Gdzie powstaje papier toaletowy Charmin i z czego jest robiony?

Mało kto wie, gdzie dokładnie powstają te rolki.

Dla części konsumentów miejsce produkcji to dziś coś więcej niż ciekawostka. Łańcuch dostaw, podejście do środowiska i użyte surowce zaczynają realnie wpływać na wybór papieru w sklepie – także wtedy, gdy chodzi o tak zwykły produkt jak rolka do łazienki.

Charmin – amerykański gigant rynku papieru toaletowego

Charmin to marka należąca do koncernu Procter & Gamble, jednego z liderów rynku produktów higienicznych w Ameryce Północnej. W Stanach Zjednoczonych uchodzi wręcz za symbol „miękkiego” papieru, mocno obecny w reklamach telewizyjnych i na półkach supermarketów.

Koncern od lat stawia na produkcję przede wszystkim w kraju. Dzięki temu lepiej kontroluje jakość, ogranicza ryzyko przerw w dostawach i odpowiada na oczekiwanie klientów, którym zależy na wytwarzaniu „u siebie”.

Charmin produkuje swój papier toaletowy głównie w Stanach Zjednoczonych, w dużych, wysoko zautomatyzowanych zakładach w kilku stanach.

Gdzie dokładnie powstaje papier Charmin?

Rdzeń produkcji Charmin znajduje się w USA. Najważniejsze lokalizacje to zakłady w stanach Pensylwania, Ohio i Georgia. To tam powstaje zdecydowana większość rolek trafiających na półki amerykańskich sklepów.

Mehoopany w Pensylwanii – fabryka w skali XXL

Najbardziej znanym zakładem Charmin jest fabryka w miejscowości Mehoopany w hrabstwie Wyoming w Pensylwanii. To jeden z największych zakładów produkujących wyroby higieniczne na świecie.

• zakład działa od lat 60. XX wieku,
• zatrudnia tysiące pracowników,
• produkuje ogromne ilości rolek każdego dnia,
• jest kluczowym elementem całej sieci produkcyjnej Procter & Gamble.

W praktyce oznacza to setki ton włókna drzewnego przetwarzanego każdego dnia, dziesiątki linii technologicznych i logistykę porównywalną z mniejszym miastem. Mehoopany to także laboratorium nowych rozwiązań – firma właśnie tam testuje część nowoczesnych technologii produkcji.

Inne kraje i produkcja regionalna

Choć serce marki bije w Stanach, Charmin dociera również na inne rynki. Produkcja dostosowuje się tam do lokalnych warunków, przepisów i łańcuchów dostaw. Tam, gdzie ma to sens, koncern uruchamia linie przeznaczone na konkretne regiony, zamiast wszystko wozić z USA.

Dla przeciętnego klienta w USA informacja jest dość prosta: kupując Charmin, sięga przeważnie po produkt wytwarzany w kraju. Na innych rynkach papier może pochodzić z mieszanki źródeł – część bywa importowana, część wytwarzana regionalnie.

Z czego robi się papier Charmin?

Pytanie o miejsce produkcji prowadzi od razu do kolejnego: jaki surowiec trafia do tych ogromnych zakładów? To kluczowe, bo właśnie tu zaczyna się temat wpływu na środowisko.

Charmin opiera się głównie na tak zwanej świeżej masie celulozowej, czyli włóknach z drewna, które nie były wcześniej używane w innych produktach papierniczych. To odróżnia takie rolki od papieru z większym udziałem recyklingu.

Większość papieru Charmin powstaje z pierwotnej masy celulozowej, pochodzącej z drewna z lasów zarządzanych zgodnie z określonymi certyfikatami.

Źródła drewna i certyfikaty

Drewno, z którego powstaje masa celulozowa, pochodzi w dużej mierze z Ameryki Północnej, ale też z innych regionów świata. Koncern deklaruje, że sięga po dostawców posiadających certyfikaty odpowiedzialnej gospodarki leśnej.

Organizacje ekologiczne, takie jak Natural Resources Defense Council, od lat obserwują te praktyki, zwracając uwagę, że duży udział świeżego włókna oznacza większe zużycie zasobów leśnych. Stąd nacisk na zwiększenie udziału włókien z odzysku lub alternatywnych roślin.

Jak wygląda proces produkcji?

Po pozyskaniu surowca drewno zamienia się w rolki papieru w kilku kolejnych etapach. Kluczowy jest tak zwany proces siarczanowy (kraft), stosowany szeroko w przemyśle celulozowo-papierniczym.

• drewno rozdrabnia się na zrębki,
• zrębki trafiają do roztworu chemicznego, który oddziela włókna celulozy od pozostałych składników drewna,
• uzyskana masa jest płukana, oczyszczana i wybielana,
• potem formuje się z niej cienką warstwę, prasuje i suszy,
• na końcu papier jest tłoczony, perforowany i nawijany na duże bele, które tnie się na pojedyncze rolki.

Cały proces w zakładach takich jak Mehoopany przebiega w dużym stopniu automatycznie. Linie wyposażone są w systemy kontrolujące grubość, chłonność czy miękkość papieru – to te parametry, którymi marka potem chwali się w reklamach.

Ślad środowiskowy – dlaczego Charmin budzi emocje?

Wysoki komfort użytkowania zwykle oznacza większe zużycie surowca. Grubsze, miękkie rolki wymagają więcej włókna drzewnego, a tym samym większych dostaw drewna do fabryk.

Krytycy zwracają uwagę, że uzależnienie od świeżej masy celulozowej zwiększa presję na lasy i ogranicza rolę recyklingu w branży papieru toaletowego.

Fabryki takie jak Mehoopany potrzebują ogromnych ilości wody i energii. Procter & Gamble deklaruje inwestycje w technologie, które ograniczają te potrzeby – chodzi m.in. o:

• zamknięte obiegi wody procesowej,
• odzysk ciepła z linii produkcyjnych,
• modernizację maszyn zmniejszającą zużycie energii elektrycznej,
• lepsze systemy filtracji ścieków przemysłowych.

Firma ogłosiła również, że do połowy lat 20. XXI wieku chce pozyskiwać całą świeżą masę celulozową wyłącznie od dostawców spełniających standardy „odpowiedzialnego” zarządzania lasami. Organizacje ekologiczne z jednej strony przyjmują te deklaracje, z drugiej domagają się znaczącego wzrostu udziału włókien z recyklingu.

Co planuje Charmin na przyszłość?

Procter & Gamble inwestuje duże środki w modernizację swoich zakładów produkujących wyroby higieniczne. Celem jest nie tylko zmniejszenie kosztów, ale i ograniczenie zużycia surowców oraz wody na każdą rolkę.

Nowe technologie mają sprawić, że każda wyprodukowana rolka będzie zużywać mniej wody, energii i surowca, przy zachowaniu odczuwalnej miękkości.

Koncern analizuje też alternatywne źródła włókien, takie jak bambus czy pozostałości po uprawach rolnych. W teorii mogłyby one odciążyć lasy, w praktyce trzeba dopasować do nich linie technologiczne i przekonać klientów, że jakość pozostanie na podobnym poziomie.

Co z tego wynika dla konsumenta?

Dla osób mieszkających w USA odpowiedź na pytanie „skąd pochodzi Charmin?” jest stosunkowo jasna: w zdecydowanej większości z krajowych fabryk, takich jak Mehoopany. Dla klientów z innych regionów, w tym z Europy, ważniejsze mogą być ogólne standardy surowcowe i ekologiczne praktyki koncernu niż sama lokalizacja zakładu.

Coraz więcej konsumentów zaczyna patrzeć na papier toaletowy podobnie jak na inne produkty codziennego użytku. Obok ceny i miękkości rośnie znaczenie takich elementów jak:

• ilość świeżego surowca w rolce,
• udokumentowane certyfikaty leśne,
• zużycie wody i energii na etapie produkcji,
• faktyczne działania firmy na rzecz zwiększenia udziału włókna z odzysku.

Jak te informacje mogą przydać się w praktyce?

Świadomość, gdzie i jak powstaje papier toaletowy, wpływa na codzienne wybory w sklepie. Kto stawia na produkty z Ameryki Północnej, często wybiera Charmin właśnie dlatego, że zna jego fabryki i politykę produkcji w USA. Kto z kolei mocno skupia się na ochronie lasów, może w tym samym czasie szukać marek opartych w większym stopniu na recyklingu.

Warto też pamiętać, że wpływ domowego gospodarstwa na środowisko nie kończy się na wyborze marki papieru. Takie elementy jak oszczędne korzystanie z wody, rzadsza wymiana produktów dzięki lepszej pielęgnacji czy ograniczanie jednorazówek potrafią w dłuższej perspektywie zrównoważyć część obciążeń, jakie niesie za sobą produkcja klasycznych rolek z włókien drzewnych.

Informacja, że Charmin wytwarza swój papier głównie w dużych amerykańskich fabrykach, w połączeniu z wiedzą o surowcach, pozwala realnie porównać go z innymi markami. Dzięki temu decyzja przy półce z papierem toaletowym przestaje być przypadkowa i staje się świadomym wyborem, opartym nie tylko na miękkości, ale też na pochodzeniu i sposobie produkcji.