Po Palworld nadciąga Pickmon. Nowy hit czy już czyste kopiowanie?

Scena gier przeżywa dziwny moment: po aferze wokół Palworld pojawia się Pickmon, projekt jeszcze mocniej jadący na skojarzeniach z Pokémonami.

Nowa produkcja zapowiedziana na PC stawia na miks survivalu, kolekcjonowania stworków i bardzo znajomej stylistyki. Deweloperzy mówią o inspiracjach, ale część graczy widzi już po prostu trzecią warstwę kopiowania po Pokémonach i Palworld.

Od „Pokémon z karabinami” do „klona klona”

Gdy Palworld wchodził na rynek, wielu graczy reagowało zdziwieniem. Hasło „Pokémon z bronią” szybko wywołało dyskusję o tym, gdzie kończy się inspiracja, a zaczyna plagiat. Nintendo wszczęło postępowanie prawne przeciwko twórcom Palworld, czyli studiu Pocketpair, lecz jak na razie nie doprowadziło to do żadnych przełomowych decyzji sądów.

Ta niejasna sytuacja otworzyła furtkę dla kolejnych projektów. Studio PocketGame, we współpracy z wydawcą Networkgo, postanowiło pójść jeszcze dalej. Ich Pickmon zestawia pomysły kojarzone wprost z marką Pokémon oraz tym, co przyniósł Palworld – otwarty świat, mechaniki survivalu i cięższy klimat pracy stworków na rzecz gracza.

Pickmon to otwarty survival, w którym łapiesz, hodujesz i wysyłasz małe kreatury do walki oraz do roboty przy budowie bazy – w stylistyce bardzo bliskiej grom, które już znamy.

Twórcy celują w odbiorców PC, czyli tę samą grupę, która mocno zainteresowała się Palworld. Na ten moment produkcja nie ma podanej daty premiery.

Na czym w ogóle polega Pickmon?

Pickmon łączy kilka popularnych trendów w jednym tytule. Mamy tu nie tylko kolekcjonowanie stworków, ale również wyraźne elementy survivalu.

Główne założenia rozgrywki

• gra w otwartym świecie nastawiona na eksplorację i przetrwanie,
• łapanie i trenowanie małych istot, które towarzyszą graczowi,
• wykorzystywanie stworków do walki, zbierania surowców i budowy bazy,
• estetka mocno kojarząca się z klasycznymi potworkami znanymi z innych marek,
• platforma docelowa: PC, przynajmniej na start.

Z opisu i pierwszych materiałów wynika, że kreatury w Pickmon nie są tylko „maskotkami bojowymi”. Gra zakłada, że będą także pracować przy rozbudowie obozu, co mocno przypomina rozwiązania z Palworld, gdzie stworki orały pola, obsługiwały maszyny czy broniły bazy przed atakami.

Podobieństwa, które trudno zignorować

Najwięcej emocji wywołuje wygląd i ogólny koncept stworków. W zaprezentowanych grafikach gracze dopatrzyli się bardzo konkretnych skojarzeń – między innymi z dobrze znanym smokiem z uniwersum Pokémon oraz jednym z humanoidalnych stworów z Palworld.

Nie chodzi tu o ogólne „inspirowanie się potworkami”, ale o kształty sylwetek, proporcje, detale projektów. To coś więcej niż typowe podobieństwo gatunkowe pokroju „ognisty smok” czy „psowaty wojownik”.

Pickmon wygląda jak gra, która świadomie balansuje na granicy: projektanci sięgają po charakterystyczne rozwiązania z hitów, ale wprowadzają drobne modyfikacje, by nie powielać ich wprost.

Prawne pole minowe: co wolno skopiować w grach?

Spór Nintendo z twórcami Palworld pokazał, jak trudno udowodnić plagiat w branży gier. Sam fakt, że potwory są kolorowe, mają wielkie oczy czy ogniste skrzydła, nie wystarcza zazwyczaj do wygrania procesu. Sąd przygląda się temu, co chroni prawo autorskie i patenty, a nie ogólnym inspiracjom.

Patenty kontra „luźna inspiracja”

W sprawie Palworld ważną rolę odegrał motyw łapania stworków. Rzucanie kul, które wyskakują z ręki trenera i zasysają stworzenie, to element, nad którym czuwa konkretny patent. Z tego powodu Palworld musiał zrezygnować z podobnej mechaniki, by nie ryzykować przegranej w sądzie.

Pickmon podchodzi do tego inaczej. Zamiast kul gra używa kart, którymi przechwytuje się kreatury. Z prawniczego punktu widzenia to zupełnie inna sekwencja czynności i inny rekwizyt, więc oskarżenie o kopiowanie opatentowanej mechaniki ma dużo mniejsze szanse powodzenia.

W grach wideo wolno inspirować się gatunkiem, ale kopiowanie ściśle zdefiniowanych rozwiązań – jak konkretna procedura łapania stworków – może już naruszać patenty.

Jeśli dojdzie do kolejnych pozwów, to raczej w obszarze bardzo szczegółowych rozwiązań, a nie ogólnego stylu kreatur. Tyle że samo widmo procesu potrafi zabić projekt zanim trafi na rynek, bo wydawcy nie zawsze chcą ryzykować wojnę z dużymi markami.

Co dalej z Pickmon? Gra na czas między zachwytem a znudzeniem

Twórcy Pickmon nie podali daty premiery, co sugeruje, że projekt wciąż jest w dość wczesnej fazie. Gra została zapowiedziana na PC, ale brak wieści o wersjach konsolowych, choć to zazwyczaj naturalny krok dla tytułów nastawionych na szeroką publiczność.

Deweloperzy działają w trudnym momencie. Z jednej strony hype wokół gier „z potworkami” wciąż trwa, bo Palworld udowodnił, że gracze są głodni nieco mroczniejszego i bardziej survivalowego podejścia do tej konwencji. Z drugiej – rośnie też zmęczenie kopiowaniem schematów, a każdy kolejny projekt jest porównywany do poprzedników w pierwszej minucie od ujawnienia zwiastuna.

Jak gracze mogą na tym skorzystać?

Nawet jeśli Pickmon okaże się mocno wtórny, sam fakt, że na scenie pojawia się kolejny tytuł w tym segmencie, ma kilka plusów dla odbiorców:

• więcej konkurencji oznacza większą presję na jakość i rozwój mechanik,
• różni twórcy testują odmienne pomysły na połączenie survivalu i kolekcjonowania stworów,
• popularne motywy zaczynają być reinterpretowane – jedni idą w mrok, inni w humor, jeszcze inni w realizm,
• gra, która na pierwszy rzut oka wygląda jak kopia, czasem zyskuje własną tożsamość dopiero po premierze i kolejnych aktualizacjach.

Ryzyko jest oczywiste: jeśli zbyt wiele produkcji będzie jechało wyłącznie na skojarzeniach z większymi markami, gracze szybko stracą cierpliwość. Pojawi się wrażenie, że nowości to tylko katalog mniej lub bardziej udanych wariacji na te same pomysły.

Dlaczego te gry tak podobnie wyglądają?

W tle całej historii przewija się szersze zjawisko. Twórcy gier dobrze widzą, które tematy i motywy się sprzedają. Stworki do kolekcjonowania, kolorowa oprawa i elementy survivalu prawie gwarantują zainteresowanie wśród streamerów i użytkowników platform typu Steam. Po sukcesie jednego tytułu pojawia się fala naśladowców, bo rynek gier nie różni się pod tym względem od kina czy seriali.

Jednocześnie różnica między kopiowaniem a kreatywnym nawiązaniem bywa bardzo cienka. Część studiów stawia więc na „sprytną” zmianę jednego, dwóch elementów – jak zamianę kul na karty – aby niby odróżnić się od protoplasty, a tak naprawdę dalej korzystać z tego samego skojarzenia. Właśnie w takim miejscu rodzi się Pickmon: jako gra, która świadomie gra na granicy rozpoznawalności.

Dla gracza końcowego liczy się coś zupełnie innego: czy rozgrywka będzie satysfakcjonująca, czy systemy progressionu nie okażą się nachalnie nastawione na mikrotransakcje, czy stworki zyskają osobowość zamiast pozostawać tylko kopiami znanych wzorców. Jeśli Pickmon wniesie coś świeżego w te obszary, część oskarżeń o kopiowanie może z czasem ucichnąć.

Z drugiej strony producenci pokroju Nintendo bacznie śledzą każdą taką próbę. Jeśli nowy tytuł wejdzie im za mocno w drogę pod względem wizerunkowym czy prawnym, mogą szukać luk, by przyblokować premierę. Dlatego przyszłość Pickmon zależy nie tylko od tego, czy przekona graczy, ale też od tego, czy nie zdenerwuje za bardzo gigantów, z których pomysłów tak otwarcie czerpie.