Para kupuje starą chałupę i pod łóżkiem trafia na skarb dla fanów Game Boy

Zakup starej, wiejskiej chaty zazwyczaj zwiastuje walkę z kurzem, wilgocią i stosem nikomu niepotrzebnych gratów. Dla pewnego młodego małżeństwa rutynowe sprzątanie zamieniło się jednak w prawdziwą przygodę rodem z filmów o poszukiwaczach skarbów. Zamiast pajęczyn pod zapadniętym łóżkiem odkryli oni plastikowe pudełka skrywające setki kultowych gier, które dla współczesnych kolekcjonerów są warte małą fortunę.

Młode małżeństwo kupiło do remontu starą wiejską nieruchomość, nastawiając się na kurz i graty.

Zamiast tego natknęli się na coś zupełnie innego.

Podczas pierwszego, rutynowego sprzątania poprzednio zamieszkałego domu sprawy szybko wymknęły się ze schematu. Pod zapadniętym łóżkiem, w starej komodzie i w ciemnym schowku czekała kolekcja, która dla fanów retro gier brzmi jak spełnione marzenie – dziesiątki, a właściwie setki tytułów na różne konsole Nintendo i Sony.

Nudne sprzątanie przeradza się w historię jak z forum graczy

Nowi właściciele – użytkownik Reddita podpisujący się jako wvblocks i jego żona – przejęli dom z całym wyposażeniem po poprzednim lokatorze. W umowie nie było żadnej romantycznej historii, tylko bardzo prozaiczny zapis: kupują nieruchomość razem z meblami i mają sami wszystko wywieźć na lokalne wysypisko.

Plan był prosty: pozbyć się starych szaf, łóżek i zakurzonych bibelotów, a potem zacząć właściwy remont. W jednym z pierwszych pomieszczeń podnieśli stary stelaż łóżka, szykując się na pajęczyny i śmieci. Zamiast sterty brudu ich oczom ukazał się rząd plastikowych pudełek z charakterystycznymi etykietami.

Pod łóżkiem ukrywała się ogromna kolekcja kartridży Game Boy i Game Boy Advance, wciśnięta tak, by nikt przypadkowo na nią nie trafił.

Po dokładniejszym przejrzeniu stosu wyszło na jaw, że to nie byle jakie tytuły. Wśród gier znalazły się między innymi:

• legendarne odsłony serii Pokémon, w tym Żółta i Szafirowa,
• klasyczne przygody Mario,
• produkcje z Linkiem z The Legend of Zelda,
• kultowy Metroid z bohaterką Samus Aran.

Dla wielu trzydziesto- i czterdziestolatków to tytuły, na których dorastali. Dla kolekcjonerów – przedmioty, za które w dobrym stanie płaci się poważne pieniądze.

Dom zmienia się w jaskinię pełną retro sprzętu

Pierwszy szok pod łóżkiem był dopiero początkiem. Następnego dnia para przeszła do kolejnych pomieszczeń. To, co początkowo miało być zwykłym opróżnianiem szaf, szybko zamieniło się w swoistą „wykopaliskową” przygodę.

W starej, ciężkiej komodzie znaleźli pokaźny stos gier na PSP. Na półce w biblioteczce, która wyglądała na zupełnie pustą, leżały poukładane pudełka z innymi tytułami. Z kolei w ciemnym, zapomnianym schowku czekała kolejna niespodzianka – kartridże na Super Nintendo, upchane w kartonie po butach.

Na zdjęciach wrzuconych do sieci widać masę pudełek i kartridży z różnych epok – od GameCube i Wii po konsole Sony, w tym aż dwie sztuki PlayStation 2.

Nie chodziło już o kilka zagubionych gier, które przypadkiem zostały po poprzednim właścicielu. To była cała kolekcja budowana latami, w dodatku schowana w wielu miejscach domu. Dla miłośników retro gier takie znalezisko przypomina odkrycie prywatnego, nieotwieranego od lat sklepu z używanymi konsolami.

Dlaczego ktoś zostawił tyle rzeczy i po prostu wyjechał?

W komentarzach na Reddicie wiele osób zastanawiało się, jakim cudem poprzedni właściciel domu zostawił taką „fortunkę” bez mrugnięcia okiem. Przecież dla kolekcjonerów to często dorobek życia.

Nowi lokatorzy poszli więc po odpowiedź do sąsiadów. Ci opowiedzieli im dość absurdalną, choć logiczną historię. Poprzedni mieszkaniec, szykując się do przeprowadzki, postanowił zabrać wyłącznie to, co zmieści się w bagażniku samochodu. Resztę rzeczy uznał za kłopotliwy balast.

Według relacji sąsiadów, poprzedni właściciel dorzucił nawet dodatkową gotówkę w rozliczeniu, by nowi właściciele sami „ogarnęli” cały pozostawiony bałagan.

Takie podejście może szokować kolekcjonerów, lecz dla kogoś, kto traktuje gry jak zwykłe przedmioty, to tylko pudła do przeniesienia. Nowi lokatorzy przyznali, że gdyby nie hobby internautów, pewnie sami nie mieliby świadomości, jak cenne rzeczy trzymają w rękach.

Od „gratów po poprzedniku” do planu na finansowanie remontu

Kiedy opadły pierwsze emocje, pojawiło się bardzo przyziemne pytanie: co zrobić z całą tą górą plastiku i elektroniki? Dom wymagał poważnych nakładów, a para od początku liczyła każdy grosz. Kolejne tygodnie mieli spędzić na wymianie instalacji, naprawie ścian, modernizacji kuchni i łazienki.

Teoretycznie najbardziej opłacalnym rozwiązaniem byłoby skrupulatne wycenienie każdej gry i sprzedanie ich pojedynczo na specjalistycznych portalach. Taki proces potrafi zająć wiele tygodni. Trzeba sprawdzić rynek, stan pudełek, wersje językowe, a potem negocjować z dziesiątkami kupujących.

Para przyznała, że nie ma ani czasu, ani wiedzy, by bawić się w profesjonalnych handlarzy retro sprzętem, dlatego szuka prostszej drogi.

Ostatecznie zdecydowali się na rozwiązanie zaskakująco pragmatyczne. Chcą wystawić całą kolekcję jako jeden duży pakiet na Facebook Marketplace. Bez windowania cen, bez rozbijania na mniejsze zestawy, bez osobnego robienia zdjęć każdej gry.

Taka decyzja pewnie zasmuci niejednego kolekcjonera, który widziałby tu potencjał na żmudne, ale bardzo opłacalne działanie. Dla pary to jednak idealny kompromis: szybki zastrzyk gotówki w zamian za oddanie kolekcji komuś, kto ją doceni i ma czas na dokładniejszą sprzedaż lub budowę własnego zbioru.

Ile realnie może być warte takie znalezisko?

Wartość podobnych kolekcji potrafi mocno się wahać. Liczy się nie tylko liczba gier, lecz przede wszystkim ich stan i rzadkość. Na portalach aukcyjnych pojedyncze tytuły z serii Pokémon na Game Boya w kompletnym pudełku potrafią kosztować równowartość kilkuset złotych. Zdarzają się też egzemplarze, które idą za dużo więcej, jeśli pochodzą z limitowanych wydań.

Kluczowa jest też kompletność zestawu:

W opisanej historii część gier wyglądała na mocno zakurzoną, co zresztą sam wvblocks skomentował żartobliwie, twierdząc, że nie dałby rady sfabrykować tak brudnych zdjęć. Jednocześnie taki stan bywa dobrym znakiem – przedmioty przez lata nikt nie dotykał, a więc rzadziej dochodziło do uszkodzeń mechanicznych.

Dlaczego retro gry zyskują dziś taką wartość

Dla osób spoza środowiska fanów starych konsol cała historia może brzmieć jak przesada. W końcu mowa o plastikowych kartridżach sprzed dwóch, trzech dekad. Tymczasem rynek retro gier od lat rośnie, a ceny wielu tytułów biją rekordy.

Dzieje się tak z kilku powodów. Po pierwsze, obecni trzydziesto- i czterdziestolatkowie często mają więcej pieniędzy niż w dzieciństwie, kiedy marzyli o konkretnych grach, lecz nie mogli sobie na nie pozwolić. Po drugie, duża część egzemplarzy z lat 90. po prostu się nie zachowała – została wyrzucona, zgubiona albo zniszczona. Po trzecie, niektóre serie, jak właśnie Pokémon czy The Legend of Zelda, stały się kultowe, więc zapotrzebowanie na oryginalne wydania nie słabnie.

Do tego dochodzi aspekt bardziej emocjonalny. Oryginalna konsola z dzieciństwa, nawet jeśli technicznie słabsza od współczesnych sprzętów, potrafi wywołać wspomnienia, których żadna najnowsza premiera nie przeskoczy. Stąd rosnąca popularność zarówno oryginalnych sprzętów, jak i replik w stylu mini konsol podłączanych do telewizora.

Co może zrobić zwykły kupujący, gdy trafi na podobny „skarb”

Historia wvblocks pokazuje ciekawą rzecz: czasem największą wartość w kupowanej nieruchomości stanowią nie ściany i dach, ale to, co zostało w środku. Nie chodzi tylko o gry. W domach po starszych osobach zdarzają się winyle, pierwsze wydania książek, stare aparaty, meble z litego drewna, a nawet projekty artystyczne, dla których dziś istnieje rynek.

Jeśli ktoś przejmuje dom z „dobrodziejstwem inwentarza”, warto zamiast od razu zamawiać kontener na śmieci, przejrzeć zawartość pomieszczeń z odrobiną ciekawości. Czasem jedna wieczorna sesja z wyszukiwarką albo grupami tematycznymi w internecie pozwala odróżnić bezwartościowe rupiecie od rzeczy, które mogą realnie pomóc sfinansować kolejną ratę kredytu czy część remontu.

Dla kolekcjonerów historia tej pary to lekki ból serca, bo widzą w niej sprzedaż „w hurcie” czegoś, co mogłoby trafić do wielu pasjonatów na całym świecie. Z perspektywy młodego małżeństwa to natomiast nieoczekiwane wsparcie finansowe w jednym z najdroższych momentów życia – tuż po podpisaniu aktu własności i przed serią kosztownych prac wykończeniowych.

Zdarzenia tego typu są rzadkie, lecz pokazują ciekawy trend: rzeczy, które kiedyś uchodziły za zwykłą rozrywkę dla dzieciaków, z czasem przeszły do kategorii dóbr kolekcjonerskich. Warto o tym pamiętać, zanim bezrefleksyjnie wyrzuci się karton starych gier, kaset czy płyt po kimś z rodziny. Nawet jeśli nie mają wielkiej wartości pieniężnej, mogą okazać się ciekawą pamiątką albo początkiem nowego hobby.