40 tysięcy chętnych na „pralkę do ludzi”. Jak działa kapsuła z AI?

Kapsuła przypominająca mały statek kosmiczny myje, suszy i relaksuje całe ciało w kwadrans.

Chętnych, by ją wypróbować, już nie brakuje.

Japońska Mirai Human Washing Machine, pokazana na Expo w Osace, zrobiła taką furorę, że zapisało się ponad 40 tysięcy osób chętnych do testów. Mówimy o urządzeniu, które obiecuje w pełni automatyczną „kąpiel” z wykorzystaniem mikropęcherzyków wody i AI, a do tego odczytuje nasz nastrój. Jest tylko jeden haczyk: cena w przeliczeniu liczona w setkach tysięcy euro.

Futurystyczna kapsuła zamiast prysznica

Na pierwszy rzut oka Mirai bardziej przypomina kapsułę z filmu science fiction niż łazienkowy sprzęt. Użytkownik kładzie się w środku, przybiera wygodną pozycję, pokrywa zamyka się automatycznie i cały proces przebiega bez ręcznego mycia.

Kapsuła w 15 minut myje, spłukuje, suszy i prowadzi użytkownika przez zaprogramowaną sesję relaksu, sterowaną algorytmami AI.

Zewnętrznie urządzenie wygląda jak wydłużona, około 2,3‑metrowa „tuba” z panelem sterowania. W środku znajduje się coś na kształt kokpitu: miękkie oparcie, system dysz wodnych i czujniki biomedyczne. Całość ma sprawiać wrażenie wejścia do osobistego mini-spa, a nie do przemysłowej myjni.

Mikropęcherzyki zamiast myjki i żelu pod prysznic

Najciekawszy element tej technologii to sposób mycia. Mirai wykorzystuje mikropęcherzyki wody pod wysokim ciśnieniem, które delikatnie „odrywają” zanieczyszczenia od skóry, bez szorowania i bez piany. Temperatura podczas całego cyklu utrzymuje się w okolicach 38°C, czyli komfortowo ciepło, ale nie gorąco.

Jak wygląda jedno „pranie” człowieka krok po kroku

• Użytkownik kładzie się w kapsule i wybiera program na panelu.
• Pokrywa zamyka się, a system uruchamia strumień wody z mikropęcherzykami.
• Skóra jest oczyszczana łagodnym ciśnieniem, bez potrzeby użycia mydła.
• Woda jest odprowadzana, a ciało osuszane kontrolowanym nadmuchem powietrza.
• Równolegle AI steruje muzyką, obrazami i oświetleniem, dopasowanymi do reakcji organizmu.

Producent przekonuje, że taka forma mycia ma być łagodniejsza dla skóry wrażliwej, mniej wysuszająca i przede wszystkim szybka, bo całość mieści się w 15 minutach – tyle, ile wiele osób spędza pod prysznicem.

AI „czyta” emocje i dostosowuje relaks

Mirai to nie tylko myjnia wodna. W środku pracuje system czujników biomedycznych, które mają analizować stan organizmu: tętno, oddech, poziom napięcia. Na tej podstawie algorytmy dobierają scenerię wizualną i muzykę.

Zwykła kąpiel zamienia się w krótką sesję relaksacyjno-terapeutyczną, w której maszyna reaguje na to, co dzieje się z ciałem i emocjami użytkownika.

Kapsuła wyświetla na wewnętrznych panelach spokojne animacje, na przykład pejzaże czy abstrakcyjne wzory, a system audio odtwarza dźwięki zaprogramowane pod konkretny nastrój. Jeśli czujniki „widzą” oznaki stresu, pojawia się spokojniejsza muzyka i łagodniejsze światło. Gdy ciało zaczyna się rozluźniać, tempo sekwencji może się zmieniać.

40 tysięcy zgłoszeń i wejście do sprzedaży

Podczas Expo w Osace kapsuła przyciągnęła ogromne zainteresowanie. Według dostępnych danych ponad 40 tysięcy osób zgłosiło się, by ją przetestować. To liczby, których zwykłe urządzenia łazienkowe raczej nie osiągają na targach.

Skalę zainteresowania dostrzegła japońska sieć Yamada Holdings, która zajmuje się dystrybucją nowinek technologicznych. Firma zdecydowała się wprowadzić Mirai do sprzedaży w swoim flagowym sklepie w Tokio. Mówimy tu jednak bardziej o ciekawostce premium niż o sprzęcie, który za chwilę trafi do każdego mieszkania.

Dla kogo taka maszyna ma sens?

Choć wizja w pełni automatycznej kąpieli brzmi jak luksus dla zapracowanych, producent mocno podkreśla inne zastosowanie. Chodzi o osoby starsze, pacjentów z ograniczeniami ruchowymi i osoby wymagające regularnej opieki w domu lub placówkach medycznych.

Automatyczna kapsuła może ograniczyć konieczność fizycznej pomocy przy myciu, dając częściową samodzielność tym, którzy dziś praktycznie zawsze potrzebują opiekuna.

Wyobraźmy sobie dom opieki, gdzie jedna osoba personelu nadzoruje kilka takich urządzeń zamiast każdorazowo pomagać w kąpieli każdemu pacjentowi. Dla wielu chorych kąpiel z udziałem obcej osoby bywa po prostu krępująca. Zamknięta kapsuła, do której można wejść samodzielnie lub z minimalnym wsparciem, zmienia sytuację – przynajmniej w teorii.

Największa bariera: kosmiczna cena

Tutaj entuzjazm styka się z rzeczywistością. Według danych z Japonii jedna kapsuła kosztuje około 60 milionów jenów, czyli w przeliczeniu około 327 tysięcy euro. To poziom zbliżony do ceny mieszkania w dużym mieście, a nie łazienkowego gadżetu.

Twórcy chwalą oszczędność wody: klasyczna kąpiel to średnio około 200 litrów, Mirai zużywa około 120 litrów na cykl. Szacunkowo przekłada się to na koszt rzędu 0,52 euro za jedno użycie, wobec ok. 0,87 euro przy tradycyjnej wannie. Różnica około 0,35 euro na kąpieli wygląda dobrze w materiałach marketingowych, ale jeśli spróbujemy „spłacić” w ten sposób cenę urządzenia, dochodzimy do absurdalnych wartości sięgających tysięcy lat.

W praktyce na taką kapsułę mogą pozwolić sobie dziś tylko pojedyncze luksusowe spa, ekskluzywne hotele, futurystyczne salony wellness czy instytucje badawcze. Dla przeciętnego domu jednorodzinnego czy mieszkania w bloku to zupełnie inna liga finansowa.

Marzenie sprzed 50 lat wreszcie działa

Pomysł zmechanizowanej kąpieli nie jest nowy. Już w 1970 roku, również na Expo w Osace, firma Sanyo Electric pokazała automatyczną wannę ultradźwiękową. Tamten prototyp mył, masował i suszył ciało w podobnym czasie – około 15 minut. Nie trafił jednak nigdy do sprzedaży masowej. Technologie czujników, sterowania i zabezpieczeń były wtedy zwyczajnie za słabe i za drogie.

Dzisiejsza kapsuła to powrót do starej idei, ale wyposażony w AI, dokładne sensory biomedyczne i systemy, które realnie da się skomercjalizować – choć na razie tylko w niszowej skali.

Różnica polega też na tym, że współczesny projekt mocno akcentuje aspekt emocjonalny, nie tylko higieniczny. Kąpiel staje się usługą łączącą technologię, relaks, trochę medycyny i trochę rozrywki. To wpisuje się w szerszy trend urządzeń, które mają „opiekuńczo” towarzyszyć człowiekowi w domu – od inteligentnych głośników po roboty sprzątające.

Jak daleko chcemy oddać intymne czynności maszynom?

Mirai jest spektakularnym przykładem kierunku, w którym idzie część japońskiej myśli technologicznej: połączenie codziennych rytuałów z maksymalną automatyzacją i wygodą. Pojawia się tu jednak mocniejsze pytanie – gdzie przebiega granica między wygodą a rezygnacją z elementarnych, intymnych czynności?

Kąpiel to nie tylko mycie brudu. To często moment uspokojenia po pracy, chwila koncentracji, czas spędzony sam na sam ze sobą. Gdy całość przejmuje maszyna, zostaje mechaniczny proces. Dla części osób to zaleta, dla innych stratą czegoś trudno uchwytnego, ale ważnego.

Do tego dochodzi temat danych. Skoro kapsuła odczytuje tętno, oddech czy reakcje na bodźce, musi je gdzieś zapisywać i analizować. W przypadku urządzeń medycznych istnieją konkretne standardy bezpieczeństwa i ochrony informacji. Przy gadżetach łazienkowych dopiero powstają regulacje. Kto będzie miał dostęp do tak szczegółowego obrazu naszego ciała i samopoczucia – to pytanie, na które producenci muszą zacząć odpowiadać równie jasno jak na pytania o moc silnika czy zużycie wody.

W praktyce wiele wskazuje na to, że podobne kapsuły najpierw staną się atrakcją w luksusowych hotelach, high-tech spa czy pokazowych „domach przyszłości”, zanim ktokolwiek zacznie myśleć o ich wersjach budżetowych. Sam fakt, że 40 tysięcy osób ustawiło się w kolejce tylko po to, by sprawdzić, jak to jest „wskoczyć do pralki dla ludzi”, pokazuje jednak, jak bardzo technologia wchodzi dziś w najbardziej prywatne sfery codzienności. Czy się na to zdecydujemy, zależy już nie tylko od portfela, ale i od tego, ile z własnej intymności chcemy oddać w ręce, a właściwie dysze, sztucznej inteligencji.