczeniach i cenie. Finałowy werdykt może zaskoczyć osoby, które do tej pory sięgały po najtańsze butelki z półki.

Jak wyglądał test oliw kupowanych w marketach

Francuski magazyn konsumencki przebadał 22 różne oliwy z oliwek z oznaczeniem „extra virgin”, dostępne w dużych sieciach handlowych. W zestawieniu znalazły się zarówno marki własne supermarketów, jak i produkty uznawane za bardziej premium.

Wszystkie analizowane oliwy spełniały unijne kryteria dla klasy extra virgin. To znaczy, że powstały wyłącznie z pierwszego tłoczenia na zimno, bez rafinacji chemicznej, z niską kwasowością i jasno określonym składem kwasów tłuszczowych.

Test oceniał jednocześnie smak, profil tłuszczowy oraz obecność niepożądanych związków, w tym substancji migrujących z opakowań.

Specjaliści przyglądali się kilku kluczowym aspektom:

• profilowi kwasów tłuszczowych – stosunek tłuszczów jednonienasyconych do nasyconych
• obecności zanieczyszczeń – w tym pozostałości plastifikatorów
• ocenie sensorycznej – aromat, goryczka, pikantność, harmonia smaku
• cenie – czy jakość idzie w parze z kosztem zakupu

Na tej podstawie powstał ranking, w którym kilka marek poradziło sobie zaskakująco dobrze, ale tylko jedna oliwa zdecydowanie wyszła na prowadzenie.

Kto był na podium i dlaczego to ma znaczenie

W zestawieniu mocno zaznaczyły się dwie oliwy, które zdobyły wysokie noty, ale… zniknęły już z półek. Chodzi o ekologiczny wariant Costa d’Oro La Riserva biologica (14/20 punktów) oraz oliwę extra virgin France marki Puget (14,6/20 punktów). Obie były wycenione na około 15 euro za 0,5 litra.

Dla konsumenta to ważny sygnał: jakość w marketach bywa zmienna, a dobre serie produktów potrafią zniknąć równie szybko, jak się pojawiły. Czyli nie wystarczy raz znaleźć „tę jedyną” butelkę i zapamiętać etykietę – warto co jakiś czas weryfikować dostępne opcje.

Numer jeden w teście: H de Leos fruité vert

Absolutną zwyciężczynią porównania została oliwa z oliwek H de Leos fruité vert, produkowana w Prowansji, w posiadłości Domaine de Leos, należącej do znanego francuskiego artysty Patricka Bruela. W testach uzyskała 15,4/20 punktów – najwyższą notę ze wszystkich badanych produktów.

Zwycięska oliwa została opisana jako produkt z kategorii „wyjątkowych”, o bardzo harmonijnym smaku, z idealnym balansem goryczki i pikantności.

Oliwa jako jedyna otrzymała wysoką punktację za walory sensoryczne. Jury doceniło:

• intensywny, świeży aromat zielonych owoców
• zrównoważoną goryczkę , która nie dominuje dania
• przyjemne, lekko pikantne wykończenie , typowe dla oliwy z wysoką zawartością polifenoli
• zadawalający profil tłuszczowy , zgodny z tym, czego oczekuje się od dobrej extra virgin

Według magazynu produkt nadaje się przede wszystkim do dań na zimno, gdzie aromat ma szansę w pełni wybrzmieć.

Cena jak z półki luksusowej

Jest jednak jedno duże „ale”. Butelka 0,5 litra H de Leos fruité vert kosztuje około 29,60 euro. W przeliczeniu daje to blisko 60 euro za litr – więcej niż wino z wyższej półki w wielu sklepach.

Przy takich kwotach ta oliwa przestaje być kuchennym „wołem roboczym”, a zaczyna przypominać produkt kolekcjonerski. Magazyn sugeruje więc, żeby lać ją oszczędnie i traktować jak przyprawę premium – do sałatek, carpaccio z warzyw, finalnego skropienia ryby czy dobrego pieczywa.

Plastifikatory w oliwie – skąd ten zgrzyt

Największe zaskoczenie w teście dotyczyło nie smaku ani ceny, lecz związków chemicznych znalezionych w zwycięskiej butelce. Eksperci wykryli w niej śladowe ilości plastifikatorów, czyli substancji dodawanych do tworzyw sztucznych, żeby były bardziej elastyczne.

Nawet topowa oliwa z wysoką oceną za smak nie jest całkowicie wolna od śladów związków, które mogą przenikać z opakowań do żywności.

Źródłem tych składników może być m.in.:

• zamknięcie butelki lub elementy uszczelek
• elementy linii produkcyjnej, przez które przechodzi tłuszcz
• magazynowanie w kontakcie z elementami z tworzyw sztucznych

W raporcie podkreślono, że wykryte ilości mieszczą się w dopuszczalnych granicach. Dla części konsumentów sama obecność takich substancji w drogim, dopracowanym produkcie brzmi jednak irytująco. To pokazuje szerszy problem branży – bardzo trudno o całkowitą eliminację migracji związków z materiałów technicznych do tłuszczów roślinnych.

Co wynika z tego testu dla zwykłego kupującego

Historia francuskiego rankingu oliw dobrze pokazuje napięcie między jakością a codziennym budżetem. Z jednej strony mamy produkt, który smakuje świetnie i zbiera świetne noty sensoryczne. Z drugiej – jego cena sprawia, że mało kto sięgnie po niego z myślą o smażeniu jajecznicy.

Dla przeciętnego klienta ważniejsze może być więc to, jak czytać etykiety i wybierać oliwę rozsądnie, niż sama nazwa zwycięzcy testu. Warto zwrócić uwagę na:

• oznaczenie „extra virgin” i pochodzenie – im bardziej konkretne, tym lepiej
• datę zbioru lub tłoczenia, nie tylko datę ważności
• opakowanie – butelka z ciemnego szkła lepiej chroni przed światłem niż plastik
• realną cenę – skrajnie tania oliwa powinna wzbudzić czujność co do jakości

Dobrą strategią może być posiadanie w domu dwóch rodzajów oliwy: solidnej, ale tańszej do smażenia i gotowania oraz lepszej, aromatyczniejszej do dań na zimno. Taki podział sprawdza się również w polskich kuchniach, gdzie rośnie zainteresowanie produktami premium, ale rachunek w sklepie wciąż mocno ogranicza wybory.

Dlaczego oliwa extra virgin wciąż zasługuje na uwagę

Niezależnie od niuansów poszczególnych marek, lekarze i dietetycy od lat podkreślają korzyści z włączenia dobrej oliwy extra virgin do codziennej diety. Zawiera przede wszystkim kwas oleinowy, czyli tłuszcz jednonienasycony, a także polifenole o działaniu antyoksydacyjnym.

Badania populacyjne pokazują, że regularne użycie oliwy z oliwek w kuchni wiąże się z mniejszym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych. Klucz tkwi w zastępowaniu nią gorszych tłuszczów, a nie jedynie w „dolewaniu czegoś zdrowego” do już mało zrównoważonego jadłospisu.

Praktyczny przykład: jeśli w sałatce zamienisz gotowy sos majonezowy na mieszankę oliwy extra virgin, soku z cytryny i ziół, jednocześnie zmniejszasz ilość tłuszczów nasyconych i wzbogacasz posiłek o związki korzystne dla serca.

Warto też pamiętać, że nawet bardzo dobra oliwa nie naprawi szkód związanych z przetworzoną dietą pełną cukru i tłuszczów trans. Może być natomiast ważnym elementem bardziej rozsądnego podejścia do jedzenia – szczególnie gdy używasz jej świadomie, jako zamiennika mniej korzystnych produktów.