Po 50. roku życia te okulary postarzają twarz w kilka sekund

Po pięćdziesiątce twarz subtelnie się zmienia, a jedna z pozoru drobna decyzja okularowa potrafi dodać nam nawet dekadę.

Chodzi nie o kształt oprawek, lecz o ich kolor. To on działa jak reflektor skierowany na okolice oczu – może wygładzić spojrzenie albo bezlitośnie wydobyć cienie, zmarszczki i zmęczenie.

Dlaczego po 50. roku życia kolor oprawek ma taką moc

Około pięćdziesiątki skóra traci sporo kolagenu, robi się cieńsza, bardziej transparentna, mniej sprężysta. Naturalny kontrast między włosami, brwiami, tęczówką a cerą słabnie. To normalny proces, ale w tym nowym „krajobrazie” twarzy kolor okularów zaczyna grać pierwsze skrzypce.

Oprawki leżą tuż przy oczach, więc każda ich barwa albo rozjaśnia tę okolicę, albo tworzy miniaturowe cienie. W młodszym wieku intensywny kolor przy oku dodaje charakteru, po pięćdziesiątce ten sam efekt może już wyglądać na surowszy, ostrzejszy, mniej przyjazny.

Kolor oprawek działa jak filtr w aplikacji do zdjęć: w sekundę potrafi zmiękczyć rysy albo je wyostrzyć.

Ten kolor oprawek najbardziej postarza spojrzenie

Największym „winowajcą” jest klasyczna, pełna czerń w grubym wydaniu. Mocno nasycony ciemny kolor tuż przy linii oczu tworzy wrażenie obwódki, która:

• rzuca cień na cienie pod oczami,
• podkreśla zagłębienia pod dolną powieką,
• wzmacnia widoczność bruzd nosowo-wargowych,
• optycznie zawęża i „zamyka” spojrzenie.

Im bardziej jednolity i „blokowy” kolor oraz im grubsza oprawka, tym mocniejsze wrażenie zmęczonej, „ściśniętej” twarzy. Efekt bywa widoczny z kilku metrów – zwłaszcza w świetle dziennym.

Podobnie działają bardzo zimne, stalowe szarości: wydają się mniej ciężkie niż czerń, ale w kontakcie z cieplejszą, dojrzalszą skórą potrafią ją przygasić i wizualnie dodać lat.

Czarna, masywna oprawka na dojrzałej twarzy często przyciąga uwagę mocniej niż same oczy – a to od razu postarza.

Jak kolory oprawek wpływają na rysy twarzy

Zasada jest prosta: wszystko, co jest mocno ciemne, jednolite i położone blisko oka, wzmacnia kontrasty. Zmarszczki mimiczne, kurze łapki, zagłębienia – zyskują wtedy wyraźniejszy kontur. Jasne, rozproszone tony działają odwrotnie: lekko „rozmywają” ostre granice i łagodzą rysy.

Widać to także na ubraniach. Bluzka w głębokiej czerni przy rozjaśniającej się z wiekiem skórze wyciąga każdą linię mimiki. Okulary robią to samo, tylko znacznie bliżej newralgicznej strefy – właśnie wokół oczu.

Jakie kolory oprawek odmładzają po pięćdziesiątce

Dobra wiadomość: wcale nie trzeba rezygnować z wyrazistych okularów. Chodzi o mądrzejszy wybór odcieni i stylu. Specjaliści od wizerunku polecają po pięćdziesiątce przede wszystkim barwy nasycone, ale odrobinę miększe wizualnie:

• gorzka czekolada zamiast czystej czerni,
• granat zamiast grafitu,
• szlachetny bordo,
• szarość w odcieniu antracytu z delikatnym „przetarciem”,
• klasyczna „żółwia” lub miodowa żółwia oprawka (wielobarwne cętki).

Takie kolory nadal pięknie rysują ramę wokół oczu, ale nie tworzą twardej, płaskiej plamy. Drobne przejścia i melanż w materiale sprawiają, że światło lepiej się rozkłada, a twarz wygląda łagodniej i bardziej świeżo.

Wzorzysta, kropkowana lub „żółwia” oprawka działa jak miękki filtr rozpraszający – wygładza zamiast pogłębiać załamania skóry.

Dopasuj kolor okularów do oczu, nie do włosów

Częsty błąd to dobieranie oprawek pod kolor fryzury. Po pięćdziesiątce znacznie lepiej sprawdza się inne podejście: punkt wyjścia to tęczówka. Inspiracje:

Przy włosach w odcieniach soli i pieprzu albo całkiem srebrnych lepiej unikać oprawek zupełnie przezroczystych. Taki „szklany” efekt sprawia, że twarz wygląda na wymytą, mniej wyrazistą, szczególnie w ostrym świetle.

Czy po pięćdziesiątce trzeba zrezygnować z ciemnych okularów?

Jeżeli ktoś dobrze czuje się w mocniejszych kolorach, nie musi ich całkowicie porzucać. Warto jednak zmienić sposób ich noszenia. Zamiast litej czerni przy samej gałce ocznej lepiej przenieść ciemny odcień trochę dalej od środka twarzy lub „przerwać” go lżejszymi elementami.

Pomagają tu takie rozwiązania, jak:

• ciemna górna część oprawki i jaśniejsza dolna,
• granat zamiast węglowej czerni,
• cienkie, metalowe zauszniki przy pełniejszym froncie,
• jasny, metalowy mostek między szkłami.

Dzięki temu wzrok skupia się na oczach, a nie na „ramie okiennej” wokół nich. Twarz zaczyna wyglądać lżej, nawet jeśli kształt oprawek pozostał dość wyrazisty.

Ciemny kolor można oswoić – wystarczy dodać mu oddechu: cieńszą linią, jaśniejszym akcentem, przejściem tonalnym.

Jak samodzielnie sprawdzić, czy kolor oprawek nas odmładza

Prosty test najlepiej zrobić przy dziennym świetle, blisko okna. Weź dwie pary oprawek w zbliżonym stylu, ale innych kolorach, na przykład miodową „żółwią” i mocny brąz. Załóż pierwszą, spójrz w lustro i zwróć uwagę na trzy elementy:

• czy cienie pod oczami wyglądają na głębsze czy płytsze,
• czy białka oczu wydają się jaśniejsze czy bardziej przygaszone,
• czy bruzdy przy nosie mocniej się odcinają.

Następnie załóż drugą parę i porównaj efekt. Ten kolor, przy którym twarz wygląda na bardziej wypoczętą, a spojrzenie jest wyraźniejsze, zwykle należy do dobrej „rodziny” barw dla twojej urody.

Jeśli wciąż trudno się zdecydować, bezpieczną przystanią bywają delikatne, cienkie oprawki metalowe w odcieniach złota, różowego złota albo stonowanego srebra. Takie modele nie pochłaniają światła, tylko je odbijają, więc mniej dramatyzują wszelkie nierówności skóry.

Styl oprawek a wiek – subtelne różnice, duży efekt

Kwestia koloru łączy się ze stylem. Oversize’owe, mocno kocie, krzykliwe oprawki pięknie grają na młodych twarzach, ale przy dojrzalszej cerze potrafią dodać teatralności zamiast lekkości. Po pięćdziesiątce bardziej służą modele, które nadal są charakterne, lecz nie „krzyczą” pierwsze.

Dobrym kompromisem są:

• lekko uniesione ku górze kąciki (delikatny efekt kociego oka zamiast skrajnego),
• średniej wielkości soczewki – nie za małe, żeby nie „ucinać” policzków, i nie gigantyczne, żeby nie przykrywać pół twarzy,
• półtransparentne kolory, które przepuszczają trochę światła,
• wzory typu „żółwia skorupa”, melanże, subtelne przenikanie barw.

Twarz zyskuje wtedy miękkość, a okulary stają się eleganckim dodatkiem, nie maską. Dobrze dobrana para w odpowiednim kolorze potrafi złagodzić grymas zmęczenia, odwrócić uwagę od sińców pod oczami i nadać spojrzeniu bardziej pogodny charakter.

Warto pamiętać, że oczy naturalnie opadają wraz z wiekiem, więc każda pozioma, ciężka linia przy tej strefie tylko ten proces podkreśla. Kolor i kształt oprawek mogą pracować w przeciwnym kierunku – lekko unosić optycznie rysy i rozświetlać górną część twarzy.

Dla wielu osób zmiana koloru okularów jest prostszym i tańszym sposobem na odświeżenie wyglądu niż kolejny krem czy zabieg. Wystarczy przy następnej wizycie u optyka poświęcić chwilę nie tylko na moc szkieł, ale też na barwę i nasycenie oprawek. Czasem różnica między zmęczonym a promiennym spojrzeniem tkwi w jednym tonie granatu albo odcieniu brązu.