God of War: Sons of Sparta na PS5 – nostalgiczny spin-off, który dzieli fanów

God of War: Sons of Sparta miał być hołdem dla korzeni serii i prezentem dla fanów na PS5.

W praktyce wywołał bardzo mieszane emocje.

Gracze liczyli na mocny powrót do mitologii greckiej, dramatyczną historię Kratosa i widowiskowe starcia, z jakich słynie marka. Zamiast tego dostali metroidvanię z elementami nostalgii, ale też z fabularnymi zgrzytami, powtarzalną rozgrywką i nierówną jakością wykonania.

Średnia ocena graczy i rozkład not: entuzjazm gaszony rozczarowaniem

Na podstawie dziewięciu wystawionych not średnia ocena Sons of Sparta to 10,4/20 , czyli okolice mocnej „czwórki” w polskiej szkolnej skali. Rozkład jest bardzo nierówny, co dobrze pokazuje, jak skrajne emocje budzi ten tytuł.

God of War: Sons of Sparta jest dla wielu przyjemnym metroidvaniowym spin-offem, ale dla zatwardziałych fanów serii – pierwszym „prawdziwym” rozczarowaniem w historii marki.

Nostalgia i powrót do Grecji – największy atut gry

Mitologia grecka i klimat ery PS2

Dla części graczy największą siłą Sons of Sparta jest powrót do klimatu klasycznych odsłon. Akcja znów osadzona jest w realiach mitologii greckiej , a na ekranie pojawia się wiele znajomych potworów i odniesień do produkcji z epoki PS2.

• powrót znanych wrogów i motywów wizualnych,
• nawiązania do God of War: Ghost of Sparta,
• bardziej „klasyczne” ujęcie brutalności i boskiego konfliktu.

Ten nostalgiczny sznyt działa szczególnie na graczy, którzy dorastali z serią od pierwszej części. Dla nich Sons of Sparta to okazja, by jeszcze raz zajrzeć do dawnej wersji uniwersum, które ostatnio mocno skręciło w stronę nordyckich klimatów.

Metroidvania w skórze God of War

Sons of Sparta porzuca filmową strukturę ostatnich odsłon na rzecz formuły metroidvanii . Gracze eksplorują rozbudowaną mapę, stopniowo odblokowując nowe przejścia dzięki zdobywanym umiejętnościom i ekwipunkowi.

Osoby, które lubią ten gatunek, chwalą:

• dużą mapę z wieloma obszarami do odkrycia,
• satysfakcjonującą progresję bohatera – Kratos faktycznie rośnie w siłę,
• poczucie „powrotu do źródeł”, jeśli chodzi o czystą, systemową rozgrywkę.

Jeden z graczy, który skończył grę w 32 godziny z 93% ukończenia, opisuje ją jako „świetny metroidvania gameplayowo” i ocenia na 15/20, zaznaczając, że na tle gatunku tytuł broni się zaskakująco dobrze.

Gdzie Sons of Sparta potyka się najmocniej?

Fabuła i charakter Kratosa: konflikt z kanonem serii

Najostrzejsza krytyka dotyczy scenariusza i sposobu, w jaki przedstawiono Kratosa oraz jego brata Deimosa. Według wiernych fanów serii, produkcja wprowadza liczne niespójności z ustalonym wcześniej kanonem.

Najczęściej powtarzane zarzuty:

• Kratos przed paktem z Aresem jawi się tu jako „dobry gość” i troskliwy ojciec,
• relacja z Deimosem przypomina ciepłe „braterskie wsparcie”, a nie twarde, surowe wychowanie znane z wcześniejszych odsłon,
• obraz Kratosa jako złego męża i ojca – mocno podkreślany w starszych częściach i dodatkach – zostaje rozmyty.

Gracze, którzy znają sagę niemal na pamięć, piszą wprost, że gra „nie ma żadnego sensu dla całej sagi” i wręcz ją rozsadza od środka . Dla jednego z fanów to pierwszy God of War, którego nie zamierza nigdy powtarzać , mimo że do innych odsłon regularnie wraca.

Fabuła Sons of Sparta dla wielu wygląda jak alternatywna historia, a nie brakujące ogniwo. Zamiast pogłębiać mit Kratosa, rozmywa jego brutalne, tragiczne korzenie.

Powtarzalny gameplay i zapomniani bossowie

Choć podstawowa walka i eksploracja dostają sporo pochwał, wielu graczy narzeka na brak różnorodności . Zbyt mało nowych mechanik, skromna ewolucja stylów walki i stosunkowo mało zapadających w pamięć starć sprawia, że po kilku godzinach pojawia się monotonia.

Pojawiają się komentarze, że:

• Kratos w połowie gry staje się zbyt potężny przez talizmany i ulepszenia, co zabija napięcie,
• bossowie są „do zapomnienia”, a finałowy przeciwnik pada w kilkadziesiąt sekund,
• całość przypomina bardziej prostą wariację w stylu Blasphemous niż dopieszczony projekt na miarę dużej marki.

Niektórzy porównują nawet Sons of Sparta do gry mobilnej z dawnych lat , którą można było dostać SMS-em, co dobrze pokazuje skalę rozczarowania częścią społeczności.

Grafika, muzyka i technikalia: PS5 bez efektu „wow”

Mimo że gra powstawała z myślą o PS5, opinie o oprawie są zaskakująco chłodne. Pojawiają się słowa typu „pusta”, „bez wyrazu”, „bez duszy”. Niektórzy gracze porównują szczegółowość animacji do tytułów z końcówki lat 90., podważając sens mówienia o „next-genowej” produkcji.

Muzyka również nie zbiera laurów. Wspomina się pojedyncze udane motywy nawiązujące do pierwszej części z PS2, ale reszta ścieżki dźwiękowej wypada blado i nie pozostaje w głowie . Fragmenty utrzymane w estetyce retro przywodzącej na myśl konsolę NES wydają się nie pasować do tego, czego gracze oczekują od God of War.

Do tego dochodzą problemy techniczne:

• spadki płynności przy szybkim przemieszczaniu się po mocno odkrytej mapie,
• zawieszające się zadania i błędy blokujące postęp,
• lokalne „przycięcia” w wybranych strefach.

Nie są to problemy krytyczne dla całej społeczności, ale powtarzają się na tyle często w opiniach, że wielu graczy liczy na łatki, które poprawią ogólny komfort zabawy.

Czysta metroidvania kontra oczekiwania wobec marki

Gdyby usunąć logo God of War…

Ciekawy wątek przewija się w kilku recenzjach: spora część graczy sądzi, że gra miałaby znacznie łatwiejsze życie, gdyby nie nazywała się God of War . Jako samodzielny metroidvania tytuł wypadłby przyzwoicie – solidna struktura mapy, satysfakcjonujące starcia, wyraźne poczucie rozwoju bohatera.

Problem w tym, że logo God of War niesie ze sobą długą listę oczekiwań:

• mocna, emocjonalna fabuła z wyrazistym konfliktem,
• epickie boss fighty, które zapadają w pamięć na lata,
• wyjątkowa oprawa audiowizualna, wypychająca sprzęt na granice możliwości.

Sons of Sparta spełnia część z tych standardów w ograniczonym zakresie. Dla jednych wystarcza to, by przyjąć grę jako lżejszy, poboczny projekt na 30 euro. Dla innych – zwłaszcza tych, którzy liczyli na kolejny „wielki” rozdział sagi – to za mało.

Dlaczego opinie są tak podzielone?

Różnice w ocenach dobrze pokazują, że Sons of Sparta to tytuł bardzo „profilowany”. Osoby, które:

• lubią metroidvanie jako gatunek,
• akceptują mniej filmową, a bardziej systemową strukturę,
• nie przywiązują się bardzo do kanonu fabularnego serii,

często bawią się przy nim naprawdę dobrze i potrafią wybaczyć niedociągnięcia. Natomiast gracze, dla których God of War to przede wszystkim spójna saga o tragicznym antybohaterze , znacznie ostrzej oceniają zmiany w charakterze Kratosa, uproszczoną narrację i brak realnego wpływu tej historii na całą serię.

Dla części fanów Sons of Sparta to sympatyczny dodatek za rozsądną cenę. Dla innych – pierwszy God of War, do którego nie chce się wracać.

Na co warto zwrócić uwagę, zanim sięgniesz po Sons of Sparta?

Jeśli zastanawiasz się nad zakupem, dobrze jest uczciwie odpowiedzieć sobie na kilka pytań:

• Czy przeszkadza ci, że spin-off niewiele wnosi do głównej osi fabularnej serii?
• Czy kłuje cię w oczy niespójność charakteru Kratosa między poszczególnymi odsłonami?
• Czy od gry na PS5 wymagasz mocnego „efektu wow” w grafice i muzyce?
• Czy bardziej liczysz na rozbudowaną, metroidvaniową eksplorację, czy na spektakularną filmową opowieść?

Dla gracza nastawionego głównie na mechaniczną satysfakcję z eksploracji i walki , Sons of Sparta może być solidnym wyborem na promocji. Fani, którzy cenią serię przede wszystkim za spójny, ciężki emocjonalnie mit Kratosa , powinni uzbroić się w sporą dawkę tolerancji na fabularne skróty i eksperymenty z tonem opowieści.

W szerszej perspektywie Sons of Sparta pokazuje też, jak ryzykowne stało się dziś rozwijanie uznanych marek. Każde odejście od dobrze znanego wzorca – jak tu metroidvaniowe podejście i zmiana akcentów w charakterze bohatera – natychmiast odsłania pęknięcia między oczekiwaniami różnych grup odbiorców. Dla Sony i twórców to cenna lekcja: sama nostalgia i znane logo nie wystarczą, gdy społeczność oczekuje kolejnych mocnych emocji, a nie tylko poprawnego spin-offa.