Test tostów z Lidla, Aldiego i Rewe: jedno pieczywo lepiej omijać

Tost to niekwestionowany król niemieckich śniadań — trafia do co trzeciego koszyka zakupowego. Stiftung Warentest postanowiła sprawdzić, czy ta popularność idzie w parze z jakością. Przetestowano 24 rodzaje pieczywa formowego: od klasycznego sandwicha, przez pełnoziarniste kromki, po droższe wersje maślane. Wyniki mogą zaskakiwać — nie wszystko, co reklamowane jako zdrowe, rzeczywiście takie jest.

Tost w Niemczech trafia do co trzeciego koszyka.

Najnowszy test pieczywa formowego pokazuje, że nie każdy bochenek nadaje się do codziennego śniadania.

Stiftung Warentest sprawdziła 24 rodzaje tostów z niemieckich dyskontów i supermarketów – od klasycznego sandwicha, przez pełnoziarniste kromki, po maślane wersje. Wyniki są całkiem przyzwoite, ale jedno ekologiczne pieczywo wypadło tak słabo, że eksperci wręcz odradzają jego zakup.

Toast rządzi w niemieckich kuchniach – ale czy jest zdrowy?

W Niemczech tost to najpopularniejszy typ pieczywa. Według danych branży piekarniczej około 28 procent zakupów chleba stanowią właśnie te proste, prostokątne kromki. Dla wielu osób to szybkie śniadanie, baza do kanapek do pracy, a wieczorem ratunek w stylu „coś zjem, byle szybko”.

Popularność nie zawsze idzie w parze z jakością odżywczą. Dlatego Stiftung Warentest przyjrzała się dokładnie temu, co naprawdę trafia na talerze. W próbie znalazły się:

• tosty typu sandwich z białej mąki,
• tosty pełnoziarniste,
• tosty maślane,
• jedno pszenne pieczywo mieszane w stylu szwedzkim.

Eksperci uznali, że większość tostów nadaje się do jedzenia bez obaw o bezpieczeństwo. Różnice wychodzą na wierzch przy trwałości, smaku i wartości odżywczej.

Sandwich toast: Lidl i Harry na czele, dyskonty w formie

W kategorii klasycznego sandwicha dwa produkty podzieliły się pierwszym miejscem. Obydwa otrzymały ocenę „dobrą” i uchodzą za sprawdzony wybór do codziennych kanapek.

• „Sammy‘s Super Sandwich” marki Harry – oceniony dobrze, cena ok. 0,33 euro za 100 g,
• „Grafschafter American Style Sandwich Weizen” z Lidla – oceniony równie dobrze, przy cenie ok. 0,17 euro za 100 g.

Lidl wyraźnie przyciąga tu ceną: jego tost wypada w teście tak samo jak droższy produkt Harry, a kosztuje mniej więcej o połowę mniej. Dla niemieckiego konsumenta liczącego każdy cent to istotna różnica, zwłaszcza gdy tost ląduje w koszyku co kilka dni.

Niewiele gorzej poradziły sobie inne sieci. Sandwich tosty z Aldiego, Kauflandu i Netto również uzyskały ocenę „dobrą”. To sygnał, że w segmencie najprostszych tostów dyskonty trzymają niezły poziom i da się kupić przyzwoity bochenek za niewielkie pieniądze.

Trwałość to nie detal – jak przechowywać tost, żeby nie pleśniał?

Test pokazał, że nawet dobre pieczywo z etykiety może zawieść, jeśli chodzi o trwałość. Warunkiem jest prawidłowe przechowywanie. Chodzi o proste zasady, które wielu z nas ignoruje:

• tost trzymaj szczelnie zamknięty w oryginalnym opakowaniu,
• nie kładź go nad kaloryferem ani na nasłonecznionym blacie,
• w ciepłe dni lepiej schować bochenek do lodówki,
• część kromek możesz od razu zamrozić i wyjmować według potrzeb.

Niewłaściwa temperatura i wilgoć przyspieszają rozwój pleśni, a to wprost przełożyło się na najgorszy wynik w całym teście.

Pełnoziarnisty tost: Edeka wygrywa, dyskonty tuż za plecami

Z żywieniowego punktu widzenia najlepszym wyborem są tosty pełnoziarniste. Eksperci zwracają uwagę, że takie pieczywo ma średnio dwa razy więcej błonnika niż biały sandwich czy wersja maślana. To pomaga w pracy jelit, lepiej syci i stabilizuje poziom cukru we krwi.

W rankingu tostów pełnoziarnistych najwyżej oceniono produkt marki własnej Edeki – „Gut & Günstig Vollkorn Toast”. Otrzymał on ocenę „dobrą” i przy tym kosztuje ok. 0,20 euro za 100 g, więc nie jest droższy od produktów z dyskontów.

Zaraz za Edeką uplasowały się inne znane marki i sieci:

W osobnym badaniu magazyn Öko-Test przyjrzał się szczegółowo wyłącznie tej kategorii. Tam aż sześć pełnoziarnistych tostów nie spełniło oczekiwań – głównie z powodu jakości surowców i składu. Dla konsumenta to czytelny sygnał: etykieta „vollkorn” nie gwarantuje automatycznie wysokiego standardu.

Pełne ziarno w tostach ma sens tylko wtedy, gdy produkt jest świeży, ma dobry skład i nie zawiera zbyt wielu zbędnych dodatków technologicznych.

Tost, którego lepiej nie kłaść na talerzu: problematyczny produkt bio

Prawdziwym rozczarowaniem wśród tostów pełnoziarnistych okazał się produkt ekologiczny Mestemacher „Bio Weizen Vollkorn Toastbrot”. Jako jedyny w całym teście otrzymał ocenę z dolnej granicy skali. I nie chodziło o smak czy konsystencję, lecz przede wszystkim o bezpieczeństwo i trwałość.

Testerzy zaobserwowali w części opakowań wyraźny, widoczny gołym okiem nalot pleśni. Co gorsza, pojawiał się on już około miesiąc przed końcem terminu przydatności. Do zakończenia okresu minimalnej trwałości zdążyło spleśnieć ponad kilkanaście badanych bochenków. To sytuacja, która przy produkcie pakowanym przemysłowo nie powinna mieć miejsca.

W ocenie sensorycznej zwrócono też uwagę na alkoholową nutę – zarówno w zapachu, jak i w smaku po podgrzaniu kromek w tosterze. Stiftung Warentest tłumaczy to stosowaniem etanolu, którym producent ma zabezpieczać pieczywo przed mikroorganizmami. Zamiast poprawy trwałości pojawił się efekt odwrotny do zamierzonego i wyraźne pogorszenie wrażeń podczas jedzenia.

Po stronie plusów znalazła się jedna informacja: w tym i w pozostałych 23 testowanych tostach poziomy zanieczyszczeń, takich jak akrylamid, kadm czy ołów, utrzymywały się w bezpiecznych granicach. Ryzyko narażenia na metale ciężkie czy związki powstające podczas wypieku okazało się niskie.

Tost maślany: Golden Toast wygrywa, tanie marki depczą po piętach

Osobną kategorię stanowił tost maślany, ceniony przez osoby, które lubią wyraźniejszy smak i delikatną strukturę pieczywa. W tej grupie pierwsze miejsce zajęła znana marka Golden Toast. Jej produkt zdobył najwyższą ocenę, a testerzy podkreślali, że naprawdę czuć w nim aromat masła.

Co ciekawe, jedynie dwa tosty maślane w całym badaniu pachniały i smakowały tak, jak obiecuje nazwa. W pozostałych przypadkach dominował neutralny profil, a masło w składzie nie przekładało się szczególnie na wrażenia przy jedzeniu.

Dla osób szukających kompromisu między ceną a jakością dobrą informacją jest wysoka pozycja tańszych bochenków z Lidla i marki „Jeden Tag”. Te produkty nie ustępują znacznie liderowi, a w portfelu zostaje kilka eurocentów przy każdym zakupie.

Tost maślany nie zawsze różni się znacząco od zwykłego sandwicha – zanim zapłacisz więcej, sprawdź skład i opinie z niezależnych testów.

Na co zwracać uwagę, kupując tost w Polsce?

Choć opisane badanie dotyczy niemieckich sieci, w polskich sklepach widzimy bardzo podobne produkty – często tych samych koncernów, tylko z inną etykietą. Warto przenieść kilka wniosków na nasze półki.

• Wybieraj pełnoziarniste wersje – dają więcej błonnika i sycą na dłużej.
• Czytaj termin przydatności – przy krótszej dacie lepiej zamrozić część kromek.
• Patrz na cenę za 100 g – opakowania różnią się wagą, a duży bochenek nie zawsze wychodzi taniej.
• Sprawdzaj skład – im krótsza lista, tym zwykle lepiej. Nadmiar dodatków technologicznych nie poprawi wartości odżywczej.
• Obserwuj trwałość w domu – jeśli pieczywo psuje się wyraźnie przed terminem, zmień markę.

Sam tost, nawet pełnoziarnisty, nie zrobi z kanapki „superfoodu”. O jakości posiłku decyduje też to, co na nim położymy. Biała kromka z grubą warstwą kremu czekoladowego to zupełnie inna historia niż tost z razowej mąki z twarogiem, warzywami i nasionami.

Warto też pamiętać o sposobie przyrządzania. Zbyt mocno przypieczone kromki, aż do czerni, podnoszą poziom akrylamidu. Lepiej wyjąć tost chwilę wcześniej, żeby był złocisty, a nie spalony. Dla osób, które sięgają po takie pieczywo codziennie, to ma realne znaczenie dla zdrowia w dłuższej perspektywie.