Podszedł po 5 euro przy dystrybutorze, kierowca zapłacił 90. Nowa metoda naciągaczy na stacjach

Na stacjach paliw w Europie krąży nowy sposób wyłudzania pieniędzy od kierowców.

Zaczyna się od drobnej prośby, kończy wysokim rachunkiem.

Mechanizm jest zaskakująco prosty: nieznajomy podchodzi po kilka litrów paliwa za symboliczne pieniądze, a kierowca w kilka minut traci kontrolę nad sytuacją i dopłaca do cudzego baku kilkadziesiąt euro. Opisy takich zdarzeń płyną już z wielu dużych miast, zwłaszcza tam, gdzie działają samoobsługowe stacje bez obsługi.

Nowa „prośba o pomoc” przy dystrybutorze

Scenariusz zwykle wygląda podobnie. Kierowca tankuje swoje auto, skupiony na terminalu i liczniku. W tym momencie podchodzi do niego ktoś, kto sprawia wrażenie zdenerwowanego i „w potrzebie”. Mówi, że zabrakło mu pieniędzy albo nie działa mu karta, i prosi o zatankowanie za niewielką kwotę, w zamian za gotówkę.

Wszystko zaczyna się od niewinnej wymiany: kilka litrów paliwa „na pomoc”, w zamian za banknot o niskim nominale.

Na pierwszy rzut oka sytuacja wygląda jak zwykła sąsiedzka przysługa. Kierowca ma już włożoną kartę, dystrybutor jest odblokowany, więc często zgadza się podstawić pistolet do auta nieznajomego. I to jest moment, w którym role się odwracają.

Od drobnej przysługi do wymuszenia

Gdy pojawiają się „koledzy znikąd”

W chwili, gdy pistolet trafia do baku auta naciągacza, pojawia się kolejny element układanki: do sytuacji podchodzą jego „koledzy”. Stają blisko, otaczają z różnych stron. Atmosfera staje się gęsta, a kierowca zaczyna czuć się osaczony.

Nie padają zawsze wprost groźby, często wystarczy sama presja, agresywny ton czy półsłówka. Z relacji poszkodowanych wynika, że naciągacze ponaglają, by „lać dalej, do pełna”, bo „przecież już się zgodzili”. Kierowca ma świadomość, że za wszystko odpowiada jego karta – dystrybutor jest przypisany do jego konta.

Zdarza się, że rachunek rośnie z symbolicznych kilku euro do około 80–90 euro za pełny bak samochodu należącego do naciągacza.

W takiej sytuacji wiele osób po prostu odpuszcza, by nie doprowadzić do otwartej konfrontacji. Kilka minut później auto z pełnym bakiem odjeżdża, a zaskoczony kierowca zostaje przy pustym dystrybutorze i wysokim obciążeniu na koncie.

Gdzie najczęściej dochodzi do takich sytuacji

Opisany schemat pojawia się przede wszystkim na samoobsługowych stacjach paliw, gdzie:

• płatność odbywa się wyłącznie kartą w automacie,
• nie ma fizycznej obsługi na miejscu,
• ruch jest niewielki, szczególnie nocą i nad ranem.

W relacjach przewijają się większe miasta i przedmieścia, gdzie łatwo znaleźć stacje z automatycznym systemem płatności, ale jednocześnie stojące w odludnych miejscach, przy magazynach czy bocznych drogach. Dla naciągaczy to idealne warunki: brak personelu, mało świadków i kierowcy, którzy chcą szybko zatankować i jechać dalej.

Dlaczego kierowcy tak łatwo dają się wciągnąć

Ten rodzaj wyłudzenia nie opiera się na wyszukanej technologii, ale na dobrze znanych mechanizmach psychologicznych.

Ważne jest też to, że sytuacja rozwija się bardzo szybko. Od pierwszej prośby do momentu, gdy licznik pokazuje kilkadziesiąt euro, mijają dosłownie chwile. Kierowca często orientuje się za późno, że stracił kontrolę nad sytuacją.

Jak nie dać się wciągnąć w ten scenariusz

Proste zasady przy dystrybutorze

Większości takich zdarzeń można uniknąć, trzymając się kilku jasno postawionych reguł:

• Nie przekazuj kontroli nad dystrybutorem – jeśli płacisz swoją kartą, pistolet powinien trafiać wyłącznie do twojego auta.
• Nie przyjmuj gotówki od obcych w zamian za tankowanie na twoją kartę, niezależnie od opowieści i tłumaczeń.
• Przerywaj sytuację od razu , gdy czujesz presję lub narastającą nerwowość. Odłóż pistolet, anuluj transakcję, wsiądź do auta.
• Wybieraj stacje z obsługą i monitoringiem, szczególnie późnym wieczorem i w nocy.

Najbezpieczniejsza zasada: jeśli ktoś prosi, byś zatankował mu paliwo na swoją kartę – odmawiasz, bez tłumaczeń i dyskusji.

Co zrobić, gdy już dojdzie do próby wymuszenia

Gdy poczujesz, że presja rośnie, a przy tobie pojawiają się kolejne osoby, liczy się kilka pierwszych reakcji:

• Pilnuj dystansu – nie daj się otoczyć, zachowaj możliwość spokojnego odejścia do auta.
• Nie wchodź w spór – nie tłumacz się długo, użyj krótkich komunikatów: „Nie, nie zrobię tego”, „Kończę tankowanie”.
• Gdy groźby są wyraźne , natychmiast wsiądź do auta, zablokuj drzwi i zadzwoń po pomoc (112).
• Po odjechaniu jak najszybciej zgłoś zajście policji i obsłudze stacji, jeśli jest dostępna.

Nie warto samodzielnie nagrywać czy fotografować naciągaczy, jeśli wiąże się to z ryzykiem eskalacji. Bezpieczeństwo osobiste ma pierwszeństwo przed udowodnieniem racji.

Inne sposoby naciągania kierowców na paliwo

„Awaryjne” prośby przy drogach i parkingach

Opisany schemat to tylko jedna z wersji tego samego problemu. Od lat funkcjonują różne odmiany „awaryjnego braku paliwa”. Ktoś zatrzymuje auto na poboczu, macha kanistrem, prosi o podwiezienie na stację i zatankowanie za niego „na szybko”, obiecując zwrot gotówką lub przelewem. Gdy pieniądze nie dochodzą – znikają wszelkie dane kontaktowe.

Podejrzanie tanie paliwo z prywatnych „stacji”

Pojawiają się też oferty paliwa z prowizorycznych punktów, ustawionych w bocznych uliczkach czy na terenach przemysłowych. Kanistry, stare dystrybutory, samochody-chłodnie przerobione na magazyn paliwa – sprzedawcy kuszą znacznie niższą ceną za litr. Taki zakup kończy się nie tylko stratą pieniędzy, ale też ryzykiem poważnej awarii silnika po zatankowaniu mieszanki nieznanego pochodzenia.

Im atrakcyjniejsza cena i im bardziej niestandardowe miejsce sprzedaży paliwa, tym większe prawdopodobieństwo, że coś jest nie tak.

Dlaczego temat dotyczy także polskich kierowców

Opisane wyłudzenia nagłośniono we Francji, ale schemat jest na tyle uniwersalny, że bez trudu może przenieść się na inne kraje, również do Polski. Mamy coraz więcej całodobowych, samoobsługowych stacji przy marketach, osiedlach czy drogach wylotowych. Tam, gdzie brak stałego personelu, zawsze znajdzie się grupa, która spróbuje wykorzystać lukę.

Polscy kierowcy znają już różne formy naciągania przy drogach – od „złotej biżuterii za paliwo” po fałszywe awarie. Wersja z „drobną pomocą przy dystrybutorze” naturalnie wpisuje się w ten katalog. Im szybciej stanie się głośno o tej metodzie, tym trudniej będzie ją stosować w praktyce.

Jak wyrabiać w sobie dobre nawyki przy tankowaniu

Ostrożność na stacji paliw warto traktować tak samo jak zasadę zapinania pasów. Po kilkunastu razach reagujesz automatycznie: parkujesz w oświetlonym miejscu, rozglądasz się, zanim wysiądziesz, obserwujesz otoczenie podczas płacenia. Gdy ktoś podchodzi z niejasną sprawą, od razu zapala się lampka ostrzegawcza.

Dobrze działa też prosta zasada – im bardziej ktoś naciska na szybkie działanie („zatankuj mi chociaż za chwilę”, „nie kombinuj, to tylko kilka litrów”), tym wolniej reagujesz. Dajesz sobie czas na ocenę sytuacji i nie podejmujesz decyzji pod presją. Taki nawyk przydaje się nie tylko przy dystrybutorze, ale w każdej sytuacji, gdzie w grę wchodzą pieniądze i obce osoby.