Chiny zbudowały drogowy „potwór”: most, tunel i muzeum w jednym

Pod Zatoką Perłową powstała jedna z najbardziej ambitnych konstrukcji drogowych w historii Chin. Ta 24-kilometrowa trasa to mieszanka futurystycznej autostrady, wielkiego mostu wiszącego i podwodnego tunelu – wszystko w jednym projekcie. Kierowcy jadą nad morzem, wjeżdżają pod wodę i mogą zatrzymać się na sztucznej wyspie z muzeum inżynierii. To połączenie dwóch potężnych ośrodków gospodarczych w delcie Rzeki Perłowej zmieniło regionalną komunikację.

Pod Zatoką Perłową otwarto konstrukcję drogową, która wygląda jak miks gry wideo, futurystycznej autostrady i parku naukowego.

Nowa trasa łączy dwa potężne ośrodki gospodarcze w delcie Rzeki Perłowej. Kierowcy jadą nad morzem, potem wjeżdżają do ogromnego tunelu pod dnem, a po drodze mogą zatrzymać się na sztucznej wyspie z muzeum inżynierii morskiej.

Autostrada jak z przyszłości: 24 kilometry inżynierskiej układanki

Linię między Shenzhen a Zhongshan uznaje się dziś za jedną z najbardziej ambitnych konstrukcji drogowych w Chinach. Ma 24 kilometry długości i łączy elementy, które zwykle powstają osobno: wielkie mosty, zanurzony tunel oraz dwie sztuczne wyspy.

Cała trasa składa się z dwóch gigantycznych mostów, jednego tunelu podmorskiego i dwóch wysp usypanych specjalnie pod ten projekt.

Dla kierowców najważniejsza zmiana to czas przejazdu. Wcześniej podróż między miastami potrafiła trwać nawet dwie godziny. Teraz wystarcza około 30 minut jazdy drogą oznaczoną jako G2518, przy koszcie przejazdu na poziomie około 10 euro za osobówkę.

Trasa powstała nad i pod jedną z najbardziej strategicznych zatok regionu Guangdong–Hongkong–Makau. To obszar, gdzie koncentruje się przemysł, logistyka, centra finansowe i porty. Każda minuta mniej w korku realnie przekłada się tam na pieniądze.

Most z rekordami: beton, stal i wiatr jak podczas tajfunu

Najbardziej widowiskowa część inwestycji wznosi się nad wodą. Jeden z mostów wiszących wpisuje się do księgi rekordów jako najdłuższy obiekt tego typu posadowiony na stalowych pylonach. Imponuje nie tylko rozpiętością, ale i skalą fundamentów.

Same zakotwienia lin są gigantyczne – wykorzystano w nich około 344 tysięcy metrów sześciennych betonu. To ilość materiału, która wystarczyłaby na budowę całego średniej wielkości osiedla mieszkaniowego.

Inżynierowie musieli przy tym uwzględnić ekstremalne warunki pogodowe. Zatokę regularnie nawiedzają tropikalne burze, więc konstrukcję testowano na skrajne podmuchy. Most wytrzymał symulowane wiatry, których prędkość zbliżała się do 83,7 metra na sekundę – to znacznie więcej niż typowy europejski orkan.

Projekt łącznie zgarnia dziesięć oficjalnych rekordów, od parametrów mostu po parametry tunelu i zastosowane systemy bezpieczeństwa.

Tunel pod morzem: 46 metrów szerokości i osiem pasów ruchu

Pod powierzchnią wody kryje się druga, równie imponująca część trasy: zanurzony tunel z prefabrykowanych segmentów stalowo-betonowych. Mierzy około 7 kilometrów długości i jest uznawany za najszerszy tego typu obiekt na świecie.

Jego przekrój ma 46 metrów. W środku zmieszczono osiem pasów ruchu, dzięki czemu samochody osobowe, autobusy i ciężarówki pokonują podmorski odcinek bez zatorów. Tego typu tunele to bardzo skomplikowane konstrukcje – elementy zwykle zanurza się w przygotowanym wcześniej kanale, a następnie łączy i uszczelnia na dnie.

Roboty patrolowe zamiast tradycyjnej kontroli

W tunelu zastosowano rozbudowany system nadzoru. O bezpieczeństwo kierowców dba cyfrowa „załoga” – łącznie 14 robotów, które stale patrolują korytarze techniczne i monitorują sytuację.

• Roboty wykrywają dym, ogień i nagłe zatrzymania pojazdów.
• Przekazują na żywo obraz i dane do centrum zarządzania ruchem.
• Mogą wspierać akcje ewakuacyjne, wskazując najlepszą drogę wyjścia.

Do tego dochodzą systemy wentylacji i detekcji zagrożeń. Chińscy inżynierowie podkreślają, że nowy układ odprowadzania dymu w razie pożaru działa o około 42 procent skuteczniej niż w starszych tunelach drogowych. To przekłada się na lepszą widoczność i więcej czasu na reakcję dla kierowców i służb.

Ruch jak w metropolii i autostrada, która stała się atrakcją

Od chwili otwarcia trasa bardzo szybko się zapełniła. Średnio przejeżdża przez nią około 86 tysięcy pojazdów dziennie. W okresach świątecznego szczytu licznik dobija do ponad 181 tysięcy przejazdów na dobę.

Autobusy ekspresowe kursujące po nowej linii przewiozły już około 3 milionów pasażerów. To nie tylko zwykli dojeżdżający do pracy. Statystyki pokazują, że autostrada stała się także magnesem turystycznym. Podczas chińskiego święta narodowego ruch turystyczny w tym korytarzu skoczył o 102 procent.

Dla wielu osób sama podróż tą trasą jest celem wycieczki: przejazd mostem, zjazd pod taflę wody, a na deser wizyta na sztucznej wyspie z muzeum.

Sztuczna wyspa w kształcie mitycznego stwora

Najbardziej niezwykłym elementem jest zachodnia wyspa usypana w zatoce. Ma około 137 tysięcy metrów kwadratowych powierzchni, a z lotu ptaka przypomina sylwetkę Kunpenga – mitycznej istoty z chińskich podań, która potrafi przeobrazić się z olbrzymiej ryby w ogromnego ptaka.

To na tej wyspie powstało muzeum naukowe o powierzchni około 2200 metrów kwadratowych. Ekspozycje skupiają się na inżynierii morskiej: budowie mostów, ochronie wybrzeża, konstrukcjach zanurzonych i wyzwaniach związanych z klimatem i sztormami. Miejsce ma działać trochę jak wizytówka technologiczna regionu – odwiedzający mogą zobaczyć, jak powstała cała superkonstrukcja i jakie rozwiązania kryją się pod asfaltem.

Jak wygląda ta „supertrasa” w liczbach

Po co budować tak skomplikowaną trasę nad i pod morzem

Budowa infrastruktury o takiej skali ma kilka celów naraz. Po pierwsze skraca i stabilizuje czas przejazdu między ważnymi miastami. Mosty i tunele uniezależniają ruch drogowy od przepraw promowych, niepogody czy korków w portach. Po drugie łączą region w jedną aglomerację gospodarczą – łatwiej planować inwestycje, dojazd pracowników i transport części między fabrykami.

Po trzecie tworzą efekt wizerunkowy. Tego typu projekty pokazują możliwości lokalnego sektora budowlanego, robotyki i automatyki. Służą jako wizytówka dla potencjalnych kontraktów zagranicznych i jako poligon do testowania nowych technologii zarządzania ruchem oraz bezpieczeństwem.

Co to oznacza dla innych krajów, w tym dla Polski

Choć w Europie rzadziej stawia się na tak widowiskowe połączenia mostowo–tunelowe, pewne rozwiązania z delty Rzeki Perłowej mogą w przyszłości trafić także na nasz rynek. Chodzi między innymi o:

• zautomatyzowaną kontrolę tuneli z udziałem robotów mobilnych,
• bardziej wydajne systemy oddymiania i wentylacji,
• łączenie infrastruktury transportowej z funkcjami edukacyjnymi i turystycznymi,
• koncepcję korytarzy transportowych jako „produktów” dla turystyki weekendowej.

Przykładowo, połączenia drogowe nad dużymi akwenami w Europie często wywołują spory o koszty i opłacalność. Gdy w projekt wpisze się elementy edukacyjne, rekreacyjne i rozwiązania high tech, łatwiej przekonać opinię publiczną, że taka inwestycja oferuje coś więcej niż tylko krótszy czas przejazdu z punktu A do B.

Nowa trasa w delcie Rzeki Perłowej pokazuje, jak daleko może pójść myślenie o infrastrukturze. To już nie tylko asfalt i bariery energochłonne, ale skomplikowany ekosystem, w którym ruch drogowy, turystyka, nauka i zaawansowana automatyka zaczynają funkcjonować jako jedna całość.