Ten tajemniczy bok tarki do sera zmieni twój sposób gotowania

Ten dziwny, nakłuty bok tarki budzi nieufność większości domowych kucharzy – wygląda jak broń, nie jak narzędzie kuchenne. Tymczasem to prawdziwy skarb ukryty w szufladzie, którego warto poznać. Zamiast męczyć się z siekaniem czosnku nożem, możesz po prostu przeciągnąć ząbek po wypustkach i błyskawicznie uzyskać gładką pastę. Ten sam bok zamienia twardy ser w delikatny proszek, a skórkę cytrusową w puszystą, aromatyczną chmurkę. To jak posiadanie kilku gadżetów w jednym – wystarczy wiedzieć, jak go używać.

Niewielkie wypustki na jednym z boków tarki do sera od lat budzą konsternację domowych kucharzy.

Wyglądają groźnie, a mało kto po nie sięga.

Większość z nas używa tarki zawsze tak samo: raz na makaron, raz do marchewki na surówkę i tyle. Tymczasem ten niepozorny, „nakłuty” bok potrafi zrobić rzeczy, które realnie ułatwiają gotowanie i poprawiają smak codziennych dań.

Większość osób korzysta tylko z połowy tarki

Klasyczna tarka stojąca ma zwykle cztery różne powierzchnie. Najczęściej pracują tylko dwie: ta z większymi oczkami i ta z drobniejszymi. Jedną ścieramy ser na makaron czy zapiekankę, drugą robimy marchewkę na surówkę albo ziemniaki na placki.

Każda strona powstała jednak z innym zadaniem. Jedna daje długie wiórki, druga krótsze niteczki, trzecia mocno drobną strukturę, a ta „kolczasta” – coś pomiędzy miazgą a proszkiem. To właśnie ona najbardziej się marnuje.

Najbardziej tajemniczy bok tarki wcale nie służy do sera. Sprawdza się świetnie przy produktach, które zwykle siekamy nożem, rozgniatamy lub mielimy.

Co tak naprawdę robi „kolczasty” bok tarki

Bok z ostro zakończonymi wypustkami i małymi otworami wygląda jak pułapka na palce. W praktyce jest jednym z najbardziej precyzyjnych narzędzi, jakie mamy w kuchennej szufladzie.

Przyprawy korzeniowe w wersji superdrobnej

Najprostsze zastosowanie to przyprawy korzeniowe w kawałkach:

• czosnek – zamiast siekać, ściskasz ząbek między palcami i przesuwasz po wypustkach; powstaje pasta, która rozpuszcza się w sosie;
• świeży imbir – w kilka ruchów zamienia się w gęstą pulpę idealną do marynat, dań azjatyckich czy rozgrzewających napojów;
• gałka muszkatołowa – przy twardych przyprawach trzymasz kawałek mocno i przesuwasz krótkimi ruchami; wychodzi miałki proszek, idealny do beszamelu czy puree ziemniaczanego.

Taka struktura sprawia, że aromat szybciej łączy się z potrawą. Nie trafiasz na spore kawałki czosnku czy imbiru, które nie każdemu odpowiadają.

Jak używać, żeby nie pokaleczyć palców

Wystarczy zmienić sposób trzymania produktu. Zamiast długich ruchów w dół, jak przy tarciu marchwi, pracujesz krótkimi przesunięciami, niemal w miejscu.

Dzięki temu kontrolujesz ruch i minimalizujesz ryzyko skaleczenia. Przy odrobinie wprawy idzie to szybciej niż krojenie nożem.

Aromatyczne skórki i proszek serowy

Ten sam bok świetnie radzi sobie z cytrusami i twardymi serami. W wielu kuchniach jest używany rzadziej niż powinien.

Cytryna i pomarańcza – tylko aromatyczna część

Skórka z cytryny czy pomarańczy potrafi zrobić całą robotę w cieście, kremie czy pieczonej rybie. Chodzi o cienką, kolorową warstwę, bez białej, gorzkiej części.

Bok z drobnymi wypustkami daje bardzo lekkie, puszyste wiórki skórki. Wystarczy kilka ruchów nad talerzem, a na dno spada pachnąca chmurka, którą można od razu wmieszać w masę serową, sos czy marynatę do kurczaka.

Drobno starta skórka cytrusowa zachowuje więcej aromatu niż grube paski, bo szybciej oddaje olejki eteryczne do całej potrawy.

Ser jak proszek do posypywania

Bok z wypustkami daje też efekt, którego nie da się uzyskać na zwykłych oczkach. Twarde sery typu parmezan można na nim zmienić w niemal pudrową strukturę.

Taki ser:

• lepiej przykleja się do gorącego makaronu,
• tworzy na zapiekance cienką, chrupiącą warstwę,
• świetnie sprawdza się jako dodatek do panierki czy kruszonki wytrawnej.

W praktyce wystarczy kawałek sera, miska i kilka mocniejszych pociągnięć. Efekt przypomina gotowy ser w saszetce, ale bez dodatków przeciwzbrylających.

Dekoracje z warzyw bez specjalnych gadżetów

Bok z wypustkami działa jak mini strug do efektownych wykończeń. Sprawdza się szczególnie przy małych, miękkich warzywach.

Warzywa na drobne wykończenia talerza

Na tym boku tarki można potraktować między innymi:

• rzodkiewkę – daje różowo-białą, wilgotną posypkę, idealną do kanapek i sałatek,
• małe marchewki – drobne wiórki dodają koloru zupom krem i daniom jednogarnkowym,
• ogórka bez pestek – uzyskujesz delikatną miazgę, którą można połączyć z jogurtem i ziołami.

Nie są to zbyt duże ilości, raczej wykończenie talerza, coś w rodzaju jadalnej posypki. Efekt jest bardziej subtelny niż przy klasycznym tarciu.

Krótka ściągawka – która strona tarki do czego

Jak dbać o tarkę, żeby służyła latami

Największym problemem przy tak drobnych wypustkach jest mycie. Drobinki czosnku czy sera lubią się wciskać w krawędzie i szybko zasychają.

• Opłucz tarkę od razu po użyciu, zanim resztki zaschną.
• Użyj szczoteczki do rąk lub starej szczoteczki do zębów, żeby dotrzeć między wypustki.
• Myj tarkę od odwrotnej strony, wtedy resztki łatwiej wypadają.
• Osusz ją dokładnie, najlepiej ściereczką i na stojąco, żeby woda spłynęła.

Dzięki temu krawędzie pozostaną ostre i nie pojawi się nieprzyjemny zapach, szczególnie po czosnku i cebuli.

Sprytne patenty na szybsze gotowanie

Gdy nauczysz się korzystać z „kolczastego” boku, wiele rutynowych czynności skraca się o kilka minut. Czosnek zamiast siekać – przecierasz. Imbir zamiast obierać i drobno kroić – ścierasz ze skórką, a twarde końcówki wyrzucasz. Mniej desek do mycia, mniej noży w zlewie.

Ten sam trik pomaga ograniczyć liczbę sprzętów w kuchni. Zamiast kupować osobne praski do czosnku, tarki do cytrusów czy małe tarki do gałki muszkatołowej, często wystarczy porządna tarka z czterema bokami i odrobina wprawy.

Dla osób, które nie lubią intensywnych kawałków czosnku w jedzeniu, „kolczasty” bok może być rozwiązaniem problemu. Drobno roztarty czosnek równomiernie rozchodzi się w sosie czy zupie. Potrawa jest wyrazista, ale nie dominuje w niej jeden gryzący ząbek, tylko delikatny, rozproszony aromat.