Który supermarket faktycznie jest najtańszy w 2026 roku? UFC-Que Choisir nie zostawia złudzeń

Ceny rosną szybciej niż pensje, więc wybór odpowiedniego supermarketu zaczyna przypominać strategię, a nie zwykłe zakupy.

Francuska organizacja konsumencka UFC-Que Choisir przyjrzała się tysiącom sklepów i prześwietliła ich cenniki. Wynik tego porównania pokazuje, gdzie faktycznie da się zaoszczędzić w 2026 roku, a gdzie rachunek przy kasie potrafi zaboleć najbardziej.

Ogromne badanie: ponad 4,5 tys. sklepów pod lupą

UFC-Que Choisir w styczniu 2026 roku wzięła na warsztat ponad 4500 punktów handlowych oferujących zakupy w formule drive, czyli z odbiorem gotowych zamówień. Chodziło o realne ceny, z którymi codziennie zmagają się klienci, a nie o pojedyncze, efektowne promocje z gazetek.

Co ważne, organizacja nie porównywała tylko jednego produktu czy kilku popularnych marek. Badanie objęło praktycznie całe spektrum tego, co przeciętna rodzina wkłada do koszyka:

• produkty znanych marek obecnych w całej Francji,
• marki własne sieci handlowych,
• różne formaty sklepów – od hipermarketów po supermarkety średniej wielkości.

Dzięki temu zestawienie ma oddawać nie pojedynczy „strzał cenowy”, ale rzeczywisty poziom wydatków na zakupy spożywcze.

Badanie UFC-Que Choisir pokazuje, ile w praktyce kosztuje pełny koszyk zakupów w różnych sieciach, a nie tylko kilka chwytliwych produktów z promocji.

E.Leclerc znowu na szczycie rankingu cen

W styczniu 2026 roku lider okazał się ten sam, co w poprzednich latach: E.Leclerc. Sieć utrzymuje wizerunek miejsca, gdzie można zejść z rachunkiem najbardziej w dół, i tym razem potwierdziły to twarde liczby.

Organizacja opisuje przewagę E.Leclerc jako wyraźną, a nie symboliczne kilka centów na pojedynczym produkcie. Sklep ten łączy niskie ceny produktów markowych z agresywną polityką wobec marek własnych. Z perspektywy konsumenta daje to podwójny efekt: można zbić koszt koszyka, nie rezygnując całkowicie z ulubionych marek, a tam gdzie to możliwe – sięgnąć po tańsze odpowiedniki sieciowe.

Hyper U wiceliderem dzięki dużym formatom

Na drugiej pozycji uplasował się Hyper U, czyli hipermarkety należące do grupy U. To mocny gracz właśnie dzięki bardzo dużym powierzchniom handlowym. Wielki metraż to większe obroty, a duże obroty często dają przestrzeń do negocjacji z dostawcami i do agresywniejszej polityki cenowej.

Hyper U nie przegonił E.Leclerc, ale zdołał wyraźnie odciąć się od reszty średniaków. Dla wielu rodzin to sygnał, że zakupy w formacie „hiper” wciąż potrafią być realnie tańsze niż w mniejszych supermarketach, nawet jeśli sam dojazd bywa mniej wygodny.

Intermarché i Super U: rozsądnie, choć nie rekordowo tanio

Na trzecim miejscu zestawienia znalazły się hipermarkety Intermarché, a tuż za nimi – supermarkety tej samej grupy oraz sklepy Super U. Te sieci grają w innej lidze niż giganci typu E.Leclerc, bo operują częściej na średnich powierzchniach, bliżej zabudowy mieszkaniowej.

To sprawia, że trudniej im wynegocjować identyczne warunki u dostawców i zejść tak nisko z marżami. Mimo tego nadal potrafią zaoferować atrakcyjne ceny, korzystając z mocno rozbudowanych marek własnych, które w wielu kategoriach zastępują droższe brandy.

Intermarché i Super U nie wygrywają wyścigu na najniższe ceny, ale utrzymują się blisko czołówki dzięki mocnym markom własnym i rozsądnym stawkom.

Carrefour traci dystans, Auchan najdroższy z dużych sieci

Niżej w tabeli zaczynają się wyniki, które mogą zaskoczyć osoby pamiętające agresywne kampanie cenowe sprzed lat. Grupa Carrefour wypada słabo w porównaniu z liderami – różnica w rachunku odczuwalna jest przede wszystkim przy dużym, „rodzinnym” koszyku.

Jeszcze gorzej prezentuje się sytuacja Auchan. Po tym jak z rynku zniknęły sieci Casino i Cora, Auchan stał się – według danych UFC-Que Choisir – najdroższym dużym graczem na rynku. Dotyczy to szczególnie supermarketów tej marki, które znacząco przekraczają średnią krajową.

Dla klienta oznacza to jedno: w sklepach oznaczonych tym logo rachunek za podobny zestaw produktów będzie najczęściej najwyższy. Różnica nie zawsze jest widoczna po jednej wizycie, ale po miesiącu czy kwartale sumuje się do realnych kwot.

Gdzie w tym wszystkim miejsce dla dyskontów?

Osobno trzeba spojrzeć na segment, który w Polsce kojarzy się przede wszystkim z Biedronką, Lidlem czy Aldi – czyli dyskonty. W badaniu UFC-Que Choisir zabrakło ich w głównym rankingu z bardzo prozaicznego powodu: Lidl i Aldi nie prowadzą usług drive w skali porównywalnej z dużymi hipermarketami.

Bez jednolitego systemu i codziennych cenników online trudno zebrać dane z taką samą precyzją jak w przypadku klasycznych sieci prowadzących rozbudowane platformy drive. Organizacja uznała więc, że nie połączy ich w jednym zestawieniu z hipermarketami i supermarketami.

Osobne badanie dyskontów: Lidl przed E.Leclerc

UFC-Que Choisir ma jednak świeże dane także o dyskontach – z osobnej analizy przeprowadzonej rok wcześniej. W tym teście pod uwagę wzięto koszyk, w którym dominowały marki własne, czyli scenariusz bardzo typowy dla klientów dyskontów.

Rezultat może zaskakiwać: przy koszyku zdominowanym przez marki własne Lidl okazał się jeszcze tańszy niż E.Leclerc. Oznacza to, że przy odpowiednio dobranych produktach dyskont jest w stanie przebić nawet najbardziej agresywnych graczy z tradycyjnej wielkiej dystrybucji.

Z kolei Aldi wypadł słabiej i nie dorównał liderom cenowym. Sama etykieta „dyskont” nie daje więc gwarancji najniższych kosztów.

Dane z osobnego badania pokazują, że dyskont może być tańszy niż największy hipermarket, ale nie każda sieć z takim wizerunkiem spełnia tę obietnicę.

Co te wyniki oznaczają dla przeciętnego klienta?

Historia z Francji dobrze pokazuje mechanizm znany także z polskiego rynku. Im większa sieć i im szerszy asortyment, tym większa presja na niskie ceny w całej ofercie. Stąd wysoka pozycja takich graczy jak E.Leclerc czy Hyper U i trudniejsza sytuacja mniejszych formatów, które nie dysponują taką skalą.

Z perspektywy portfela liczy się nie pojedynczy hit promocyjny, lecz koszt całego, powtarzalnego koszyka zakupów. Jeśli codziennie kupuje się podobne produkty, nawet różnica kilku procent między sieciami w skali roku robi z tego pokaźną kwotę.

Jak można praktycznie wykorzystać te wnioski

Wnioski z francuskiego badania można spokojnie przełożyć na codzienne decyzje zakupowe, także w Polsce. Warto zwrócić uwagę na kilka prostych zasad:

• patrzeć na pełny rachunek za koszyk, a nie tylko na ceny „flagowych” produktów z reklam,
• świadomie mieszać marki własne z produktami znanych marek, tam gdzie nie widać różnicy w jakości,
• porównywać parę konkretnych paragonów z różnych sieci, zamiast ufać wyłącznie hasłom reklamowym,
• korzystać z aplikacji i cenników online, by sprawdzić poziom cen przed wyjazdem do sklepu.

Dla wielu gospodarstw domowych najbardziej opłacalny okazuje się model hybrydowy: część produktów kupowana w dużym hipermarkecie znanym z niskich cen, reszta – w pobliskim dyskoncie, gdzie marki własne potrafią bardzo mocno obniżyć rachunek.

Warto też pamiętać, że ranking na 2026 rok to migawka z konkretnego momentu. Sieci reagują na takie zestawienia i potrafią szybko modyfikować swoje strategie. Dla konsumentów oznacza to jedno: uważne patrzenie na paragony i gotowość do zmiany przyzwyczajeń potrafią dać większą oszczędność niż niejeden kod rabatowy.