Motoryzacja hamuje cyfrowe szaleństwo: koniec dotykowych ekranów, powrót diesla i zwykłych przycisków

Producenci aut cofają się o krok od skrajnej cyfryzacji kokpitów i pełnej elektryfikacji, wracając do fizycznych przycisków, diesla i prostszych rozwiązań.

Przez lata branża motoryzacyjna pędziła w jednym kierunku: wielkie ekrany, brak guzików, tylko prąd pod maską i jak najwięcej gadżetów. Teraz coraz więcej sygnałów pokazuje, że ten kurs zaczyna się zmieniać, a modne jeszcze wczoraj rozwiązania wcale nie sprawdzają się w prawdziwej jeździe.

Dlaczego samochody nagle „oduczają się” ekranów dotykowych

Przez ostatnią dekadę ekrany dotykowe wyparły tradycyjne pokrętła i przełączniki niemal z każdej marki. Klimatyzacja, radio, tryby jazdy, nawet otwieranie schowka – wszystko wrzucono w menu na ekranie. Brzmiało futurystycznie, ale w praktyce wielu kierowców zwyczajnie się w tym gubiło.

Ekran dotykowy wymaga oderwania wzroku od drogi. Fizyczny przycisk wyczujesz pod palcem, nie patrząc na kokpit.

Organizacja Euro NCAP, która przyznaje słynne gwiazdki bezpieczeństwa, uznała wprost: za dużo funkcji ukrytych w ekranie to zagrożenie. Nowy protokół oceny wymaga, by istotne funkcje miały swoje fizyczne przyciski lub pokrętła. Kto tego nie spełni, może zapomnieć o maksymalnym wyniku w testach bezpieczeństwa.

Przeczytaj również: Prosty trik za kierownicą, który realnie obniża spalanie auta

Dla producentów to czytelny sygnał – nie wystarczy napakować auto elektroniką. Samochód ma być przede wszystkim bezpieczny i intuicyjny. Stąd trend, który jeszcze parę lat temu wydawał się nie do pomyślenia: powrót do klasycznych przełączników na desce rozdzielczej.

Przykład z górnej półki: sportowe marki też wyciągają wnioski

Nawet najbardziej „modne” firmy zaczynają mieszać stare z nowym. Pojawiają się kierownice usiane przyciskami, ale z czytelnymi, tradycyjnymi zegarami, bez ogromnego tabletu na środku. To kompromis: technologia zostaje, ale obsługa wraca bliżej tego, do czego kierowcy przywykli przez lata.

Przeczytaj również: Dlaczego auto lepiej prowadzi się przy prawidłowej zbieżności kół

• Najważniejsze funkcje – na kierownicy lub w formie klasycznych przełączników.
• Klimatyzacja i ogrzewanie – znów sterowane pokrętłami.
• Ekran – mniejszy, mniej „krzyczący”, bardziej pomocniczy.

Diesel miał zniknąć, a wraca jak bumerang

Wielu kierowców przyjęło już do wiadomości, że silniki wysokoprężne to przeszłość. Mówiono o ich rychłym końcu, miastach wolnych od spalin i wyłącznym prądzie po 2035 roku. A tymczasem grupy takie jak Stellantis jasno mówią: dla części kierowców diesel wciąż ma sens i nie zamierzają się go całkowicie wyrzekać.

Producent zapowiada utrzymanie, a nawet poszerzenie oferty diesli dla klientów indywidualnych. To wyraźny sygnał, że rynek jest bardziej zróżnicowany, niż wskazywałyby slogany reklamowe. Wielu użytkowników jeździ dużo, po autostradach, holuje przyczepy lub po prostu potrzebuje zasięgu bez częstego ładowania. Dla nich jednostka wysokoprężna nadal bywa najbardziej praktyczną opcją.

Przeczytaj również: 12-latek za kierownicą Audi ucieka przed policją. Nagrywa wszystko na Snapchat

Powrót do diesla to mniej rewolucji marketingowej, a bardziej przyznanie, że różni kierowcy mają różne potrzeby – i jedna technologia ich nie załatwi.

Elektryk, ale z małym silnikiem spalinowym w tle

Kolejna korekta kursu dotyczy aut na prąd. Jeszcze niedawno wiele firm zapowiadało, że przyszłe platformy będą „tylko elektryczne”. Teraz część z nich zmienia podejście. Dobrym przykładem jest współpraca Renault z Geely nad zestawem, który pozwala dołożyć niewielki silnik spalinowy do auta elektrycznego, robiąc z niego pojazd z tzw. przedłużaczem zasięgu.

Chodzi o to, by kierowca nie bał się dłuższej trasy ani kolejki do ładowarki. Mały silnik może zasilać generator ładowania baterii, nie napędzać bezpośrednio kół. Formalnie to nadal auto elektryczne, w praktyce – zdecydowanie mniej stresu w długiej podróży.

Moda na chowane klamki i inne „gadżety” traci blask

Motoryzacja ostatnich lat mocno goniła za efektownymi gadżetami. Jednym z nich były wysuwane, zlicowane z karoserią klamki drzwi. Wyglądało to futurystycznie, poprawiało opór powietrza, pasowało do hasła „nowoczesna mobilność”. Tyle że w praktyce pojawiały się problemy – choćby z dostępem do auta po wypadku, gdy skomplikowany mechanizm może nie zadziałać.

Producenci z Chin, którzy wcześniej mocno ten trend napędzali, teraz zaczęli od niego odchodzić. Sygnał szybko wychwytują inni. Zwykła, prosta klamka znów zyskuje na wartości – w razie potrzeby chwycisz ją odruchowo, bez zastanowienia i bez czekania, aż wysunie się z drzwi.

Odrodzenie minivana i małego miejskiego auta bez „cyrków”

Ciekawy zwrot dotyczy także nadwozi i koncepcji samochodów. Przez lata producenci zachłysnęli się SUV-ami, spychając minivany i proste miejskie auta na margines. Teraz, krok po kroku, wraca myślenie o samochodzie przede wszystkim jako o praktycznym narzędziu.

• Marki odświeżają ideę rodzinnego minivana – samochodu pojemnego, wygodnego, z dużymi szybami, a nie pseudo-terenowego.
• Na tapecie znów pojawia się koncepcja małego auta miejskiego, bez dziesiątek agresywnych asystentów jazdy i formalnej przesady w wykończeniu.
• Inspiracją stają się japońskie „kei cars” – bardzo kompaktowe, lekkie, jasne w obsłudze, z uproszczonym zestawem wymogów.

To odpowiedź na zmęczenie częścią klientów, którzy nie chcą już ogromnego auta naszpikowanego elektroniką, tylko zgrabny wóz do codziennego dojazdu. Taki, który łatwo zaparkować, łatwo ogarnąć wzrokiem i nie kosztuje majątku w utrzymaniu.

Zmiana kierunku po latach motoryzacyjnego „przegięcia”

W tle opisanych korekt kryje się prostsza myśl: branża zachłysnęła się nowinkami i dopiero teraz widać, gdzie zaszła za daleko. Ogromne felgi zamiast komfortu, małe szyby zamiast dobrej widoczności, ostre linie nadwozia zamiast naturalnej, spokojnej formy – to wszystko miało budować wizerunek „postępu”. Tyle, że dla użytkownika liczy się, jak auto jeździ i jak się z niego korzysta na co dzień.

Kierowcy coraz głośniej mówią, czego im brakuje: dużych szyb, normalnego widoku na drogę, rozsądnych rozmiarów kół i wnętrza bez przesadnej „salonowej” stylizacji.

Powoli rośnie więc presja, by wrócić do kilku zdroworozsądkowych zasad projektowania. Samochód nie ma być wyłącznie ruchomym gadżetem ani „smartfonem na kołach”. Ma dawać poczucie kontroli, przewidywalności i bezpieczeństwa – także dzięki temu, że obsługa funkcji nie przypomina skakania po menu w nowej aplikacji.

W tle przyspiesza prawdziwa rewolucja: autonomiczna jazda

Co ciekawe, jednocześnie trwa inny wyścig: o samochód, który pojedzie sam. Prace nad zaawansowanymi systemami wsparcia kierowcy i autami zdolnymi poruszać się bez ingerencji człowieka idą pełną parą. O ile stylistyka, kokpity i rodzaje napędu co chwilę przechodzą korekty, tu kierunek pozostaje ten sam – coraz więcej automatyzacji.

Specjaliści są zgodni, że droga do pełnej autonomii nie będzie prostą linią. Pojawią się okresy przyspieszenia, ale też zatrzymania i cofnięcia się o krok, gdy trzeba będzie dopracować przepisy, infrastrukturę czy kwestie odpowiedzialności za wypadki. To kolejna sfera, gdzie marketingowe obietnice już zderzyły się z rzeczywistością.

Co z tego wynika dla zwykłego kierowcy

Dla osób planujących zakup auta ta zmiana kursu ma bardzo konkretne skutki. W salonach coraz częściej znajdziemy modele, które łączą nowsze technologie z bardziej klasycznym podejściem do ergonomii. W praktyce może to oznaczać:

• łatwiejszy dostęp do podstawowych funkcji dzięki przyciskom i pokrętłom,
• większy wybór rodzajów napędu – od czystego elektryka, przez hybrydę z przedłużaczem zasięgu, po dobrze znany diesel,
• większą uwagę producentów na widoczność z wnętrza, komfort zawieszenia i realne potrzeby rodzin.

Dla wielu osób to dobra okazja, by podejść do zakupu z większym dystansem do marketingowych haseł. Zamiast patrzeć na przekątną ekranu w centymetrach, lepiej sprawdzić, jak szybko ustawisz nawiew w rękawiczkach. Zamiast wierzyć w magiczny zasięg z katalogu, warto policzyć, ile faktycznie jeździsz i gdzie masz dostęp do ładowarek.

Motoryzacja wchodzi w etap korekty, w którym moda, regulacje i praktyka zderzają się ze sobą mocniej niż wcześniej. Z tej mieszanki może wyjść samochód mniej efektowny na folderze, ale znacznie przyjemniejszy w codziennym życiu. A dla kierowcy, który spędza w aucie kilka godzin tygodniowo, to często największa realna zmiana.